نظرسنجی
نظر شما در مورد این وبسایت چیست؟
عالی
59%
 
خوب
23%
 
معمولی
5%
 
ضعیف
10%
 
  • تلگرام
  • تلگرام
امروز
۱۳۹۵ سه شنبه ۱۶ آذر
اِثَّلاثا ٦ ربيع الاول ١٤٣٨
Tuesday, December 06, 2016
کد : 606-41902      تاریخ ایجاد : ۱۳۹۳ پنج شنبه ۴ ارديبهشت   آخرین بروزرسانی : ۱۳۹۳ پنج شنبه ۴ ارديبهشت    تعداد بازدید : 257

اختلالات خوردن

معنی روانشناختی غذا از نیروی تغذیه ای ان خیلی فراتر میرود معمولاً افراد وقت وتلاش زیادی در انتخاب کردن اماده ساختن وسرو کردن غذا صرف میکنند انسانها علاوه بر وابستگی جسمانی به غذا تدائی های هیجانی نیرو مندی با غذا دارند افراد گرسنه احساس میکنند تحریک پذیر ونا خشنودند در مقابل یک وعده غذای گوارا می تواند باعث شود افراد احساس خرسندی کنند

 

معنی روانشناختی غذا از نیروی تغذیه ای ان خیلی فراتر میرود

معمولاً افراد وقت وتلاش زیادی در انتخاب کردن اماده ساختن

وسرو کردن غذا صرف میکنند انسانها علاوه بر وابستگی جسمانی به غذا تدائی های هیجانی نیرو مندی با غذا دارند افراد گرسنه احساس میکنند تحریک پذیر ونا خشنودند در مقابل یک وعده غذای گوارا می تواند باعث شود افراد احساس خرسندی کنند    

اختلال‌های خوردن با اختلال شدید در رفتار خوردن مشخص می‌شوند. در بزرگسالان دو نوع اختلال خوردن وجود دارد؛ اختلال بی‌اشتهایی عصبی و اختلال پرخوری عصبی. گرچه این دو اختلال ویژگی‌های مجزایی دارند، در چند نشانه مشترک هستند و تا اندازه‌ای سبب‌شناسی مشترکی دارند

. اختلال خوردن(اختلال تغذ یه ای)

اختلال های تغذیه ای چیست؟

حالت های نابهنجار کنترل وزن و تغذیه (حفظ رژیم غذایی) تحت عنوان اختلال های تغذیه ای معروف هستند. افراد مبتلا به اختلال خوردن با کنترل کردن نگرش ورفتارهای اشفته خود در رابطه با غذا دست به گریبانند وبسیاری از انها زندگی خود را به خطر می اندازند وباعث پریشانی افرادی می شوند که به انها نز دیکند

ما به دو اختلال مرتبط با خوردن می پردازیم

بی‌اشتهایی عصبی   Anorexia nervosa

 -بی اشتهایی روانی: میل به دست یابی یک وزن خیلی پایین تر از حد معمول

پرخوری عصبی       Bulimia nervosa

-پر اشتهایی روانی: پرخوری های دوره ای همراه با راه های متناسب و غیر اصولی پیشگیری از بالا رفتن وزن اگر چه دو اختلال کاملا متفاوت از هم بروز می کنند، ولی عناصر مشترک زیادی با هم دگر دارند

-هر دو اختلال معمولا پس از یک دوره ی رژیم سخت غذایی در افرادی که از چاقی می ترسند بروز می کند.

-وجود تمایل به داشتن هیکلی ضعیف و ظریف در مبتلایان

-توجه کردن به نوع غذاها و وزن ظاهر خود

 -درگیر بودن مبتلایان به احساسات افسردگی، اضطراب و نیاز به بی نقص بودن و کامل بودن

ولی اختلال های تغذیه ای بی اشتهایی روانی و پر اشتهایی روانی دارای تفاوت های هم هستند که می توان به مواردی اشاره کرد:

پذیرش مرضی بودن رفتار خود: در پراشتهایی روانی، فرد با احتمال بیشتری مرضی بودن رفتار خود را می پذیرد و تمایل

بیشتری دارد دیگران را جلب کند.

تمایلات جنسی: مبتلایان به بی اشتهایی به مسائل جنسی و داشتن جاذبه جنسی بی تفاوتند. در عوض مبتلایان به پر اشتهایی به چنین مسائلی حساسند و زندگی اجتماعی خود را رضایت بخش نمی دانند.

