نظرسنجی
نظر شما در مورد این وبسایت چیست؟
عالی
59%
 
خوب
23%
 
معمولی
5%
 
ضعیف
10%
 
  • تلگرام
  • تلگرام
امروز
۱۳۹۵ شنبه ۲۰ آذر
اِسَّبِت ١٠ ربيع الاول ١٤٣٨
Saturday, December 10, 2016
کد : 672-41978      تاریخ ایجاد : ۱۳۹۳ جمعه ۵ ارديبهشت   آخرین بروزرسانی : ۱۳۹۳ جمعه ۵ ارديبهشت    تعداد بازدید : 152

زندگینامه ویلاردون اورمن

ویلارد ون اورمن کواین در سال ۱۹۰۸ در شهر آرکون، ایالت اوهایویآمریکا به دنیا آمد. پدرش کلوید رابرت کواین کارمند و مادرش هریت الیس ون اورمان کواین معلم بودند. او دوران کودکیشاد و سرزنده ایدر آرکون گذراند که در زندگینامه اش «دوران زندگیمن» به توصیف آن پرداخته است. او تحصیلات دانشگاهیاش را با رشته ریاضیدر دانشگاه اوبرلین آغاز کرد و در سال ۱۹۳۰ لیسانسش را دریافت کرد. استعدادها و علائق متنوع او از یک طرف در ریاضیات، علوم و روانشناسیو از جانب دیگر در زبان، ادبیات و شعر نهایتاً او را به جانب فلسفه کشاند.

ویلارد ون اورمن کواین در سال ۱۹۰۸ در شهر آرکون، ایالت اوهایویآمریکا به دنیا آمد. پدرش کلوید رابرت کواین کارمند و مادرش هریت الیس ون اورمان کواین معلم بودند. او دوران کودکیشاد و سرزنده ایدر آرکون گذراند که در زندگینامه اش «دوران زندگیمن» به توصیف آن پرداخته است. او تحصیلات دانشگاهیاش را با رشته ریاضیدر دانشگاه اوبرلین آغاز کرد و در سال ۱۹۳۰ لیسانسش را دریافت کرد. استعدادها و علائق متنوع او از یک طرف در ریاضیات، علوم و روانشناسیو از جانب دیگر در زبان، ادبیات و شعر نهایتاً او را به جانب فلسفه کشاند.

خود او به تأثیر کتاب مجموعه نوشته هایادگار آلن پو و نوشته «اورکا» در آن برخود اشاره میکند که علاقه فلسفیاش را به ماهیت چیزها برانگیخت. علت انتخاب ریاضیات برایدوره لیسانسش این بود که از دانشجوییبا اطلاع در مورد  «فلسفه ریاضی» راسل شنید و به نظرش آمد که راهیبرایترکیب علایقش به فلسفه و نیز ریاضیات یافته است.

در سال پایانیدوره لیسانس در اوبرلین مادرش کتاب سه جلدیبرتراند راسل و آلفرد نورث وایتهد اصول ریاضیات را برایاو خرید و او برایدوره دکترا زیر نظر وایتهد به دانشگاه هاروارد رفت. او ۲۳ ساله بود که دکترایفلسفه اش را در ۱۹۳۲ تنها پس از دو سال دریافت کرد. تز او متشکل از جنبه هایگوناگون ساده شده و وضوح یافته کار راسل و وایتهد بود.این تز بسیاریاز شاخص هایکار کواین به عنوان یک فیلسوف را در بردارند.

تیزبینیاو در مورد ابهام و آشفتگی، تواناییسازنده او در یافتن دیدگاه هایجدید که مسائل را در جایمناسب خود قرار میدهند و توجه او به موضوعات هستیشناختی. عده زیادیاز این فیلسوفان از جمله فیلیپ فرانک و کارناپ که هر دو از حلقه وین به ایالات متحده آمدند و به هربرت فایگل عضو جوان حلقه پیوستند که از پیش در آنجا بود. در سال ۱۹۴۰ که سال بزرگیبرایکواین محسوب میشد کارناپ و تارسکیدر هاروارد بودند و راسل هم برایایراد رشته ایسخنرانیبه نام «جست وجوییدرباره معنا و صدق»  به هاروارد آمده بود.

کواین پس از بازگشت به هاروارد به تدریس در آنجا پرداخت و در سال ۱۹۴۰ به مقام استادیاریرسید. او سال های۱۹۴۲ تا ۱۹۴۶ را پس از ورود ایالات متحده به جنگ جهانیدوم در اطلاعات نیرویدریاییگذراند. او پس از جنگ در سال ۱۹۴۸ به درجه استادیکامل و در سال ۱۹۵۶ به کرسیاستادیادگار پیرس در فلسفه را در دانشگاه هاروارد دریافت کرد و تا زمان بازنشستگیدر سال ۱۹۷۸ در این مقام ماند. گرچه در ابتدا کواین را منطق دان به شمار میآوردند اما به زودیاو به عنوان فیلسوفیعمومیمورد توجه قرار گرفت. در ابتدا به عنوان فیلسوف منطق و زبان، اما نهایتاً به عنوان یک متافیزیسین که افکار رادیکالش درباره هستیشناسی، معرفت شناسیو ارتباط در همه حوزه هایعمده فلسفه تأثیر گذاشت.

