نظرسنجی
نظر شما در مورد این وبسایت چیست؟
عالی
59%
 
خوب
23%
 
معمولی
5%
 
ضعیف
10%
 
  • تلگرام
  • تلگرام
امروز
۱۳۹۵ يکشنبه ۱۴ آذر
اِلأَحَّد ٤ ربيع الاول ١٤٣٨
Sunday, December 04, 2016
کد : 672-44507      تاریخ ایجاد : ۱۳۹۳ چهارشنبه ۱۰ ارديبهشت   آخرین بروزرسانی : ۱۳۹۳ چهارشنبه ۱۰ ارديبهشت    تعداد بازدید : 40

زندگینامه همفری دیوی

همفریدیویدانشمند انگلیسیدر هفدهم دسامبر سال 1778 در پنزانس انگلیس به دنیا آمد. دیویپسر ارشد خانواده اش بود که از طبقه متوسط جامعه بودند. او تحصیلات ابتداییرا در مدرسه گرامر که در نزدیکیپنزانس بود آغاز کرد و آغاز تحصیلاتش در سال 1793 بود. دیویهنگامیکه نزدیک داروفروش جراح شاگردیمیکرد برنامه خودآموزش شامل الهیات، جغرافیا، هفت زبان و تعدادیموضوعهایعلمیبرایخود طرح ریزیکرد.

همفریدیویدانشمند انگلیسیدر هفدهم دسامبر سال 1778 در پنزانس انگلیس به دنیا آمد. دیویپسر ارشد خانواده اش بود که از طبقه متوسط جامعه بودند. او تحصیلات ابتداییرا در مدرسه گرامر که در نزدیکیپنزانس بود آغاز کرد و آغاز تحصیلاتش در سال 1793 بود. دیویهنگامیکه نزدیک داروفروش جراح شاگردیمیکرد برنامه خودآموزش شامل الهیات، جغرافیا، هفت زبان و تعدادیموضوعهایعلمیبرایخود طرح ریزیکرد. به مطالعه فلسفه پرداخت و از طریق آثار نیکلسون و لاووازیه شیمیآموخت. او بسیار مهربان و سرزنده بود و قوه تخیل قویداشت. او دوستدار ترکیب کردن کلمات برایساختن شعر بود. همچنین آتش بازی، ماهیگری، دویدن و جمع آوریمواد معدنیاز دیگر تفریحات او بود. یکیاز عادات و علایقش بود که یک جیبش را با قلاب ماهیگیریپر کند و جیب دیگرش را با نمونه هایسنگ که جمع کرده بود. او هرگز علاقه قلبیش به طبیعت را از دست نداد. در جوانیبسیار بیریا و ساده دل بود. او با دیویس ژیلبرت دوست صمیمیبود. بعدها ژیلبرت (رئیس جمهور جامعه سلطنتی) (30-1827) به او پیشنهاد داد که از کتابخانه اش استفاده کند و به او یک لابراتوار شیمیداد که در آن دوران بسیار نادر و عالیبودو او در آنجا با طبیعت گرما، نور و الکتریسیته آشنا شد. او در لابراتوار کوچکش گاز نیترواکسید (گاز خنده آور) را آماده و استنشاق کرد و ادعا کرد که این گاز خواص بیهوش کننده دارد. در سال 1807 او به عنوان منشیجامعه سلطنتیبرگزیده شد. در سال 1815 دیویلامپ بیخطریاختراع کرد که نامش را در تاریخ زنده کرد. این دانشمند انگلیسیدر فیزیک و شیمیتحقیقات جالب و جامعیکرد. سدیم، پتاسیم، کلسیم،‌ باریم، منیزیوم و استرانسیم را جدا کرد. مطالعاتیدر باب گاز خنده آور کرد. در الکتروشیمیبررسیهایعالمانه ایکرد. چراغ بیخطریرا که دیویاختراع کرد خطر انفجار در معادن ذعال سنگ را از بین برد. اگرچه شیمیدانان از زمان درازیاحتمال داده بودند که خاکهایقلیاییاکسید فلزهاییباشند با این حال طبیعت سود و پتاس تا اوایل قرن نوزدهم مورد بررسیقرار نگرفته بود. حتیلاووازیه در این مورد نظر مشخصینداشت. او نمیدانست که جزء اصلیسود و پتاس چیست و حدس میزد که ازت یکیاز اجزایتشکیل دهنده مواد است. به نظر میرسد که این اشتباه از شباهت میان نمکهایسدیم و پتاسیم با نمکهایآمونیوم مایه گرفته است. امتیاز تعیین این اجزا از آن دیویاست. ابتدا ناکامیعرصه را بر ویتنگ کرده بود به این معنیکه نمیتوانست به کمک یک پیل گالوانیک از سود و پتاس فلز استخراج کند. به زودیویبه خطایخودش پیبرد و فهمید که با به کار بردن محلول آبیاشباع شده وجود آب مانع از تجزیه نمکها میشود. در اکتبر سال 1807 دیویتصمیم گرفت که پتاس را بیآب ذوب کند و به محض اینکه با این مذاب، الکترولیز را شروع کرد دانه هایکوچک مشابه جیوه و دارایجلایفلزیدر رویقطب منفیکه در ماده مذاب قرار داشت ظاهر شدند. برخیاز دانه ها فوراً به حالت انفجاریسوختند و شعله درخشانیپدید آوردند. در حالیکه بقیه آنها آتش نگرفتند بلکه کدر شدند و با قشر نازک سفیدیپوشیده شدند. دیویاز تجربه هایمتعددیکه در این زمینه کرد نتیجه گرفت که آن دانه ها همان ماده ایهستند که ویدر جستجویش است و این ماده هیدروکسید پتاسیم است که شدیداً قابل اشتعال میباشد. دیویآن فلز را به دقت مورد بررسیقرار داد و متوجه شد که وقتیبا آب ترکیب میشود شعله حاصل از واکنش، ناشیاز سوختن هیدروژن آزاد شده از آب است. وقتیدیویبر رویفلز تهیه شده از هیدروکسید پتاسیم بررسیهایلازم را انجام داد به فکر جستجو در هیدروکسید پتاسیم افتاد و با به کار بستن همان روش قبلیموفق به جدا کردن فلز قلیاییدیگر شد. در زمان کوتاهیاین دانشمند بررسیدقیق خواص پتاسیم و سدیم را به انجام رسانید. برخیشیمیدانان درباره طبیعت عنصریسدیم و پتاسیم تردید داشتند و تصور میکردند که آن دو ترکیبات قلیاییها با هیدروژن هستند تا سرانجام گیلوساک و تنار به طور قطعیثابت کردند که آنچه را که دیویبه دست آورده است در حقیقت عناصر ساده میباشند.

