نظرسنجی
نظر شما در مورد این وبسایت چیست؟
عالی
59%
 
خوب
23%
 
معمولی
5%
 
ضعیف
10%
 
  • تلگرام
  • تلگرام
امروز
۱۳۹۵ دوشنبه ۱۵ آذر
اِلأِثنين ٥ ربيع الاول ١٤٣٨
Monday, December 05, 2016
کد : 610-50243      تاریخ ایجاد : ۱۳۹۳ يکشنبه ۲۸ ارديبهشت   آخرین بروزرسانی : ۱۳۹۳ يکشنبه ۲۸ ارديبهشت    تعداد بازدید : 205

طلاق و سرنوشت کودکان

وقتی برگه های طلاق را امضا می کنیم، تنها به راحت شدن و شروع زندگی دوباره ی خود می اندیشیم.

 وقتی برگه های طلاق را امضا می کنیم، تنها به راحت شدن و شروع زندگی دوباره ی خود می اندیشیم. اما آیا فکر کرده اید که در آن لحظه کودکتان به چه چیزی فکر می کند؟ فکر کرده اید که او از ترس آینده اش نمی تواند راحت زندگی کند؟ از ترس نبودن پدر و مادر در کنار یکدیگر؟
در مسیر برگشت به خانه، زن و شوهر به آخرین جمله ی قاضی می اندیشیند " حضانت دختر با مادر  و پسر با پدرش است، شما موظفید هفته ای یک بار کودکان را به ملاقات والد غایب ببرید و ..."
 تازه به خود آمده بودند،  هر دو، تا به  دیروز تلاش می کردند هر طور شده به این زندگی نکبت بارشان خاتمه دهند و هر چه زودتر به آسودگی خاطر برسند؛ اما امروز فکر تنهایی و مشکلات تجردی از یک سو، نبود مادر/ پدر بالای سر بچه از دیگر سو، اندوه شکست را دو صد چندان می نمود، لرزه ای بر جان زن افتاده بود و مرد مدام از سر کلافگی دست  بر موها  می کشید .
در این لحظه تنها با خود فکر می کند که چطور می تواند هم مادر باشد و هم پدی؟ چطور می تواند یک سرپرست کامل برای فرزندش باشد؟
طلاق، بسان زمین‌لرزه‌ای است که علاوه بر انفجار ناگهانی اولیه،  پس‌لرزه‌هایی دارد که گاها اثرات آن، سهمگین تر از خود زمین‌لرزه‌ای است که بنیان خانواده را از هم  گسسته است. جوانب و عوارض  این وحشتناک ترین  بحران زندگی، ممکن است مدتهای مدیدی ادامه یابد و ابعاد متفاوت زندگی اعضای خانواده را تحت الشعاع قرار دهد. این تجربه تلخ و تکان‌دهنده برای هر یک از اعضای خانواده به گونه ای متفاوت قابل درک است اما بی تردید، مهلک ترین و کشننده ترین ضربه ها بر فرزندان خانواده وارد می آید و تحقق رویاهای شیرین  آنان را به حیرانی و سردرگمی مادام العمر و مرگ تدریجی مبدل می سازد. به واقع این حقیقتی است که صحت آن بر همگان مبرهن است و از نظر گاه هیچ عقل سلیمی پنهان نیست.
کودکان به واسطه نبود مهمترین کانون محبت و احساس دوست نداشته شدن ، طلاق را پایان دنیا می پندارند و راه گریزی را برای زندگی نمی‌شناسند؛ بدین ترتیب است که دستخوش تحولات قهقرایی در سیر زندگی شان شده و متحمل لطمات عدیده ای می شوند.
برخی از زوجین تا به هنگام دریافت  و یا ارائه برگه درخواست طلاق  و حتی برخی دیگر تا مدتی بعد از طلاق، به هیچ وجه به فرزندان طلاقشان نمی اندیشند و آینده نامعلوم و سر درگم آنان را تصور نمی کنند، موقعیتی رفتار کرده و حل معضل لحظه ای خویش را بر مشکلات عدیده ای  که در این باب، بی شک در آینده ای نه چندان دور دامن گیرشان خواهد شد، ترجیح می دهند. 
اگر شما قصد جدایی از همسرتان را دارید، پیشنهاد می کنیم پیش از اقدام به طلاق، با برخی از پیامدهای آسیب رسان منفورترین حلال در اسلام ، بر فرزندان آشنا شوید.
کودکان در سن 8 سالگی به طور طبیعی ترس و اضطراب ترک والدین و  جدایی از آنها  را دارند که این هراس 8 سالگی به تدریج و با بزرگتر شدن کودکان برطرف می گردد. حال بیندیشید اگر کودکی پیش از این سن و یا پس از آن به واسطه بگو و مگوها و یا اقدامات عملی والدین خود در جهت طلاق ، از حتمی الوقوع بودن این واقعه  آگاهی یابد آیا می دانید  دچار چه بحرانی می شود؟ بی تردید،  تجربه نابهنگام و به یکباره و یا تدریجی طلاق والدین ،باعث پرورش و بروز پیش از هنگام و یا طولانی شدن مدت این اضطراب شده  که متعاقب آن، کودک  به طوری ملموس تر و جدی تر این ترس را درک می نمایند و یقین حاصل می کند که دیر یا زود این رویای هولناک تحقق خواهد یافت و والدین او را ترک خواهند کرد و تنها یش خواهند  گذاشت.
کودکان در این وسط لطمه هایی می بینند که از آن جمله، می توان به موارد ذیل اشاره نمود:
آزردگی روحی و روانی کودک
طلاق بر روح و جسم کودک ضربه کاری وارد می کند. چشمان حسرت‌زده کودک نشانی از عدم امنیت اوست. کودک نازپرورده  دیروز، امروز از مامن آغوش گرم والدین  خود دور افتاده و حیرت آنچه که دیروز بود و امروز نیست سردرگم و آشفته اش ساخته و از آنجایی که ضمیر محدود او توان تحمل چنین دردی را ندارد وحشت از همه کس و همه چیز بر روح و جان او مستولی گردیده و  زمینه ای می شود بر عدم اعتماد و بی‌اعتنایی‌های  همیشگی او  به دنیا و دیگران.
نا به سامانی  
عدم وجود سرپرستی ثابت،  در به دری کودک و رهایی او، عدم نظارت صحیح  بر اعمال و رفتار کودک، اِعمال شیوه های متفاوت تربیتی و فرهنگی ، عادت یافتن لحظه‌ای به برخی از خوی‌ها و... بخشی از سبک زندگی  تثبیت شده این  عروسک متحرک است که این، به خود واگذاشتن ها و دست به دست شدن‌ها ماحصلی جز بلاتکلیفی نخواهد داشت و متعاقب آن  بر روان کودک و پیکره شخصیتی و تربیتی او لطمات جبران ناپذیری وارد می آورد که اثرات نامطلوب آن در بزرگسالی نیز نمود خواهد یافت.
تحمل غم فقدان مادر یا پدر
درک حضورهمزمان والدین در خانه و کنار آنها بودن بیش از تامین آسایش و امکانات رفاهی و تفریحی برای کودک ارزشمند و مهم است. نبود مادر/پدر(بالخص مادر آن هم در اوان کودکی)  ، انتظار دیدار مادر یا پدر غایب، آن هم در مواقعی که حضورآن والد بیش از دیگر زمان ها احساس می شود، دردی جانکاه و عظیم‌ برای کودک است. در حقیقت، عدم پاسخگویی به آن نیاز لحظه ای وجود مادر/پدر ، فسردگی را در پی دارد که دیگر حالات روحی و عاطفی کودک را تحت الشعاع قرار داده و نشاط کودکانه اش را به یاس و اندوه مبدل می سازد.
نبود پایگاهی ایمن
کودکان طلاق منزل مشخصی ندارند، در بهترین شق آن، روزی در خانه پدر،زمانی خانه مادر و گاهی نیز خانه عمه، خاله، دایی و  ... و دربدترین صورت در پرورشگاه ، که هر کدام به نوبه خود در ذهن کودک  محل وحشتی محسوب می شوند که آرام و قرار لازمه زندگی سالم او را سلب نموده و برزبانه های  آتش بی پناهی  و بی کسی او می افزایند. بدین سان است که مداوما  در جستجوی پناهگاهی جایگزین  خواهد بود که  ایمن و تسلی‌بخش باشد و عدم وجود یک خانه امن ،وحشت او از زندگی را دو صد چندان می کند و مواجه زودرس او با مشکلات زندگی را فزون تر.
پیشرسی سریع مصائب زندگی ، موجب عدم حفظ تعادل شده و بستری زمینه ساز برای  ابتلا به انواع  مشکلات روحی، عاطفی و جسمی.
وجود نا مادری یا نا پدری که در خوشبینانه ترین حالت ممکن، فقط محض جایگزین بودن در جایگاه مادر یا پدر واقعی، برای کودک دردی طاقت فرساست ولطافت روح او را جریحه دار می کند.

