نظرسنجی
نظر شما در مورد این وبسایت چیست؟
عالی
59%
 
خوب
23%
 
معمولی
5%
 
ضعیف
10%
 
  • تلگرام
  • تلگرام
امروز
۱۳۹۵ پنج شنبه ۱۸ آذر
اِلخَميس ٨ ربيع الاول ١٤٣٨
Thursday, December 08, 2016
کد : 599-47905      تاریخ ایجاد : ۱۳۹۳ شنبه ۲۰ ارديبهشت   آخرین بروزرسانی : ۱۳۹۳ شنبه ۲۰ ارديبهشت    تعداد بازدید : 192

پزشکان دیجیتالی می شوند

پزشکان دیجیتالی می شوند

فناوری های دیجیتال و کاربردها و امکانات متنوعی که این فناوری در اختیار کاربران قرار می دهد موجب شده ارتباط این فناوری با زندگی مردم روز به روز عمیق تر شود.

 

فناوری های دیجیتال و کاربردها و امکانات متنوعی که این فناوری در اختیار کاربران قرار می دهد موجب شده ارتباط این فناوری با زندگی مردم روز به روز عمیق تر شود.

در حوزه پزشکی، آنچه در راستای روند توسعه فناوری های دیجیتال در عرصه های مختلف زندگی بیشتر مورد توجه قرار گرفته است، دیجیتال کردن محتوای پرونده پزشکی بیماران و ثبت آن در سیستم جامع مدیریت پزشکی است که کنترل وضعیت بیماران در همه مراکز درمانی را به شیوه ای کارآمد امکان پذیر ساخته است. در سوی دیگر این تحولات، ابزارها و دستگاه های پیشرفته دیجیتال قرار می گیرد که می توان آنها را در بدن فرد بیمار قرار داد تا از طریق فناوری بی سیم به​طور پیوسته اطلاعاتی را در ارتباط با وضعیت سلامت آنها در اختیارشان قرار دهد.

برقراری ارتباط میان این فناوری ها نیز مقوله دیگری است که باید در بیمارستان های آینده آن را جستجو کرد. به این ترتیب می توانیم بگوییم زمینه مناسبی برای ورود دنیای دیجیتال به قلمرو پزشکی فراهم شده است که موضوع سلامت و تندرستی انسان ها را در چارچوبی متفاوت مورد توجه قرار می دهد.

 

 

داروهای دیجیتالی

یکی از فناوری های جدیدی که این روزها سر و صدای زیادی در دنیای پزشکی راه انداخته، داروهایی است که به کدهای صفر و یک مجهز بوده و با عنوان داروهای دیجیتال به بازار عرضه خواهد شد.

در حقیقت این داروها که به شکل قرص های دیجیتال ساخته می شود به حسگرهایی مجهز است که می تواند وضعیت بدن فرد را از نظر علائم بیولوژیکی مانند ضربان قلب یا فشار خون تحت کنترل قرار دهد و در این باره اطلاعاتی را به گیرنده ای که به شکل یک مچ بند یا چسب روی بدن قرار می گیرد، ارسال کند. یکی از مهم ترین ویژگی های منحصربه فرد این حسگرهای بیولوژیکی ابعاد بسیار کوچک آنهاست که جاسازی آنها را داخل قرص های دیجیتال امکان پذیر می سازد. به محض رسیدن این قرص به دستگاه گوارش و ورود آن به معده، پوشش آن با شیره گوارشی ترشح شده در معده واکنش می دهد و این واکنش انرژی لازم را برای عملکرد حسگر الکترونیکی درون قرص تامین می کند.

این حسگر که در این مرحله داخل بدن قرار دارد می تواند اطلاعاتی را درباره ویژگی های بیولوژیکی بدن به گیرنده ارسال کند. اما دسترسی به این اطلاعات و خواندن آنها مستلزم نصب و بارگذاری یک برنامه کاربردی (Application) اختصاصی است که باید روی گوشی هوشمند یا تبلت نصب شود تا گیرنده بتواند اطلاعات فرستاده شده را به آن منتقل کند. بیمار می تواند این اطلاعات را به پزشک معالج یا مرکز درمانی که تحت نظر آن است، ارسال کند تا این اطلاعات در پرونده الکترونیکی بیمار به ثبت رسانده شود. همچنین این حسگر می تواند درخصوص زمان بندی مصرف داروها نیز به بیمار کمک کند تا بیمار برای اثربخشی بهتر داروها، آنها را براساس برنامه زمان بندی توصیه شده توسط پزشک مصرف کند.