منیزیم فلزیرا نخستین بار در سال 1808 دیویبه دست آورد. ویبرایاین کار به همان روشیمتوسط شد که برایتهیه سدیم و پتاسیم گرفته بود.

گذشته از این عناصر دیویموفق به کشف کلسیم- باریم و استرانسیم نیز شد. ویثابت کرد که عناصر شیمیاییبه عنوان «مواد اصلی» قدرت اسیدییا قدرت قلیاییعمل نمیکنند و نتیجه گرفت که خواص شیمیاییتابعیاز آرایشهاینسبیو نیز تابعیاز ترکیبات ماده اند. دیوینشان داد که اکسیژو در واکنشهایش با اسید اوکسیموریاتیک هرگز بدون وجود آب تولید نمیشود و این اسید را جزو عناصر قرار داد و آن را «کلر» نامید.

او ماهیت و خواص اساسیید را روشن ساخت. فقط با کار سه ماهه در مورد گاز انفجاریآتشدمه، تأیید کرد که عنصر اصلیتشکیل دهنده آن متان است و فقط در دماهایبالا آتش میگیرد. از میان کلیه کسانیکه درباره پیل ولتا کار کرده اند دیویهمواره تیز هوشتر از همه بود. او از آغاز به نظریه واکنش شیمیاییتولید برق معتقد شد و سرانجام ثابت کرد که در پیلهایبرقکافت (الکترولیت) جریان برق ترکیبها را به عنصار متشکله خود تجزیه میکند و اجسام جدیدیرا با ترکیب بوجود نمیآوردو ویهمچنین رئیس مؤسسه «گاز درمانی» تامس بدوز در کلیفتن شد. پس از پنج سال که اولین کتاب شیمیخود را قرائت کرد در «مؤسسه پادشاهی» به تدریس و سخنرانیدر شیمیمشغول شد و آنجا را به مرکزیبرایتحقیقات پیشرفته تبدیل کرد و خود نیز بیشتر حیات شغلیش را در آنجا گذرانید. دیویدر رساله ایقدیمیبه نظریه گرمایی(caloric) لاووازیه به علت وارد کردن مواد تخیلیو واژه ذهنی«گرمایی» حمله کرد و نظریه ایپرداخت که در آن گرما همچون حرکت و نور به عنوان ماده انگاشته میشد. به جایواژه «گرمایی» عبارت «حرکت رانشی» را پیشنهاد داد.
دیویسرانجام در 29 مه سال 1829 درشهر ژنو سوئیس درگذشت در حالیکه 51 سال داشت .

نظر شما :
لطفا از نوشتن نظرات خود به صورت حروف لاتین (فینگلیش) خودداری نمایید
captcha