کواین پس از اخذ درجه دکترایفلسفه، با بورس «شلدون ترادلینگ» از دانشگاه هاروارد به وین، پراگ و ورشو سفر کرد و در همین سفرها بود که با موریتز شلیک و حلقه وین، رودولف کارناپ در پراگ، و یان لوکاسیوتیز، استانیسلاو لسنیفسکیو آلفرد تارسکیدر ورشو ملاقات کرد، کواین بعدها در خود زندگینامه اش ملاقاتش با کارناپ را در اول مارس ۱۹۳۳ این گونه توصیف کرد :  «اولین تجربه درگیریمداوم عقلانیبا شخصیاز نسلیقدیمیتر، بدیهیاست که او مردیبزرگ بود و برجسته ترین تجربه من در مورد هجوم عقلانیقرار گرفتن از سوییک آموزگار زنده و نه یک کتاب بود».

کار اولیه کواین از زمان تز دکترایش تا جنگ جهانیدوم عمدتاً در منطق بود و مقاله او تحت عنوان «بنیاد هایمنطق ریاضی»  مهمترین مشارکت او در این زمینه محسوب میشود. این رساله درباره نظام نوینیاز نظریه مجموعه ها، الهام بخش بسیاریاز افراد دیگر شد و هنوز مورد بحث منطق دانانیاست که خواص این نظام را مطالعه میکنند و تلاش میکنند که دریابند آیا دارایسازگاریهست یا نه. کواین پس از جنگ جهانیدوم به موضعیکه محور اصلیتزش بود بازگشت. به قول خودش : «دانستن یا تصمیم گرفتن درباره آنچه که وجود دارد».

او تأکید میکرد که روشن کردن موجودیت ها که فرد درباره آنها سخن میگوید ضروریاست : «هیچ موجودیتیبدون هویت نیست». او همچنین به وضوح در رابطه موجودیت هاییکه در یک تئوریبه آنها پرداخته میشود نظر داشت. او استدلال میکرد که یک تئوریبه همه آن موجودیت هاییملزم است که به جهان گفتار آن نظریه تعلق دارند :  «بودن یعنیبودن مقدار یک متغیر» این رئالیسم در کار بعدیکواین چرخش مهمیبه حساب میآید. مشارکت عمده کواین در نظریه معنا بوده است، او در مقاله معروف «دو حکم جزمیتجربیگرایی»  در سال ۱۹۵۱، دیدگاه سنتیدر مورد «معنا» و مفاهیم مربوط مانند هم معناییو تحلیل پذیریرا مورد انتقاد قرار داد.

او دیدگاه جایگزینیدر مورد معنا را طرح کرد که در کتاب « کلمه و شی»  مورد بررسیقرار گرفته است. این شک انگاریبه جرح و تعدیل دیدگاه هایفلسفیدر مورد ارتباط و رابطه زبان و جهان منجر شد، ایده اصلیکه کواین در آن با اکثر فیلسوفان و زبانشناسان دیگر شریک است، ماهیت همگانیزبان است، نقش اصلیکواین این بود که این ایده را به پیامد هاینهاییمیرساند که برایبسیاریاز فیلسوفان مسئله آفرین است. یکیاز این پیامد ها، عدم تعین ترجمه است، که بسیار مورد بحث قرار گرفته است. بر اساس این نظر ممکن است کتاب هایراهنمایمتعددی(دستور زبان و فرهنگ) برایترجمه بین دو زبان موجود باشد. ترجمه هاییکه با کمک یکیاز این کتاب هایراهنما انجام میشود میتواند با ترجمه انجام شده بر اساس کتاب راهنمایدیگر مطابقت نکند. با این حال هر کتاب راهنما با همه شواهد برایمترجم مطابقت دارد. منظور از شواهد همه شواهد در دسترس همگان است که با استفاده از زبان، در گفتار و نیز در نوشتار مرتبط هستند. این امر تنها موضوعیمعرفتینیست، که ما قادر نباشیم بگوییم کدام کتاب راهنما درست است، موضوع بر سر درست یا غلط بودن نیست، ترجمه صرفاً به خاطر شواهد (متناقض) نیست که قطعینیست، ترجمه (اصولاً) غیرمتعین است.

نظریه عدم تعین کواین پیامد اندیشه هایبنیادیتریراجع به ماهیت عمومیزبان بود که کواین در نوشته هایبعدیاش آن را تدقیق کرد. این کارهایبعدیشامل گستره بزرگیاز بینش هایفلسفیکواین است: دیدگاه هایاو درباره معرفت شناسی، هستیشناسی، علیت، انواع طبیعی، زمان، فضا و فردیت. کواین عضو تعداد فراوانیاز آکادمیها بود. جوایز بسیاریرا دریافت کرد از جمله اولین جایزه رالف شوک در استکهلم در سال ۱۹۹۳ و  «جایزه کیوتو»  در کیوتو در سال ۱۹۹۶. کواین به همراه ویتگنشتاین، مارتین هایدگر و جان رالز، از مورد استنادترین فیلسوفان قرن بیستم است.

نظر شما :
لطفا از نوشتن نظرات خود به صورت حروف لاتین (فینگلیش) خودداری نمایید
captcha