علاوه بر این، حسگرها می توانند اثرات جانبی یا اثرات ناشی از تداخل دارویی را نیز بدقت تحت نظر قرار داده و با ارسال علائم هشداردهنده از بروز حوادث جدی و مسمومیت های دارویی جلوگیری کند. بنابراین چندان دور از انتظار نخواهد بود که نسل آینده داروها نیز بتواند در مقایسه با داروهای امروزی به فناوری های جدیدی مجهز باشد که زمینه مناسب تری را برای اثربخشی روش های درمانی ایجاد کند. محققان امیدوارند بتوانند از این روش برای درمان بیماری هایی مانند ام.اس، دیابت، پارکینسون و آلزایمر استفاده کنند. چراکه در بیش از ۵۰ درصد موارد، بیماران مبتلا به این گروه از بیماری ها به علت عدم مصرف دوز مناسب دارو یا رعایت نکردن برنامه زمان بندی شده نتیجه موفقیت آمیزی به دست نمی آورند. اما این داروها می تواند راهکار مناسبی برای از میان برداشتن چنین مشکلات و محدودیت هایی باشد.

 

 

بیمارستان هایی از جنس صفر و یک

اگر بخواهیم نمایی از بیمارستان های آینده را به تصویر بکشیم، باید به طیف وسیعی از فناوری های دیجیتالی پیشرفته اشاره کنیم که بی شک بیمارستان های آینده بدون مجهز شدن به این امکانات معنی و مفهومی نخواهد داشت.

البته به این معنی نیست که همه این ابزارها الزاما باید در اتاق های نسل جدید بیمارستان ها وجود داشته باشد یا این که در بیمارستان های آینده به همه این امکانات با هم دسترسی خواهیم داشت، بلکه مجهز شدن بیمارستان ها به این امکانات نویدبخش این است که در آینده بیماران می توانند در شرایط بهتری تحت درمان و مراقبت های پزشکی قرار گیرند. اتاق های بیمارستان های آینده فضایی کاملا نورانی و روشن و مجهز به فناوری هایی است که پیوسته وضعیت بیمار و اعمال حیاتی او را تحت کنترل قرار می دهند. در اتاق های بیمارستان های امروزی تجهیزات و وسایلی یافت می شود که میان آنها هیچ گونه هماهنگی وجود ندارد و هر یک از آنها به طور مجزا عمل می کنند که البته این خود می تواند به نوعی بی نظمی در تحت نظر قرار دادن بیماران بستری منتهی شود. اما در بیمارستان های آینده تجهیزات به عنوان یک ابزار کاربردی همه جانبه عمل می کنند که در هماهنگی کامل با هم هستند.

در بالای سر هر بیمار یک نمایشگر دیجیتالی نصب می شود که علاوه بر علائم حیاتی بیمار، میزان نور و روشنایی اتاق و کنترل تجهیزات مراقبت پزشکی را به عهده دارد.

همچنین انتقال اطلاعات مربوط به بیمار از طریق یک مرکز ارتباطی که به تخت بیمار متصل است به پرستاران، پزشکان و کادر درمانی ارسال می شود تا در صورت مواجه شدن با هرگونه مشکلی در کوتاه ترین زمان ممکن برای رفع مشکلی که بیمار با آن مواجه شده اقدام شود.

روی در ورودی اتاق بیمار شیشه های هوشمندی نصب شده است که به محض ورود پرستار یا فرد همراه بیمار هرگونه شرایط ویژه ای که بیمار با آن مواجه می شود، از حساسیت های دارویی تا محدودیت های غذایی و حرکتی را هشدار می دهد. سیستم های کنترل کننده ای که بیمار به آن دسترسی دارد این امکان را به او می دهد تا بتواند دمای اتاق، میزان روشنایی و بسیاری از دیگر عوامل محیطی را به دلخواه تغییر داده و از همان طریق نیز غذا و نوشیدنی سفارش دهد.

