نظرسنجی
نظر شما در مورد این وبسایت چیست؟
عالی
59%
 
خوب
23%
 
معمولی
5%
 
ضعیف
10%
 
  • تلگرام
  • تلگرام
امروز
۱۳۹۵ دوشنبه ۱۵ آذر
اِلأِثنين ٥ ربيع الاول ١٤٣٨
Monday, December 05, 2016
کد : 621-51834      تاریخ ایجاد : ۱۳۹۳ پنج شنبه ۱ خرداد   آخرین بروزرسانی : ۱۳۹۳ پنج شنبه ۱ خرداد    تعداد بازدید : 142

علل دیر راه افنادن بچه ها

قدم اول برای یک مشکل معمولی از موقعی که بچه ها چهاردست و پا حرکت می کنند و از زمانی که گوشه رومیزی را می کشند تا از جای شان بل...

● قدم اول برای یک مشکل معمولی

 

از موقعی که بچه ها چهاردست و پا حرکت می کنند و از زمانی که گوشه رومیزی را می کشند تا از جای شان بلند شوند، پدر و مادر ها لحظه شماری می کنند تا نخستین بار گام برداشتن کودک شان را ببینند. حالا گاهی یا پدر و مادر ها صبرشان کم است یا کودک ها حوصله جایی رفتن را ندارند یا اصلا این که مشکلی در میان است که باعث می شود والدین به تدریج نگران دیر راه افتادن فرزندشان باشند.

 

دیر راه افتادن بچه ها جزو آن دسته مشکلاتی است که خیلی از والدین را نگران می کند. خیلی از بچه ها نخستین بار حدود ۸ تا ۱۲ ماهگی خودشان را بالا می کشند و تقریبا بدون کمک می ایستند. زمان کوتاهی بعد از اولین ایستادن کودک دیگر باید منتظر نخستین قدم های او بود، اگرچه تا قبل از آن بچه ها معمولا می توانند با کمک بعضی وسایل خانه یکی ، دو قدم بردارند اما گاهی پیش می آید که این قدم ها کمی تاخیر دارند.

 

روند تکامل کودک اگرچه تقریبا مشخص شده است اما این سرعت تکامل برای کودکان مختلف حتی در یک خانواده، ممکن است متفاوت باشد. زمانی می توان نگران تاخیر در راه افتادن بچه ها بود که تا ۱۸ ماهگی هنوز نخستین قدم ها را بر نداشته باشند. به طور طبیعی بچه ها در ۱۲ ماهگی با کمک پدر و مادر می توانند چند قدم بردارند. در ۱۵ ماهگی به طور مستقل راه می روند اگرچه ممکن است بعد از چند قدم زمین بخورند ، در روند طبیعی تکامل، کودک در ۱۸ ماهگی باید قادر باشد که بدود، بایستد و چیزی را از روی زمین بردارد و با کمک نرده از پله ها بالا برود.

 

اگرچه بعضی از کودکان در رسیدن به این مراحل تاخیر دارند اما اغلب در نهایت با کمی تاخیر به این مرحله از تکامل می رسند و جای نگرانی نیست. اما چه چیزهایی می تواند باعث این تاخیر شود؟

 

 

تاخیر در تکامل سیستم عصبی حرکتی، اختلال در یادگیری به دلیل تاخیر در بقیه موارد تکامل ( مثلا کودک در تمام مراحل زندگی تاخیر داشته است، دیر توانسته گردن خود را نگه دارد، دیر نشسته و دیر شروع به چهاردست و پا رفتن کرده است)؛ در این کودکان که تاخیر در بقیه موارد تکاملی داشته اند، دیر راه افتادن دور از انتظار نیست اما درصورتی که این مشکل زمینه ژنتیک نداشته باشد و بیماری خاصی باعث آن نباشد، معمولا با کار درمانی و کمی کمک می توان به بهبود این روند کمک کرد.

 

گاهی بعضی مشکلات موجود در عضلات و استخوان بندی و همچنین قدرت عضلات باعث دیر راه افتادن می شود. بیماری های نادری مثل فلج اطفال یا سندرم هایی مثل دان یا دیستروفی عضلانی که در آن عضلات به طور مادرزادی تحلیل می روند، زمینه این تاخیر را به وجود می آورند.