 

 

 

ویژگی های بی اشتهایی عصبی

گر چه خیلی از افراد جامعه غرب در مقطعی از زندگیشان برای کاهش وزن رژیم میگرند افراد مبتلا به اختلال بی اشتهایی عصبی آرزوی لاغر بودن را به افراط می کشانند وبه قدری از چاق شدن می ترسند که تا حد نحیفی رژیم می گیرند

نشانه های بی اشتهایی عصبی

-این افراد نمی توانند وزن طبیعی خود را حفظ کنند یا از حفظ آن خوداری می کنند

2-از افزایش وزن یا چاق شدن خیلی می ترسند حتی زمانی که بی اندازه سبکتر از وزن معمول هستند

3-آنها در مورد وزن وشکل بد نشا ن ادراک تحریف شده ای دارند واحتمالاً جدی بودن وزن بی اندازه کم خود را انکار میکنند برخی به غلط تصور می کنند اضافه وزن دارند در حالی که برخی دیگر روی اندام خاصی مانند لمبرها وران ها تمرکز دارند وتصور می کنند که این اندامها چاق هستند در هر دو صورت این برداشتها از بدن عمیقاً بر خود سنجی آنها تأثیر می گذارند

4-زنانی که بلوغ را پشت سر گذاشتندوبه بی اشتهایی عصبی مبتلا هستند

دچار فقدان بی قاعدگی حد اقل 3دوره متوالی میشوند

برخی از افراد مبتلا به بی اشتهایی عصبی برای کاستن از وزن خود به رفتار های گونا گونی مانند سوء استفاده از ملینها یا قرصهای رژیم و ورزش کردن اجباری می پردازند گرسنگی کشیدن مر تبط با بی اشتهایی عصبی چند نا بهنجاری جسمانی به وجود می آورد که

 اختلال در قاعدگی

پوست خشک وزبر

 ضربان قلب کند

کاهش فعالیت معده ای-روده ای

وضعف عضلانی

 از آن جمله هستند با ادامه گرسنگی دادن به خود علایم اختلال جسمانی آشکارتر می شود

مثال :روی بدن برخی افراد مبتلا به این اختلال موهای نازک و کرک مانندی رشد می کنند ودر برخی دیگر رنگ پوست زرد میشود آنهایی که خود را وادار به استفراغ می کنند

 به نا بهنجاری های در غدد بزاقی فر سایش مینای دندان وزخم شدن پوست دست در اثر تماس با دندان ها  دچار می شوند

 نتایج گرسنگی دادن به خود مصیبت بارند وکم خونی اختلال در عملکرد کلیه مشکلات قلبی وتباهی استخوان ها  را شامل می شود

از هر ده نفر یک نفر در اثر گرسنگی کشیدن عوارض جسمانی یا خود کشی می میرند بیشتر این مرگها در سا لهای جوانی روی می دهد

تصویر بالینی بی اشتهایی روانی: لاغری و کاهش وزن

 

نخستین توصیف بالینی از اختلال:

-در سال1964 توسط یک پزشک انگلیسی به نام «مورتن»

-بر مبنای نشانه های اجتناب از غذا، لاغری مفرط، قطع قاعدگی و فزون کنشی

تاریخ شناسایی عمده اختلال: در اواخر قرن نوزدهم، با مشخصه های رفتاری که منجر به لاغری مفرط می شد.

ابداع اصطلاح بی اشتهایی روانی: در سال 1874 اصطلاح بی اشتهایی روانی توسط «گول» وارد قلمرو پزشکی شد.

مشخصه اصلی: اختلال عمیق تصویر بدنی و پافشاری بر لاغری تا حد گرسنگی کشیدن

سایر ویژگیها:

-مشغله ی ذهنی طولانی مدت در مورد کنترل وزن

-بیشتر مبتلایان از عادت های غذایی مربوط به افراد مبتلا پر اشتهایی روانی (الگوهای خوردن غیر عادی) پیروی می کنند. (نوع پرخوری – پاکسازی)

- مبتلایان با افکار خوردن اشتغال ذهنی دارند. هرچند که از خوردن امتناع می کنند. (مثل صرف ساعات به تفکر در مورد غذا، تماشای خوردن دیگران، رؤیاهائی در مورد غذا)

-بیشتر مبتلایان (اما نه همه) یک تصویر بدنی تحریف شده از خودشان دارند. (ارزیابی بد از شکل بدنشان)

-انعطاف ناپذیر و کمال طلب

نتایج نمرات در برخی از آزمون ها:

 نمرات بالا در آزمون خصومت نسبت به خویشتن

مشکلات روان شناختی شایع: افسردگی خفیف، اختلال وسواسی – جبری

اوج سن ابتلا: 14 تا 18 سالگی

میزان شیوع:

