نظرسنجی
نظر شما در مورد این وبسایت چیست؟
عالی
59%
 
خوب
23%
 
معمولی
5%
 
ضعیف
10%
 
  • تلگرام
  • تلگرام
امروز
۱۳۹۵ سه شنبه ۱۶ آذر
اِثَّلاثا ٦ ربيع الاول ١٤٣٨
Tuesday, December 06, 2016
کد : 669-43780      تاریخ ایجاد : ۱۳۹۳ دوشنبه ۸ ارديبهشت   آخرین بروزرسانی : ۱۳۹۳ دوشنبه ۸ ارديبهشت    تعداد بازدید : 38

نوجوانى ، سن نوجويى و نوزايى

یكی از خصوصیات بارز نوجوان این است كه احساس می‌كند همه به او توجه دارند؛ حتی‌ ‌اگر جوش ریزی در صورتش پیدا شود احساس می‌كند كه تمام دنیا متوجه آن هستند

یكی از خصوصیات بارز نوجوان این است كه احساس می‌كند همه به او توجه دارند؛ حتی‌ ‌اگر جوش ریزی در صورتش پیدا شود احساس می‌كند كه تمام دنیا متوجه آن هستند و این در‌ ‌حالی است كه احتمالاً اطرافیان اصلاً متوجه این ذره اضافی نشده اند. تنها دلیل این‌‌ ‌احساس، عواطف خاص نوجوانی است. زیرا نوجوان تصور می‌كند زیر ذره بین قرار گرفته و‌ ‌كوچكترین تغییر ظاهری او آن قدر برای دیگران مهم است كه مورد توجه و دقت قرار می‌ ‌گیرد. به عبارت روشن تر نوجوان همیشه یك تماشاچی خیالی برای خود دارد.‌‌ ‌

‌در دوران نوجوانی بعضی از قسمت‌های بدن سریع تر از قسمت‌های دیگر رشد می‌كنند.‌ ‌مثلاً رشد طولی بدن سرعت می‌گیرد، و توازن رشدی اندام‌های مختلف بدن به هم می‌ ‌ریزد. به همین سبب اكثر نوجوانان اندام‌های بی قواره و ناموزون دارند. نوجوانان در‌ ‌برابراین به هم ریختگی اندام واكنش شدیدی نشان می‌دهند تا آنجا كه اندك تغییر‌ ‌جسمانی می‌تواند نوجوان را دچار تشویش و اضطراب كند.

 اما واكنشی كه اطرافیان‌ ‌خصوصاً والدین در برابر این گونه تغییرات جسمانی از خود بروز می‌دهند عامل مهمی در‌ ‌رفتار، نگرش، شكل گیری شخصیت و نقش یابی و هویت او در آینده است. گاه دیده می‌شود‌ ‌عدم توازن در هیكل و اندام نوجوان موضوعی برای تفریح و خنده و شوخی دیگران می‌شود و‌ ‌آنها با به كارگیری اصطلاحات مخصوص و یا نامگذاری برای نوجوان حساسیت او را در‌ ‌برابر جسمش افزایش داده و اعتماد به نفس او را از بین می‌برند.‌‌ ‌

‌اكثر نوجوانانی كه با اینگونه برخوردها مواجه هستند گوشه گیری پیشه می‌كنند، از‌ ‌جامعه كناره می‌گیرند و حتی جرات ظاهر شدن در جمع را هم ندارند چه رسد به این كه‌ ‌توانایی‌های خود را به دیگران نشان دهند یا حق ضایع شده خود را باز پس گیرند.‌ ‌طبیعی است كه تمسخر در جمع، تأثیر تخریبی بیشتری خواهد داشت.

 مسلم است كه هر‌ ‌انسانی در برابر تهدید و هر آنچه كه موجودیت او را به خطر اندازد واكنش نشان می‌دهد؛‌ ‌ خصوصاً در دوران نوجوانی كه بی شك بحرانی ترین و پر تلاطم ترین دوران زندگی بشر‌ ‌است. او حتی در مورد الگوی رشد خود نسبت به خواهر و برادرهای خود حساسیت نشان می‌‌ ‌دهد. به عنوان مثال اگر فرزند دوم اندامی درشت تر از فرزندان اول داشته باشد‌ ‌مخربترین برخورد آن است كه در برابر آنها، تفاوت‌های ظاهری شان را بازگو كرده و یا‌ ‌از خود نگرانی نشان دهیم.