مواجه کودک با فردی دیگر به جای مادر/پدر
دیر یا زود زن و یا مرد مطلقه ازدواج خواهند نمود و بالاجبار ثمره زندگی تلخ گذشته شان را ،به همراه تمامی خاطره های خوش و نا خوش از مادر / پدر واقعی،  به خانه جدیدی دعوت  خواهند نمود که مادر / پدر آن خانه ،غریبه ای است که آمده نقش آن والد غایب را ایفا کند و این در حالی است که حس تعلق و تملک کودک از پذیرش این واقعه بیزار بوده و حاضر نیست مهر و عطوفت والد حقیقی خود را با والد مجازی تعویض نماید. این تجربه نه چندان خوشایند، دومین بحران روحی او پس از طلاق والدینش محسوب می شود و سازگاری  با این اوضاع جدید بیش از تحمل حقیقت واقعه پیشین، اصطکاک ذهنی بیشتری را مطالبه می کند و  موجب فرسایش روان کودک می شود.  وجود نا مادری یا نا پدری که در خوشبینانه ترین حالت ممکن، فقط محض جایگزین بودن در جایگاه مادر یا پدر واقعی، برای کودک دردی طاقت فرساست ولطافت  روح او را جریحه دار می کند . 

نظر شما :
لطفا از نوشتن نظرات خود به صورت حروف لاتین (فینگلیش) خودداری نمایید
captcha