نظرسنجی
نظر شما در مورد این وبسایت چیست؟
عالی
59%
 
خوب
23%
 
معمولی
5%
 
ضعیف
10%
 
  • تلگرام
  • تلگرام
امروز
۱۳۹۵ يکشنبه ۲۱ آذر
اِلأَحَّد ١١ ربيع الاول ١٤٣٨
Sunday, December 11, 2016
کد : 615-47789      تاریخ ایجاد : ۱۳۹۳ شنبه ۲۰ ارديبهشت   آخرین بروزرسانی : ۱۳۹۳ شنبه ۲۰ ارديبهشت    تعداد بازدید : 133

راهنمایی در خصوص بازی های کامپیوتری به کودک

راهنمایی در خصوص بازی های کامپیوتری به کودک

با این که اکثر والدین ذهنیت خوبی در مورد بازی های کامپیوتری ندارند، ولی باید یاد بگیرند چگونه در جهتی مثبت از آن بهره بگیرند.

گرافیک جذاب بازی‌های کامپیوتری ما را شیفته خود کرده و امکانات بی‌‌‌نهایت آن ما را به هیجان می‌آورد.

احتمالا تاثیر آن بر کودکانمان باعث نگرانی ما می‌شود. کودک ۷ساله‌ کارشناس نویسنده این متن، زک (Zac)، در جست جوی دایناسور‌ها بوده، آمازون را طی کرده، بدن انسان را کاوش کرده، انجیل را آموخته و بازی ساحل سنگلاخی و ۱۸ تله (Pebble Beach play and ۱۸ holes) را انجام داده است.

بازی کامپیوتری سرگرمی اصلی او نیست و جعبه ۶۴ تایی مداد شمعی را به گرافیک ۶۴ بیتی‌ ترجیح می‌دهد.

از آنجا که بازار و نفوذ بازی‌های کامپیوتری روز به روز گسترده‌تر می‌شود، والدین باید چند اصل اولیه را از قبیل اینکه چرا کودکان مجذوب این بازی‌های اعتیاد زا هستند، چه چیزی از این بازی‌ها می‌آموزند و چگونه می توان از برخی از آسیب‌های ذاتی آن ها جلوگیری کرد، بدانند.

چرا بچه‌ها عاشق بازی‌ های کامپیوتری هستند؟

سرعت پردازش برق آسا، صدای هیجان انگیز و تصاویر وسوسه انگیز – قطعاً این‌ها بخشی از دلیل علاقه بچه‌ها به این بازی‌ها هستند، اما این‌ها در واقع جلوه‌های جذابیت اصلی آن‌ها هستند و این جذابیت اصلی چیزی نیست به جز کنترل.

وارن باکلیتنر (Warren Buckleitner) سردبیر مجله تغییر بزرگ نرم افزارهای مخصوص کودکان (Children's Software Revu) می‌گوید:

«بسیاری از کودکان دقیقه به دقیقه جملاتی درباره اینکه چه کار کنند، چه چیزی بپوشند، چه فعالیت‌هایی را می‌توانند انجام دهند و چه فعالیت‌هایی را نباید انجام دهند، می‌شنوند. وقتی دستشان را روی موس می‌گذارند و یا دسته کنترل بازی را به دست می‌گیرند،

می‌توانند کار‌هایی را که در دنیای واقعی امکان پذیر نیستند، انجام دهند—مانند مسابقه با ماشین، کاوش خانه‌های اشباح، انجام بازی‌های ورزشی با تیم مورد علاقه‌شان، برای کودکان ۵ ساله فعالیت‌های فوق العاده‌ای است.»

انتخاب بازی‌های خوب

البته این قدرت و اختیار بسته به نوع نرم افزار، یعنی اینکه رفتار مخرب یا سازنده‌ای را به دنبال داشته باشد، می‌تواند خوب یا بد باشد.

خوشبختانه پیدا کردن یک بازی خوب کار ساده‌ای است؛ فقط باید دانش و آگاهیتان را هنگام خرید بازی در فروشگاه به کار ببندید.

باکلیتنر می‌گوید: «نرم افزار خوب بر اساس اصول بازی که همواره وجود داشته است، ساخته می‌شود.» درست مانند بازی‌ای که کودکتان در حیاط خانه بازی می‌کند، بازی‌های مرغوب جست‌و‌جوهای مرموز، پیامد‌های غافلگیر کننده و رقابت‌های ورزشی سالمی را ارائه می‌دهند (عناصری با قدمت و جذابیت قایم موشک بازی).