بد نیست در چنین مواردی بدون ایجاد حساسیت، تفاوت های‌ ‌فردی و اختلاف در میزان رشد افراد گوناگون را در نظر داشته باشیم. حتی در بین دو‌ ‌فرزند خودمان و الگوی رشد آنها تفاوت‌هایی موجود است كه نباید آن را نادیده گرفت.‌ ‌رشد در عده‌ای روند سریع تری دارد و در برخی دیگر كندتر صورت می‌گیرد. علاوه بر این‌ ‌پیشینه خانوادگی وعوامل وراثتی هم ثأثیر گذار هستند. آیا والدینی كه خود قامت‌ ‌متوسطی دارند می‌توانند انتظار فرزند بلند قامتی را داشته و در پی رشد سریع فرزند ،‌ ‌به طور مداوم او را از یك پزشك به پزشك دیگربكشانند؟‌‌ ‌

‌همه چیز طبیعی است، نگرانی ممنوع!‌‌ ‌‌اگر والدین در حضور دیگران از شگفتی خود درمورد كوتاهی قد نوجوان سخن گفته و از‌ ‌خود اضطراب نشان دهند و یا او را با دیگر همسالان، خصوصاً فرزند كوچكتر مقایسه‌ ‌كنند، حتی اگر تا آن زمان توجه نوجوان به این مسئله جلب نشده باشد، حساسیت‌ ‌والدین، او را متوجه تفاوتهایش با دیگران خواهد ساخت و مقدمات تشویش و نگرانی‌‌ ‌فزاینده او را فراهم خواهد ساخت. نگرانی كه می‌تواند به شكل بیمار گونه به دیگر‌ ‌موارد زندگی نیز كشیده شود.‌‌ ‌

روِیا و خیال، بخشی از زندگی‌‌ ‌

‌احساسات دوره ی نوجوانی بسیار متغیر است. خصوصیاتی مثل گوشه گیری، ناسازگاری و‌ ‌ترس و خشم شدت می‌گیرد و سبب می‌شود بسیاری از نوجوانان از دنیای واقع كناره گیری‌ ‌كنند و در عالم روِیا و تخیلات خود زندگی كنند. او با خواندن داستان و یا دیدن فیلمی‌ ‌از قهرمان آن تقلید می‌كند و با شبیه سازی خود با شخصیت‌هایی كه در نظرش والا و‌ ‌مطلوب هستند، تمایلات خود را ارضا می‌كند.

نوجوانان دوست دارند دنیا آن طور باشد‌ ‌كه آنها می‌خواهند و می‌پسندند و معمولاً در روِیاهای خود اطرافشان را همین گونه می‌ ‌بینند، نه آن طور كه واقعاً هست. به همین دلیل هر چیزی را كه در دنیای واقع به دست‌ ‌نیاورند در عالم خیال جستجو می‌كنند. همانجا كه روِیاها جان می‌گیرند و تمام غیرممكن‌ ‌ها، ممكن می‌شوند.

 در بسیاری موارد، نوجوانان به دلیل رنجش‌ها و كدورت خاطرها به‌ ‌نوشتن روی می‌آورند. گاهی نوشتن مطالب ادبی و شعر، و گاهی ثبت خاطرات ؛ زیرا به این‌‌ ‌وسیله می‌توانند احساسات آزار دهنده و نامطلوب را از ذهن خود بیرون ریخته و از‌‌ ‌فشارهای عاطفی و روانی ناشی از آنها رهایی یابند.‌‌ ‌‌یكی از بارزترین خصوصیات نوجوانی اغراق در بیان كلمات و افكار و احساسات است.‌ ‌نوجوان با نوعی تفكر همه یا هیچ مواجه است. هر چیزی را با شدت بیشتر و به شكلی‌ ‌بسیار ساده انگارانه تر از آنچه هست و یا بسیار سخت تر، غیر قابل تحمل تر و مشكل‌‌ ‌آفرین تر از واقعیت می‌بیند. حتی در مورد توانایی‌های خود نیز با اغراق صحبت می‌ ‌كند.‌‌ ‌

