نظرسنجی
نظر شما در مورد این وبسایت چیست؟
عالی
59%
 
خوب
23%
 
معمولی
5%
 
ضعیف
10%
 
  • تلگرام
  • تلگرام
امروز
۱۳۹۵ يکشنبه ۲۱ آذر
اِلأَحَّد ١١ ربيع الاول ١٤٣٨
Sunday, December 11, 2016
کد : 599-50636      تاریخ ایجاد : ۱۳۹۳ دوشنبه ۲۹ ارديبهشت   آخرین بروزرسانی : ۱۳۹۳ دوشنبه ۲۹ ارديبهشت    تعداد بازدید : 73

گوجه فرنگي

گوجه فرنگي

گوجه فرنگي به علّت دارا بودن ويتامين‌هاي A ، B، C، K و مواد معدني مانند کلسيم ، فسفر و آهن در تأمين انرژي و تقويت بدن نقش موثري ايفاء مي ‌کند.

گوجه ‌فرنگي يکي از مهم ترين منابع ويتامين A مي ‌باشد. لذا در تقويت بينايي، تقويت و سلامتي پوست و مخاط‌ ها (دهان و بيني)، رشد و نمو استخوان‌ها ضروري است.

گوجه ‌فرنگي سرشار از ويتامين‌هاي B1 و B2 مي ‌باشد؛ از اين رو در تسکين دردهاي عصبي، رفع بي ‌اشتهايي و درمان يبوست، نقصان ترشح شير مادر و تورم‌ دهان تجويز مي‌شود.

گوجه ‌فرنگي، بدن را در برابر امراض و بيماري‌هاي عفوني حفظ كرده و مصرف آن نيرو و نشاط مي‌بخشد. پوست و دانه‌هاي آن نيز به هضم غذا کمک ‌کرده و روده‌ها را پاک مي‌كند.

آب گوجه ‌فرنگي ادرار‌آور و مفيد است. براي تميز کردن خون بايد از آب گوجه فرنگي و کرفس به نسبت مساوي و به مقدار 3 فنجان در روز، قبل از غذا و به مدت 3 هفته استفاده کرد.

گوجه ‌فرنگي هضم مواد نشاسته‌اي را آسان مي ‌کند. به همين جهت از آن سس درست کرده و با حبوبات پخته مصرف مي ‌کنند.

مصرف گوجه ‌فرنگي براي اشخاصي که مبتلا به سنگ کليه و مثانه و کبد هستند، تجويز مي‌شود.

گوجه ‌فرنگي بعد از ليموترش، بيش از ساير ميوه‌ها ويتامين C و مقدار زيادي فسفر، آهن، سيليس و کلسيم دارد.

بررسي تركيبات و مواد موجود در گوجه فرنگي نشان مي دهد كه درميوه‌ي گوجه فرنگي رسيده، گلوكز، فروكتوز، ساكاروز و تقريبا تمام آمينواسيدهاي اصلي به استثناي ترپتوفان وجود دارد.

اسيد آلي اصلي و عمده‌ي موجود در گوجه فرنگي، اسيد سيتريك است. اسيديته‌ي ميوه به تدريج از مرحله ي سبزي به طرف قرمز شدن افزايش مي‌يابد و حداكثر آن، موقعي است كه قرمز شدن و رنگ عوض كردن آن آغاز مي‌شود و پس از آن رو به كاهش مي گذارد. ماده‌ي رنگي اصلي و عمده‌ي گوجه فرنگي كاروتنوئيد، بتاكاروتن و ليكوپن مي باشد. حداكثر مقدار كاروتنوئيدها در حالتي است كه گوجه فرنگي در زير تابش مستقيم نور رشد مي كند.

ماده‌اي سمّي به نام سولانين در گوجه‌فرنگي سبز و نارس وجود دارد که خوردن آن موجب مسموميت ‌شده و دل پيچه، اسهال و باز شدن مردمک چشم ايجاد را مي‌ کند. به علاوه خوردن برگ آن که به عنوان دارو در مواردي تجويزمي شود، بايد در حد اعتدال و به مقدار مجاز و محدود، در حدي كه پزشك تعيين كرده مصرف شود، زيرا برگ آن هم سمي است.

در هند و چين از ميوه‌ي گوجه فرنگي به عنوان ملين استفاده مي شود و براي تقويت مسلولين (مبتلايان به بيماري سل )، تب‌هاي حصبه‌اي، رفع ورم ملتحمه‌ي چشم، آماس گوش(اوتيت) و دفع سنگ كليه تجويز مي شود.

مصرف گوجه ‌فرنگي براي مبتلايان به درد مفاصل تجويز شده و براي مبتلايان به نقرس و روماتيسم مفيد است.

گوجه ‌فرنگي، خنک و اشتها ‌آور است و آب آن براي رشد و نمو بهتر اطفال موثر است.

اگر در محل مورچه‌ها چند عدد برگ گوجه ‌فرنگي بگذاريد، بوي اين گياه مورچه‌ها را فراري مي ‌دهد.

براي تميز کردن لکه‌ي جوهر بر روي لباس، يک تکه پنبه را در آب گوجه فرنگي فرو برده و روي لکه‌ي جوهر بماليد. سپس آن را بشوييد.

نظر شما :
لطفا از نوشتن نظرات خود به صورت حروف لاتین (فینگلیش) خودداری نمایید
captcha