هرگونه اقدام درمانی لازم برای بیماران از طریق یک سیستم مرکزی به ایستگاه پرستاری اطلاع رسانی می شود. برای اطلاع از وضعیت ضربان قلب و بررسی فشار خون و دمای بدن یا هر اقدام دیگری لازم نیست از سیستم های مجزایی استفاده شود بلکه تختخواب های هوشمندی که برای بیماران در نظر گرفته شده است دائم دمای بدن، فشار خون و ضربان قلب بیمار را حتی در شرایطی که بیمار خواب باشد اندازه گیری و ثبت می کند و این اطلاعات به روش بی سیم به سیستم های اطلاع رسانی ایستگاه پرستاری و کادر درمانی ارسال می شود.

آنچه مسلم است این که تغییرات در حوزه فناوری و بخصوص فناوری های دیجیتالی بسرعت در حال رشد و توسعه است. اگر منطبق بودن این تغییرات با نیازهای انسان ها را ویژگی مشترک آنها قلمداد کنیم، می توانیم با اطمینان چشم انداز روشنی را از آینده فناوری در حوزه سلامت ترسیم کنیم.

 

 

پیوند میان فناوری و سلامت

بسیاری از متخصصان و کارشناسان بر این باورند که می توان از سیستم های ذخیره سازی اطلاعات بیماران، سیستم های اطلاعات دارویی و همچنین سیستم های درمان از راه دور به عنوان یکی از مهم ترین کاربردهای فناوری های دیجیتال در حوزه پزشکی نام برد.

این سیستم ها بستری است که دریافت بهترین خدمات را برای بیمار در کوتاه ترین زمان ممکن امکانپذیر می سازد. دنیای دیجیتال در حوزه پزشکی را می توان در سه بخش مجزا شامل نرم افزارهای دیجیتال، ابزارهای دیجیتال و خدماتی که از طریق این فناوری ارائه می شود، طبقه بندی کرد.

کارت های هوشمند یکی از پدیده های تکنولوژیکی حاصل دستاوردهای محققان در حوزه فناوری دیجیتال است که به نظر می رسد در آینده ای نزدیک بتواند نقش بسیار مهمی را در زندگی انسان های مدرن و امروزی ایفا کند.

کارت های هوشمند مجهز به یک تراشه سخت افزاری هستند که اطلاعات را در خود ثبت و نگهداری می کنند. امروزه در بیشتر کشورهای پیشرفته ، کارت های هوشمند سلامت از جایگاه ویژه ای در نظام سلامت آن کشور برخوردار شده اند.

صدور کارت های هوشمند سلامت امکان دسترسی به پرونده پزشکی افراد را در هر زمان و مکانی امکانپذیر می سازد.

بیمار در این کارت، تمام اطلاعات مربوط به سوابق پزشکی خود را همراه دارد و به این ترتیب پزشک با دسترسی به این اطلاعات که در تراشه موجود در کارت ثبت شده است در تشخیص بیماری و درمان، بهتر عمل می کند. این کارت ها هنگام بروز سوانح نیز می تواند مشکل گشا باشد.

چنانچه فرد سانحه دیده بیهوش باشد و دسترسی به سوابق پزشکی بیمار امکانپذیر نباشد می تواند اطلاعات لازم را برای درمان بیمار در اختیار پزشک قرار دهد. البته باید این نکته را نیز مورد توجه قرار داد که این سیستم تنها در صورتی کارآمد خواهد بود که در همه مراکز درمانی اعم از بیمارستان ها، آزمایشگاه ها، داروخانه ها، درمانگاه ها و مطب پزشکان امکانات لازم از قبیل کارتخوان های اختصاصی برای دسترسی به اطلاعات ثبت شده در این کارت فراهم باشد.

نظر شما :
لطفا از نوشتن نظرات خود به صورت حروف لاتین (فینگلیش) خودداری نمایید
captcha