-02/0 درصد در جمعیت عمومی

- بین 80 تا 90 درص مبتلایان مؤنث هستند

-1/0 درصد در بین زنان جوان

-در بین گروه های اقتصادی –بالاتر وسطح سواد بالاتر

فوری ترین و مهم ترین پیامد کنترل و کاهش وزن افراطی: از بین رفتن دوره های عادات ماهانه (آمنوریا)

سایر پیامد های کنترل و کاهش وزن افراطی: غلظت پائین مواد معدنی استخوان ها، فشار خون پائین، زبر شدن و ترک برداشتن پوست، خشکی و شکنندگی مو، بحران هایی در عدم تعادل های متابولیک

 و الکترولیت ها که می تواند به عنوان تهدیدی برای زندگی عنوان عمل نماید.

مرگ و میر: برخی مطالعات بیان گر آن است که 21درصد مرگ های بیماران می تواند در اثر گرسنگی و خودکشی باشد.

مبتلایان به بی اشتهایی روانی ممکن ساعات زیادی را به تفکر در مورد غذا و آماده ساختن آن برای خود یا دیگران یا تماشای خوردن دیگران صرف نمایند همچنین ممکن است در مورد غذا تجربه دردهای گرسنگی و اشتهای زیادی برای صرف غذا گزارش نمایند. به همین جهت شاید نامی بی اشتهایی روانی برای اختلال بی مسمی و نادرست باشد زیرا فرد مبتلا علاقه زیادی برای صرف غذا دارد.

انواع بی اشتهایی روانی:

نوع محدود کننده: انتخاب غذاهای کمتر کالری دار

نوع شکمبارگی(پرخوری) / پاکسازی: اقدام به رفتارهای جبرانی (مثل   ورزش و استفراغ)

 

1-نوع محدود کننده: این حالت تقریبا در 50درصد بیماران دیده می شود میزان دریافت غذا شدیدا محدود شده است (معمولا بیمار سعی می کند روزانه کمتر از 300- 500 کالری دریافت کرده و اصلا چربی نخورد) و بیمار ممکن است به صورت جبری و غیر قابل مقاومت خود را درگیر فعالیت های ورزشی بیش از حد کرده و دچار جراحت ناشی از افراط در ورزش شود این افراد اغلب در برخورد با غذا و سایر موضوعات به صورت وسواسی – جبری عمل می کند.

2-نوع شکمبارگی / پاکسازی: بیمار در فواصل رژیم های سفت و سخت غذایی اپیزودهایی از شکمبارگی همراه با پاکسازی دارد  اپیزودهای پاکسازی می تواند ناشی از درخواست خود بیمار و یا خارج از محدوده خواست او (بیش از آن که مد نظر بیمار است و یا ناشی از فشارهای اجتماعی) باشد بیمار طی اپیزودهای پاکسازی به طور ثانویه به جبران کالری های دریافتی ناخواسته می پردازد و این کار اغلب و   با القای استفراغ توسط خود شخص در بسیاری از موارد با سوء استفاده از موارد مسهل با شیوع کمتربا استفاده از داروهای مدر و گهگاه با استفاده از موارد استفراغ آور انجام می شود میزان خودکشی در این نوع بالاتر از محدود کننده می باشد.

علائم هشدار دهنده ی بی اشتهایی عصبی

1-اشتغال ذهنی در مورد غذا خوردن و رژیم گرفتن

2-ورزش کردن به صورت وسواس گونه

3-افکار و تصورات منفی به خود

4-کناره گیری از خانواده و دوستان

5-قطع عادت ماهیانه بر اثر کاهش وزن در زنان

6-ناتوانی در تحمل سرما

مداخلات درمانی برای بی اشتهایی عصبی:

1-مراقبت بیمارستانی: بیشتر به مهیا ساختن و تقویت برای افزایش وزن از طریق تدابیر مبتنی بر اصول شرطی سازی کنشگر معطوف  

می شود

2-رویکرد شناختی رفتاری: تغییر دادن رفتار و شیوه های ناسازگارانه را شامل می شود برای پرخوری عصبی بسیار موثر است اما چون بی اشتهایی عصبی چند ویژگی مشترک با پرخوری عصبی دارد درمان شناختی رفتاری اغلب برای مبتلا به بی اشتهایی عصبی مورد استفاده قرار می گیرد طول درمان توصیه شده  1 تا 2 سال است درمان روی عقاید تحریف شده درباره وزن و غذا و همین طور عقاید تحریف نشده در باره خود که ممکن است در این اختلال دخالت داشته باشد

3-رویکرد های خانواده درمانی: درمان گر با والدین کار می کند تا به آنها کمک کند که فرزند مبتلا به بی اشتهایی عصبی خود کمک کند تا دوباره خوردن را آغاز کند درمان گر که وعده های غذایی خانواده را مشاهده کرده و والدین را ترغیب می کند تا در مورد خوردن فرزندانشان به صورت یک تیم عمل کند بعد از اینکه افزایش وزن را آغاز کرد به سایر مسائل و مشکلات خانواده را درمان کند.

