با خودت صادق باش و نگران آنچه دیگران درباره‌ات فكر می‌كنند نباش. تعریفی را كه آنها از تو دارند نپذیر، خود، خودت را تعریف كن.

از قدرت خود مایه بگذار و بر قدرت دیگران تكیه نكن. استعدادهای خودت را پرورش بده و به استعدادهای مردم غبطه نخور.

حتی گردابی از افكار ناراحت كننده ، با شوخ طبعی و خنده‌ای از ته دل، از بین خواهد رفت.

بزرگترین شفا بخش، عشق است.

قدرت درك یافته‌هایی را كه از تجربیات مختلف به دست می‌آوری، افزایش بده. آن را در سكوت بارور كن و به صورت خرد در اختیار دیگران قرار بده.

بگذار كه لبخند در قلبت بارور شود و از دریچه چشم هایت به دنیا بتابد. مانند لبخندهای دوستانه ، شفا بخش و سپاسگذار باش.

نخواه كه دیگران را با زیبایی و جذابیت زنانه جذب كنی . زیرا هر چند داشتن اقتدار بر دیگران ارضا كننده است ، اما به تدریج وجودت ناقص و ضعیف خواهد شد . سعی كن با الهام بخشیدن به دیگران و تحسین اهداف عالی آنها ، خود را قوی كنی .

هنگامی كه وسوسه می‌شوی تا حرف‌های كنایه آمیز و نیشدار به دیگران بزنی، یادت باشد كه فلفل زیادی، طعم غذا را خراب می‌كند. كلمات نسنجیده ، دوستی‌های با ارزش را تباه می‌كند.

ظرفیت عشق وجودت را با دوست داشتن همه انسان‌ها و تمامی زندگی افزایش بده.

همواره به دیگران كمك كن و همراهی شان كن تا به تعالی برسند. آن گاه خود نیز از درون به تعالی خواهی رسید.

 

(جی دونالد والترز)