 

 

فاکتور های محیطی هم می توانند در این تاخیر سهیم باشند. بچه هایی که از نظر عاطفی مشکل داشته باشند و اصلا به آن ها در بلند شدن و راه رفتن کمک نشده باشد. مادران افسرده ای که کودک را فقط مانند عروسک در آغوش می گیرند یا فقط به غذا دادن او فکر می کنند می توانند زمینه این دیر راه افتادن باشند.

 

کودکانی که به علت های خاص مدام بستری باشند و اجازه فعالیت به آن ها داده نشده باشد یا بیماری راشیتیسم به دلیل کمبود ویتامینD که در اثر سوء تغذیه یا در تماس نبودن با نور خورشید به وجود می آید، همه می توانند باعث تاخیر در راه افتادن کودک باشند. اما ۲ نکته ای که نباید از نظر پزشک و خانواده کودک دور بماند، توجه به مشکلات مفصل لگن و همچنین چاقی کودک است.

 

اگرچه همه نوزادان در بدو تولد از نظر اختلالات مفصل لگن معاینه می شوند اما ممکن است این اختلالات مادرزادی بعدا شکل بگیرد و همین باعث تاخیر در راه افتادن کودک یا بد راه رفتن او شود همچنین باید توجه داشت، قدرت عضلات کودک نسبت به سنش در حدی نیست که بتواند اضافه وزن او را تحمل کند و زمین خوردن های مکرر باعث بی توجه شدن او به راه رفتن می شود. در بررسی کودک باید به بیماری های مادرزادی بیماری های خانوادگی ژنتیک و حتی وزن و رشد زمان زایمان هم توجه کرد. نارس بودن هنگام تولد یا زردی مادرزادی ممکن است در دیر راه افتادن کودک نقش داشته باشد.

 

 

● آیا پاهای کمانی کودک می تواند باعث دیر راه افتادن او باشد؟

 

خیر، به رغم نگرانی بعضی از والدین پاهای کمانی تا ۲ سالگی اصلا غیرطبیعی نیست. این مشکل تا ۲ سالگی یا کمی بعد از آن به تدریج خوب می شود اما کودک با همان پاها هم می تواند راه برود و اصلا چپ و راست شدن کودکان زمان راه رفتن و مدل راه رفتن بامزه آن ها به دلیل همین پاهای کمانی است.

 

اما اگر بعد از ۲ سالگی هنوز این پاهای کمانی وجود داشته باشند، ممکن است باعث اختلالاتی در شکل گیری فرم مفصل زانو شود و در آینده برای کودک مشکل ایجاد کند، به همین دلیل باید به پزشک مراجعه کرد تا هم میزان این کمانی بودن را بررسی کند و هم برای درمان آن تصمیم بگیرد.

 

 

راشیتیسم یکی از دلایلی است که می تواند این پاهای کمانی را به وجود بیاورد یا مانع صاف شدن آن ها شود اما خوشبختانه این بیماری به راحتی قابل درمان است.

 

راه رفتن روی پنجه پا، پنجه های به سمت داخل، کف پای صاف کودکان هیچ کدام مشکلات دائمی نیستند و نباید موجب نگرانی والدین شوند. اغلب این مسائل نه موجب تاخیر در راه افتادن می شوند و نه نیاز به درمان خاصی دارند و خود به تدریج اصلاح می شوند اما درصورتی که این شرایط موجب نگرانی شما شده است، می توانید با مراجعه به پزشک آن ها را بررسی کنید.

 

 

در نهایت باید گفت، اگر کودک به غیراز راه افتادن بقیه موارد تکامل را به خوبی نشان داده یا زمینه مشکلات ژنتیک ندارد، از نظر اختلالات مفاصل لگن، اندام ها و مشکلات عضلات بررسی شده است و همچنین اختلالاتی مانند عقب ماندگی ذهنی ندارد؛ چندان نگران دیر راه افتادن او نباشید. دیر یا زود این مشکل خودبه خود برطرف می شود.

نظر شما :
لطفا از نوشتن نظرات خود به صورت حروف لاتین (فینگلیش) خودداری نمایید
captcha