باورش كنید اما مراقبش باشید‌‌ ‌

‌نوجویی و نوخواهی به عنوان بارزترین خصیصه نوجوانی، به اشكال مختلف در حیطه‌ ‌زندگی خانوادگی و اجتماعی نوجوانان بروز می‌كند. حتی در نوع لباس پوشیدن، استفاده‌ ‌از برخی عبارات و كلمات و شكل كوتاه كردن موها و... معمولاً نوجوانان سعی می‌كنند‌ ‌از آنچه كه در جامعه ارزش محسوب شده و مورد تأیید و پذیرش تمامی اقشار جامعه است‌ ‌فاصله بگیرند. گاهی لباس پوشیدن نوجوانان به حالت معضلی اجتماعی در می‌آید، چرا كه‌ ‌اغلب با وضعیت ناپسند و مغایر با سنت و هنجارهای موجود نمود یافته و تنها بی قیدی و‌ ‌لاابالی گری را در ذهن بیننده بیدار می‌كند.‌‌ ‌

تغییر در گفتار‌‌ ‌

‌زبان نوین و خاص، چیزی است كه همگی ما با آن مواجه بوده ایم. نسل جوان واژه ها‌ ‌و اصطلاحات خاص خود را در محاورات روزمره خصوصاً در برخورد با گروه همسالان به كار‌ ‌می برد كه البته در محیط ها، طبقات اقتصادی و لایه‌های مختلف اجتماعی متفاوت است.‌ ‌گاه نوجوان از واژه‌ها و اصطلاحات نازیبایی استفاده می‌كند تا به وسیله آن احساس‌ ‌بزرگی، استقلال و خشونت داشته باشد. گاهی نوجوانان و جوانان در بین گروه خود زبانی‌‌ ‌خاص‌ (Jargon) ‌ایجاد می‌كنند تا بتوانند وسیله ارتباطی مخصوص به خود و جدا از دیگران‌ ‌برای خود داشته باشند؛ زیرا گروه دوستان و همسن و سال‌ها در ساختار شخصیتی نوجوان‌ ‌تأثیر به سزایی دارند.

 نوجوان در اولین گام برای ترك دوره كودكی و ورود به دنیای‌ ‌بزرگسالی و احساس استقلال، به طرد و انتقاد از كسانی می‌پردازد كه تا به حال مورد‌ ‌ستایش و پذیرش او بوده اند و والدین به عنوان اولین الگوهای تقلیدی و تربیتی، پیش‌ ‌از هركس دیگر مورد بی مهری او قرار می‌گیرند. نوجوان به خود اجازه می‌دهد در مورد‌ ‌والدینش قضاوت كند و معایب آنها را چند برابر جلوه دهد، تا آنجا كه گاهی نوجوانان‌ ‌از رفتار والدین خود احساس شرمندگی می‌كنند....‌‌ ‌

‌یكی از مهم ترین وظایف ما به عنوان والد آن است كه مراقب فرزندمان در انتخاب‌ ‌دوستان و معاشران باشیم. زیرا نوجوانی كه ارتباطات اجتماعی را به شكل وسیع آن ،‌ ‌به تازگی تجربه می‌كند، اگر در دام دوستان ناباب و یا گروه‌ها ی خاص نوجوانان‌ ‌بزهكار گرفتار شود، به شدت از گرایش‌های اخلاقی آنها پیروی كرده و به شكل یكی از‌ ‌آنها درمی آید.

اما برعكس اگر دایره دوستان وی از افرادی لایق تشكیل شده باشد و‌ ‌پایه دوستی‌ها برمبنای ارتباطات و رفاقت‌های سالم و براساس رشد متقابل ذهنی، عاطفی‌ ‌و اخلاقی طرفین شكل گرفته باشد، نه تنها خطرناك نیست بلكه می‌تواند با احساس امنیت‌ ‌و همدلی، نوجوان را در رسیدن به یك شخصیت با ثبات و متعالی یاری كند.

پس بیایید از‌ ‌تأثیر دوستان غافل نباشیم زیرا نوجوان برای جلب رضایت و دوستی و پذیرفته شدن در‌ ‌گروه دلخواه، مانند آنها حرف می‌زند و به مقررات آنها احترام می‌گذارد تا آنجا كه‌ ‌رضایت گروه را بر خانواده، اجتماع و مربیان ترجیح می‌دهد.‌‌

نظر شما :
لطفا از نوشتن نظرات خود به صورت حروف لاتین (فینگلیش) خودداری نمایید
captcha