نظرسنجی
نظر شما در مورد این وبسایت چیست؟
عالی
59%
 
خوب
23%
 
معمولی
5%
 
ضعیف
10%
 
  • تلگرام
  • تلگرام
امروز
۱۳۹۵ پنج شنبه ۱۸ آذر
اِلخَميس ٨ ربيع الاول ١٤٣٨
Thursday, December 08, 2016
کد : 669-43789      تاریخ ایجاد : ۱۳۹۳ دوشنبه ۸ ارديبهشت   آخرین بروزرسانی : ۱۳۹۳ دوشنبه ۸ ارديبهشت    تعداد بازدید : 77

نوجوان نیاز به محبت دارد

آیا تا به حال فکر کرده اید که چرا برخی از دختر و پسرهای نوجوان وقتی از مدرسه به خانه برمی گردند بلافاصله به اتاق شان می روند و خارج نمی شوند مگر آن که به اصرار پدر و مادر و برای غذا خوردن باشد؟

آیا تا به حال فکر کرده اید که چرا برخی از دختر و پسرهای نوجوان وقتی از مدرسه به خانه برمی گردند بلافاصله به اتاق شان می روند و خارج نمی شوند مگر آن که به اصرار پدر و مادر و برای غذا خوردن باشد؟

چرا برخی از آنان آرام و قرار ندارند و به بهانه گرفتن جزوه و کتاب خانه را ترک می کنند و تا دیر وقت خارج از خانه می مانند؟ چرا تعدادی شان پرخاشگر و ستیزه جو هستند و هیچ گاه همراه خانواده به گردش و تفریح نمی روند و می خواهند یا با دوستانشان اوقات را سپری کنند یا در اتاق شان در کنج تنهایی به سر ببرند؟ چرا به دنبال به روز ترین سیستم های ارتباطی هستند و مدت ها با موبایل به رد و بدل پیامک یا چت کردن در اینترنت و فیس بوک می پردازند و حتی با خواهر و برادرشان ارتباط کمرنگی دارند؟ یا آن که چرا تمایل دارند در هنگام خروج از خانه خود را بیارایند و با جنس مخالف وارد رابطه شوند؟

آیا فکر کرده اید که ممکن است ناآرامی و بهانه گیری های نوجوان یا حتی جوان شما به دلیل این باشد که از چیزی رنج می برد و نوعی نیاز و کمبود موجب شده که از والدین فاصله گرفته و به دوستان و وسایل ارتباطی پناه ببرد؟

شیوا شریعت پناهی، کارشناس ارشد روان شناسی و عضو انجمن روان شناسان در این رابطه می گوید: والدین باید بدانند که فرزندان علاوه بر نیاز به خوراک و پوشاک، نیاز به توجه و تائید شدن دارند و این توجه در سایه محبت شکل می گیرد. او می گوید در جامعه، قانون حکومت می کند، ولی در خانواده باید مهر و محبت حاکم باشد. اثر محبت در رشد روانی فرزندان مانند اثر نور و حرارت در رشد دانه گیاهان است. تا گرمی محبت به فرزندان یک خانواده نرسد آنان از نظر روانی و شخصیتی رشد خوبی نمی کنند.

شریعت پناهی تصریح می کند خانواده ای که از نظر عاطفی ضعیف است نمی تواند اعضای خود را به گرمی دور خود جمع کند و آنان را از انحرافات باز دارد. فرزندان در چنین خانواده ای چون استقلال بیان ندارند و نمی توانند راحت احساسات و مشکلات شان را با پدر و مادر در میان بگذارند و خود را خالی کنند، همواره با ترس، اضطراب و ناآرامی دست به گریبان هستند و اگر هم مشکل خود را به پدر و مادر بگویند درک نشده و همیشه توبیخ و تنبیه می شوند و همواره از سوی والدین بازخواست می شوند و در نتیجه آنان دوست دارند بیشتر به اتاق شان پناه ببرند تا از قیافه عبوس پدر و مادر و پند و اندرزهای تکراری آنان در امان باشند.

 این روان شناس می افزاید گاهی تحقیر کردن نوجوان موجب می شود که او پرخاشگر و خشن شود و حتی با خواهر و برادرش به جنگ و نزاع پرداخته و به آنها حسادت کند. تحقیر کردن ممکن است به صورت بی اعتنایی، مسخره کردن، ناچیز شمردن، اجازه صحبت ندادن و به صورت نسبت دادن صفت های نامناسب و بی عدالتی از سوی پدر و مادر اعمال شود که به نوعی سبب می شود تا نوجوان، حقارت و بی توجهی را در خود احساس کند و از کمبود محبت رنج ببرد.

