نظرسنجی
نظر شما در مورد این وبسایت چیست؟
عالی
59%
 
خوب
23%
 
معمولی
6%
 
ضعیف
10%
 
  • تلگرام
  • تلگرام
امروز
۱۳۹۶ سه شنبه ۲ خرداد
اِثَّلاثا ٢٦ شعبان ١٤٣٨
Tuesday, May 23, 2017
کد : 619-46420      تاریخ ایجاد : ۱۳۹۳ سه شنبه ۱۶ ارديبهشت   آخرین بروزرسانی : ۱۳۹۳ سه شنبه ۱۶ ارديبهشت    تعداد بازدید : 373

لکنت زبان در کودکان

لکنت زبان عارضه ای شایع در میان کودکان است که به صورت مادرزادی و یا در اثر شوک، ترس و مواردی شبیه به این در کودکان ایجاد میشود.

لکنت زبان عارضه ای شایع در میان کودکان است که به صورت مادرزادی و یا در اثر شوک، ترس و مواردی شبیه به این در کودکان ایجاد میشود. معمولا  کودکانی که دارای لکنت زبان هستند از اعتماد به نفس پایینی برخوردار بوده و همین مسئله پیامدهای جبران ناپذیری برای آنان در آینده خواهد داشت. در این مطلب قصد داریم شما را بیشتر با این معضل آشنا کرده و راههایی برای کنترل و درمان آن به شما بیاموزیم. در صورتی که کودک شما ۵ سالش تمام شده و لکنت زبان دارد، موارد زیر می‌تواند در حل مسئله به شما کمک کند:
-اولین نکته برخوردی صمیمانه، آرام و عادی با کودک است. هیچ‌وقت برای مشکلش دلسوزی نکنید. با این کار به اعتماد به نفس‌اش آسیب زده‌اید.
- هرگز از نحوه‌ صحبت کردن او تقلید نکنید، حتی زمانی که می‌خواهید مشکلش را برایش توضیح دهید.
- با او نحوه‌ تنفس صحیح را تمرین کنید. ورود هوا از بینی و خروج آن از دهان.
- به او آموزش دهید که شمرده و آرام صحبت کند و مراقب وضعیت تنفسی خودش باشد. این کار را با او تمرین کنید. در تمرینات از کلمات و جملات ساده شروع کنید و بعد به تدریج بر دشواری آن بیفزایید.
- اگر فرصت کافی‌ برای تمرین ندارید، از او بخواهید خودش هر روز روبه‌روی آینه تمرین‌هایی را انجام دهد.
- به او یاد دهید که در زمان صحبت، ابتدا جملات را در ذهنش مرتب کند و بعد از نظم دادن، به آرامی آنها را بیان کند.
- هیچ‌وقت به جای او صحبت نکنید، مشوق او برای حرف زدن باشید. از جمع بچه‌ها یا افراد آشنا شروع کنید و بعد در بیرون از خانه برای او موقعیت‌هایی را فراهم کنید که شروع‌کننده‌ صحبت باشد تا ترس او از صحبت کردن نیز کاهش یابد.
- حس مشارکت و همکاری را در او تقویت کرده و او را تشویق به شرکت در کارهای گروهی کنید.
- مهم‌ترین و تاثیرگذارترین عاملی که باعث تداوم لکنت می‌شود، پایین بودن اعتماد به نفس است. برای حل این مشکل مسئولیت‌هایی را که می‌دانید فرزندتان از عهده‌ آنها برمی‌آید، به او بسپارید.
-به آرامی و با وضوح با كودك تان سخن بگویید. سعی كنید با حالات صورت و سایر اطوار بدن تان به كودك نشان دهید كه صبور هستید و به چیزی كه او می گوید توجه دارید نه به لكنت او.
- بگذارید كودك آزادانه حرف بزند و تنها در صورت لزوم در مورد چیزی كه كودك سعی دارد بگوید اظهارنظر كنید.
- هر روز زمانی آرام به دور از مزاحمت های بیرونی، با كودك تنها باشید. اختصاص دادن توجه كامل به كودك اطمینان او را تقویت می كند و او را به حرف زدن آزادانه تشویق می كند.
- شما و دیگر اعضای خانواده باید توجه داشته باشید كه سخن كودك را قطع نكنید و با دقت به او گوش دهید. هركسی باید به نوبت حرف بزند و سخن دیگران را قطع نكند.
- كودك را به خاطر لكنت سرزنش نكنید، بلكه مطمئن شوید كه او می داند شما از او حمایت می كنید و پذیرای او هستید.