راه دیگری برای انتخاب خوب؟ با توجه به علاقه کودکتان بازی را انتخاب کنید. از این قاعده به صورت وارونه هم می‌توانید استفاده کنید: دوست دارید کودک تان بیشتر در معرض چه چیزی قرار گیرد؟

باکلینتر که قبلاً معلم بوده است، شاهد کوشش کودکان ابتدایی در درس ریاضی و هجی کردن بود. نرم افزار‌های کامپیوتری می‌توانند این درس‌ها را در محیطی شاد و فارغ از استرس ارائه دهند. ترس از موضوعات درسی جدی و خشک وقتی در یک محیطی تفریحی-سرگرمی ارائه شوند، از بین خواهد رفت.

اما لازم نیست که بازی‌ها به طور آشکار چیزی را آموزش دهند. حتی بازی‌های به ظاهر پوچ و بیهوده را می‌توان به همراه درس‌های غیر منتظره ارائه داد.

بازی هاکی که نویسنده متن با پسرش انجام می‌دهد موضوعاتی در باره جغرافیا و علوم سیاسی بین المللی را مطرح می‌کند؛ «پدر، روی نقشه جایی را که تیم کانادایی ونکوور بازی می‌کند به من نشان بده» و «چرا نام قبلی تیم روسیه، شوروی بود؟»

کنترل خشونت در بازی‌های ویدیوئی

همین بازی هاکی هم دارای نزاع‌های‌گاه به‌گاه است، اما هیچ کس صدمه نمی‌بیند، هیچ جراحت و خون گرافیکی در آن دیده نمی‌شود و هر دعوایی در حالی که بازیکنان حریف را با تماس بدنی از گود دور کرده و به سمت محوطه جریمه می‌روند با نصیحت گزارشگر رادیو خاتمه می‌یابد.

ناگزیر این سوال مطرح می‌شود که آیا بازی‌های خشونت آمیز، کودکانی خشن به بار می‌آورند؟

در طول ۲۰ سال اخیر مطالعات تمامی جوانب این مساله را مورد بررسی قرار داده‌اند اما هیچ شواهد بالینی در خصوص اینکه زندگی تحت تاثیر محیط خیالی کامپیو‌تر قرار می‌گیرد،

به دست نیامده است. با این همه، رواج رفتار‌های خشونت آمیز، که برخی از آن‌ها مربوط به کودکانی است که در بازی تقلب می کنند، عکس این قضیه را نشان می‌دهد.

داگلاس جنتایل (Douglas Gentile) مدیر تحقیقات موسسه ملی در زمینه رسانه‌ها و خانواده در مینی پولیس می‌گوید:

«نظر ما این است که ارزش آن را دارد که نگران آن باشیم. اما در این باره اعلام خطر نمی‌کنیم.»

والدین نگران چه کار می‌توانند کنند؟

افراد مبتدی باید آگاهیشان را بالا ببرند. یکی از تحقیقات این موسسه نشان می‌دهد که ۸۰ در صد کودکان مدرسه راهنمایی با لقب معروف "Duke "Nukem آشنا هستند. اما تنها %۵ والدین فقط نام آن را شنیده‌اند.

برای هماهنگ شدن با علایق کودکنتان هیچ وقت زود نیست.

همچنین خوب است بررسی‌های به روز را در این رابطه بخوانید و به رتبه بندی نرم افزار کودکان توجه کنید.

برای دست یابی به راهنمایی سریع، سایت Entertainment Software Rating Board بیش از ۶۵۰۰ عنوان از گروه سنی خردسالان تا بزرگ سالان را رتبه بندی کرده است. اگر این سیستم دارای لینک ضعیفی است، در واقع از سوی خرده فروشان اعمال شده است.

قاعده‌ای خوب برای والدین این است که اطلاع داشته باشید بچه‌‌هایتان چه چیزی می‌خرند و یا هنگام خرید همراه آن‌ها باشید. حتی بهتر از آن اینکه خودتان آن را بازی کنید.

بیش از حد یعنی چه قدر؟

حتی بهترین بازی‌های کامپیوتری—مخصوصاً بهترین بازی ها– می‌توانند اعتیاد آور باشند. و سپری کردن زمان زیادی پشت صفحه کامپیو‌تر نتایج منفی دارد. جنتایل می‌گوید:

«افرادی که از رسانه‌های الکتریکی بیش از حد استفاده می‌کنند، فعالیت‌های کمتر و سرگرمی‌های کمتری دارند. با همسن و سالانشان خیلی خوب بازی نمی‌کنند و در مدرسه نیز چندان موفق نیستند.