نوجوان نیاز به محبت دارد

شریعت پناهی با اشاره به این که نوجوان در این دوران بیش از هر زمان دیگر نیاز به محبت، توجه و تائید شدن دارد می گوید، دختر جوانی که کمبود محبت دارد و نتوانسته از سوی والدین خود مورد توجه قرار گیرد، تمایل دارد با آراستن خویش و پوشیدن لباس های محرک نظر افراد بخصوص جنس مخالف را به خود جلب کند و از این طریق به نوعی مورد تائید قرار گیرد.

در واقع او به هرکسی که سر راهش قرار گیرد و به او اظهار محبت کند علاقه مند شده و می خواهد تمام کمبودها، مشکلات، بی مهری ها و اسرار درونی اش را با او در میان گذارد که متاسفانه در این میان با سوء استفاده های جنسی و عاطفی و در نتیجه ناکامی و شکست و یاس رو به رو خواهد شد.

این روان شناس تاکید می کند همین کمبود در پسرهای نوجوان هم وجود دارد یعنی اگر با پسر نوجوان با خشونت رفتار شود و به نیازهایش توجهی نشود او پس از مدتی به دلیل کم تجربگی، دور بودن از واقعیت های زندگی، غوطه خوردن در رویاها، به سر بردن در دوران پرتلاطم روانی و غلیان های جنسی، برای رسیدن به آرامش و همدلی متوسل به دوستان ناباب، مواد مخدر و دوستی با جنس

مخالف می شود و برای دوری از تنهایی و پر کردن اوقات خود به سایت های غیرمجاز اینترنتی یا برنامه های بدآموز ماهواره ای پناه برده و به نوعی معتاد این برنامه ها می شود. گاهی نیز بهانه گیر شده و با توسل به زور از والدین موتور، ماشین یا به روزترین سیستم های ارتباطی را می خواهد و در حقیقت در همین برهه از زندگی، به دلیل بی توجهی والدین بزرگ ترین صدمات را می خورد.

دوست داشتن داریم تا دوست داشتن

گاهی برخی والدین با شور و علاقه وصف ناپذیری بیان می کنند که فرزندانشان را دوست دارند و تنها به عشق آنها زنده اند و زندگی شان را وقف آنان کرده اند. غافل از این که این دوست داشتن فقط در کلام است. شریعت پناهی با بیان این که والدین بچه ها را دوست دارند، اما این مساله کلیت ندارد و گاهی دیده می شود که پدر و مادر از فرزند متنفر می شوند می گوید، این تنفر عوامل مختلفی دارد.

 به طور مثال زمانی که فرزند مانع به هدف رسیدن پدر و مادر شود، مثلا موجب شود که والدین از کار، ادامه تحصیل یا رسیدن به شغل بهتر وا بمانند یا آن که ممکن است پدر و مادر ضعیف باشند و خود نتوانند به منصب و مقامی نایل شوند و فرزند را عامل شکست تلقی می کنند.

 گاهی نیز فرزند برای والدین خسته کننده و پرهزینه می شود و از همه مهم تر والدینی که از سوی پدر و مادر خود مورد بی مهری قرار گرفته و طرد شده اند نسبت به فرزندان و آینده آنها بی علاقه و بی انگیزه بوده و گاهی به فرزندان حسادت کرده و با آنان به رقابت می پردازند.

توجه افراطی به دلیل احساس گناه

باید بدانید فرزندانی هم که بیش از حد تحت مراقبت و توجه والدین قرار می گیرند همچون فرزندان بی مهری کشیده، دچار مشکلاتی می شوند. شریعت پناهی با اشاره به این که در شرایط کنونی والدین هر دو مشغول کار در خارج خانه هستند مجبورند رفتارهای خاصی را ارائه دهند که یکی از بدترین این رفتارها حمایت، رسیدگی و توجه افراطی به فرزند است. او می گوید: چنین والدینی به علت آن که احساس گناه از تنها گذاشتن فرزند می کنند، سعی دارند تا همه کارهای فرزندان را خود انجام دهند و به صورت مستقیم یا

غیرمستقیم به آنها پاداش دهند. مثلا در اختیار فرزندان پول زیادی قرار می دهند، خریدهای نابه جا می کنند، تکالیف آنها را انجام می دهند، زودتر از حد موعد موبایل و اینترنت در اختیارشان می گذارند، اجازه می دهند که با دوستانشان رفت و آمد بی قید و شرط داشته

یا تا دیر وقت خارج از خانه باشند و در واقع می خواهند از این طریق بار گناه خود را کم کنند. در نتیجه چنین فرزندانی یا بیش از حد وابسته می شوند یا از خود راضی و لوس و و پرتوقع بار می آیند و چون در جامعه به توقع آنها بهایی داده نمی شود مایوس و سرخورده می شوند.

به گفته شریعت پناهی بی توجهی و توجه افراطی هر دو از ایجاد رابطه ای گرم و صمیمی می کاهد و صدمه اش به فرزند و دودش به چشم والدین می رود.

نظر شما :
لطفا از نوشتن نظرات خود به صورت حروف لاتین (فینگلیش) خودداری نمایید
captcha