لکنت زبان چیست؟ لکنت زبان نوعی اشکال در صحبت‌کردن است که در آن گفتن بعضی کلمات خاص یا صداها دشوار است. افرادی که لکنت زبان دارند ممکن است، کلمات، صداها و یا بخش‌هایی از کلمات را تکرار کنند...
همچنین ممکن است بیش از مقدار طبیعی بین کلمات و صداها مکث کنند. آنها بیش از معمول چشمک می‌زنند، چانه‌ها‌یشان را تکان می‌دهند و زمانی که لکنت دارند دست‌هایشان را حرکت می‌دهند.
 چه کسی مبتلا به لکنت می‌شود؟
هر کسی ممکن است دچار لکنت شود اما معمولا در کودکان کوچک که در حال یادگیری حرف‌زدن هستند بیشتر اتفاق می‌افتد. لکنت در خیلی از کودکان قبل از رسیدن به بزرگسالی برطرف می‌شود.

چگونه بفهمم که کودکم دچار لکنت است؟
والدین معمولا به مشکل کودک خود در صحبت کردن پی می‌برند. گاهی پزشک کودک در حین ویزیت‌ها به این مشکل پی‌می‌برد. پزشک حتما به شما می‌گوید که آیا این مشکل خود به خود برطرف می‌شود و یا نیاز به درمان‌های بیشتری دارد.

 لکنت چگونه درمان می‌شود؟
درمان خاصی برای لکنت زبان وجود ندارد، اما می‌توان به کودک کمک کرد تا بهتر صحبت کند. حتی اگر لکنت زبان کودک خیلی زیاد نباشد ممکن است پزشک شما بخواهد برای پیشگیری از لکنت بیشتر درمان‌هایی برای کودک شما انجام دهد.گاهی لازم است کودک برای درمان بیشتر به متخصص گفتار‌درمانی ارجاع داده شود. پزشک همچنین به شما می‌گوید که چگونه می‌توانید برای اینکه کودکتان بهتر صحبت کند به او کمک کنید. مثلا والدین نباید با کودک تند صحبت کنند یا حرف‌های او را قطع کنند. بسیاری از کودکان در فاصله دو تا پنج سالگی دچار عارضه "
لکنت زبان" می شوند، به این معنا که صداها و هجاهای خاص، کلمات و یا جملات کوتاهی را مکرراً تکرار نموده، هنگام ادای آن ها مکث کرده و یا هر بار به شکلی خاص آن را بیان می کنند. در حقیقت لکنت، نوعی «ناروایی کلامی» است که صحبت کردن کودک را با اختلال مواجه می کند.

دلایل لکنت زبان
متخصصان معتقدند، شماری از عوامل متعدد با لکنت در ارتباط هستند. ژنتیک یکی از این عوامل است. تقریباً ۶۰ درصد افراد مبتلا به لکنت، در خانواده خود نیز موردی مشابه دارند.ابتلا به سایر اختلالات گفتاری - کلامی و یا تأخیر در رشد به عنوان یکی دیگر از این عوامل مورد توجه است.تفاوت در نحوه پردازش کلام در مغز نیز مسئله ای است که متخصصان در مورد
لکنت زبان به آن توجه دارند. افراد مبتلا به لکنت، گاهی کلمات را در قسمت خاصی از مغز (متفاوت با افراد عادی) پردازش می کنند و زمانی که پیغام ذهن پردازش شده در حال انتقال است، با عضلات و قسمت های مختلف بدن تداخل پیدا می کند.