اما کسانی که کمتر از کامپیو‌تر استفاده می‌کنند، از فواید آن بهره‌مند می‌شوند.»

موسسه تحقیقاتی نیلسون مدیا در سال ۱۹۹۸ اعلام کرد که به طور میانگین کودکان با افراد بالغ امریکا بیش از ۲۱ ساعت در هفته به تماشای تلویزیون می‌پردازند- بدون احتساب زمانی که در اینترنت و یا برای بازی‌های کامپیوتری صرف می‌کنند.

بنابراین هنگام محاسبه پارامتر‌های منطقی برای کودکانتان زمان کلی که پشت کامیو‌تر یا مقابل تلویزیون سپری می‌کنند را در نظر بگیرید.

جنتایل توصیه می‌کند روزی یک یا دو ساعت از آن‌ها استفاده کنید. اما خاطر نشان می‌کند که هیچ رقم رستی وجود ندارد. از همه مهم‌تر اینکه او را تشویق به انجام فعالیت‌های متنوعی کنید و بر تعادل و توازن تاکید داشته باشید.

سایر شیوه‌ها برای اطمینان از اینکه زمانی که پشت کامپیو‌تر صرف شده بیشتر بر کیفیت تاکید داشته نه کمیت:

 •خیلی روشن به او بگویید که بازی‌های کامپویتری یک حق انحصاری هستند و بدون اجازه والدین نمی‌تواند بازی کند.

•بازی کامپیوتری را تبدیل به فعالیت اجتماعی کنید نه انفرادی. کار‌شناسان بر اهمیت قرار دادن میز بازی‌های تلویزیونی یا سیستم‌های دسک تاپ در محیط خانوادگی تاکید دارند. با این کار نه تنها احتمال منزوی شدن او کاهش می‌یابد،

بلکه می‌توانید بر او نظارت داشته باشید. آکادمی پزشکی اطفال امریکا به خانواده‌ها توصیه می‌کند که اتاق کودکشان را عاری از هرگونه رسانه الکتریکی کنند.

•مقابل کامپیو‌تر خانوادگیتان به جای صندلی یک نیمکت بگذارید تا چند نفری بازی کنید.

به روز باشید

یکی از بهترین و راحت‌ترین شیوه‌های کنترل بازی کودکتان، بازی کردن با اوست. در مورد کودکان کم سن و سال خیلی راحت او را روی زانویتان بنشانید. باکلینتر وقتی دختر ۳ ساله‌اش با خواهر بزرگترش بازی می‌کند او روی زانویش می‌نشاند.

و اگر طرفدار فن آوری‌های جدید نیستید، اجازه ندهید که این فن آوری ترسناک یا بی‌معنی مانع بازی با کودکتان شود. هرچند درست است که برخی از ژانرهای بازی‌های ویدئویی زبان خاص خود را دارند، اما کودکان زیر ۸ سال از شما باهوش تر نیستند.

با تمام این حرف‌ها آماده تحقیر شدن باشید. نویسنده متن وقتی با بی‌میلی به پسرش نحوه بازی نسبتاً پیچیده هاکی را نشان داد، این شاگرد خیلی زود استاد شد.

در حالی که او منطق را در این بازی به کار می‌برد، پسرش خیلی زود خود را با ویژگی‌ها خاص این نرم افزار وفق داد. بعد از مدتی با کمی بی‌حوصلگی گفت:

«پدر بذار بهتون یاد بدم که چطوری گل بزنید.» او سعی می‌کند که خیلی از باختن ناراحت نشود (از این فرصت‌ها استفاده می‌کند تا به فرزندش نشان بدهد که چگونه برنده خوبی باشد).

به یاد داشته باشید که بچه‌ها با این کار‌ها آشنا هستند و تعجبی ندارد که از شما بهتر بازی می‌کنند؛ به علاوه با دوستانشان صحبت می‌کنند و فوت فن بازی را از هم می‌پرسند.

مساله مهم دیگری که باید به یاد داشته باشید این است که هیچ چیزی نمی‌تواند جای ارتباط با والدین را بگیرد، حتی بازی کامپیوتری.

نظر شما :
لطفا از نوشتن نظرات خود به صورت حروف لاتین (فینگلیش) خودداری نمایید
captcha