نشانه های اولیه لکنت
نخستین علائم لکنت زبان، حدود ۱۸ تا ۲۴ ماهگی بروز می کند، زمانی که کودک برای اولین بار می خواهد کلمات را در کنار هم بگذارد و جمله بسازد. برای والدین، لکنت فرزندشان بسیار نگران کننده است، اما باید دانست لکنت در مرحله رشد، برای کودک کاملاً طبیعی است. پس باید تا حد امکان در مواجهه با این پدیده، صبور بود.یک کودک ممکن است برای چند هفته یا چند ماه مبتلا به لکنت باشد. اغلب کودکانی که قبل از پنج سالگی این عارضه را تجربه می کنند، در بسیاری از موارد نیازی به مداخلات درمانی ندارند. اگر لکنت تداوم داشته باشد، دائماً بدتر و شدیدتر شود و یا با برخی از حرکات صورت و یا بدن همراه باشد، مراجعه به یک متخصص گفتار درمانی، خصوصاً قبل از سه سالگی می تواند مفید باشد.

 لکنت در مدرسه
اغلب اوقات لکنت به میزان بسیار کمی در کودکان در سنین مدرسه مشاهده می شود، اما اگر لکنت زبان در کودک دبستانی ادامه پیدا کرده است، احتمالاً خود او نیز نسبت به این قضیه هشیار شده و از آن خجالت می کشد و ممکن است توسط همکلاسان و دوستان خود مسخره شود. در این صورت حتماً با معلم او صحبت کنید تا هم شرایط کلاس را برای او مناسب کند و هم از ایجاد موقعیت های پراسترس کلامی برای او جلوگیری کند تا زمانی که مداوای او به نتیجه برسد.

چه زمانی باید به پزشک مراجعه کرد
اگر کودک پنج سال دارد و هنوز لکنت او ادامه دارد، با یک پزشک خصوصاً یک متخصص گفتاردرمانی مشورت کنید. همچنین اگر کودک یکی از علائم زیر را دارد نیز مشورت با چنین متخصصی می تواند مفید باشد: تکرار کلمات و یا برخی جملات، توسط کودک زیاد انجام بگیرد. ادای کلمات و یا صداها با گرفتگی یا کشیدگی در صورت و خصوصاً در عضلات کلامی (اطراف لب و دهان) همراه باشد. کودک دائماً به دنبال موقعیتی برای صحبت نکردن باشد یا از ادای برخی کلمات خودداری کند.

اقدام والدین
برای مساعد کردن شرایط محیطی برای کودک مبتلا به لکنت می توانید به این راهکارها عمل کنید:از کودک نخواهید دائماً تمامی کلمات را درست و دقیق ادا کند. بگذارید صحبت کردن برای او جالب و لذتبخش باشد. زمان صرف غذای خانواده را به زمانی برای گفت وگو مبدل کنید. در این زمان باید حتی الامکان تلویزیون و رادیو خاموش باشد و هر یک از کودکان خانواده نیز در جمع فرصتی برای صحبت و بیان نظرات خود داشته باشند.
از ادای دائمی جملاتی مانند «آرام تر صحبت کن»، «اول یک نفس عمیق بکش»، «چرا این کلمه را این طور ادا می کنی» و تصحیح دائمی جملات او «جداً »خودداری کنید. با این که این اصلاحات گاهی در بهتر ادا کردن کلمات مؤثرند، اما باعث می شوند کودک نسبت به این نقص، بیشتر آگاه شده و دچار عدم اعتماد به نفس شود.
از مجبور کردن کودک به صحبت یا خواندن شعر و قصه، زمانی که او با ادای کلمات مشکل دارد و یا لکنت او شدیدتر شده خودداری کنید. به جای این در چنین زمان هایی او را به فعالیت هایی تشویق کنید که نیازی به صحبت کردن طولانی مدت ندارد.
به کودک نگویید لازم نیست حرف بزند
به او نگویید قبل از حرف زدن، فکر کند.
در خانه فضای آرام و به دور از تشنجی را برای او فراهم کنید.
خودتان نیز هنگام گفت وگو با کودک، تا حد امکان آرام و واضح صحبت کنید.
در زمان صحبت با کودک، با او تماس چشمی برقرار کرده و سعی نکنید به جای دیگری نگریسته و یا کاری کنید که او متوجه ناراحتی شما شود.
بگذارید گاهی کودک با خودش صحبت کند، زمانی نیز که با شما در حال صحبت است، هرگز حرفش را قطع نکنید یا نگویید لازم نیست صحبت کند.

نظر شما :
لطفا از نوشتن نظرات خود به صورت حروف لاتین (فینگلیش) خودداری نمایید
captcha