4-روان درمان بینش محور:

روان تحلیل گری که در روان درمانی بینش محور کار می کند برای درمان مبتلایان  بی اشتهایی مورد استفاده قرار می گیرد.

5-دارو درمانی

 

 

ویژگی های اختلال پر اشتهایی روانی(پر خوری عصبی )

 علی رغم خوردن مقدار بسیار زیاد غذا در تمام مواقع، افراد مبتلا به اختلال پرخوری افراطی دوره های متناوبی دارند که حجم بسیار زیادی غذا می خورند همانند افراد مبتلا به اختلال پراشتهایی روانی. این افراد نیز اغلب اوقات در طی این دوره ها، کنترل خویش را از دست می دهند و پس از آن احساس گناه و شرمساری نسبت به آن دارند. این رفتار چرخه معیوبی می شود، چرا که هر چه فرد اضطراب بیشتری نسبت به پرخوری افراطی پیدا کند، بیشتر آن را انجام می دهند. از آنجاییکه افراد مبتلا تخلیه نمی کند، روزه نمی گیرند و ورزش نمی کنند، چاق هستند و افزایش وزن دارند.

برخلاف دیگر اختلالات خوردن، این اختلال در میان مردان شایع تر از زنان می باشد. همچنین این اختلال افراد با سن بالا را بیشتر از نوجوانان و بزرگسالان جوان تحت تاثیر قرار می دهد.

نشانه های رایج اختلال پرخوری افراطی به قرار زیر می باشد:

- شواهد مبنی بر پرخوری افراطی از جمله ناپدید شدن حجم زیادی از غذا در زمان کوتاه یا پیدا کردن انبوهی از بسته ها و کاورهای غذایی خالی

- احتکار و ذخیره کردن غذا یا پنهان کردن حجم زیادی از مواد غذایی در مکان های عجیب

- پوشیدن لباس های شل به منظور پنهان کردن اندام

- فرار کردن از وعده های غذایی و یا اجتناب از غذا خوردن در مقابل دیگران

- روزه داری دائمی ولی کاهش وزن به ندرت

از آنجاییکه خوردن، منجر به چاقی می شود، در صورتیکه درمان نشود پیامدهای جدی برای سلامت فرد به دنبال خواهد داشت. برنامه های کاهش وزن هم برای کاهش وزن فرد و هم در کنترل انگیزه خوردن افراطی مشاهده می شود، ضد افسردگی ها و روان درمانی ممکن است مفید باشند.

نخستین گام در کمک به مبتلایان به این اختلال تخشیص علائم و نشانگان می باشد. اختلالات خوردن قابل درمان می باشند و با درمان صحیح و حمایت، اکثر افراد دارای اختلالات خوردن می توانند عادت های غذایی صحیح را بیاموزند و سلامت خود را بازیابند.

این نوع نیز با دوره های منظم پرخوری بیش از حد و احساس از دست دادن کنترل خوردن مشخص می شود.

پرخوری عصبی، اختلالی است که به موجب آن، فرد بین رژیم گرفتن افراطی و پرخوری شدید نوسان دارد. پرخوری عصبی با پرخوری و اقداماتی برای جلوگیری از افزایش وزن با استفاده از رفتارهای نامناسبی مانند استفراغ عمدی و ورزش افراطی مشخص می‌شود. تصویر بالینی فرد مبتلا به بی‌اشتهایی عصبی که پس از پرخوری، غذا را تخلیه می‌کند ویژگی‌های مشترک زیادی با پرخوری عصبی دارد. در واقع، عده‌ای معتقدند که نوع پرخوری بی‌اشتهایی عصبی را باید شکل دیگری از پرخوری عصبی دانست. تفاوت بین فرد مبتلا به پرخوری عصبی و فرد مبتلا به پرخوری برون‌ریز در بی‌اشتهایی عصبی، وزن است. فرد مبتلا به بی‌اشتهایی عصبی شدیدا لاغر است. این در مورد فرد مبتلا به پرخوری عصبی صدق نمی‌کند. افراد مبتلا به پرخوری عصبی به شدت خود را به خاطر پرخوری و ظاهر بدنی‌شان سرزنش می‌کنند. به همین دلیل سعی می‌کنند غذای خورده شده را به هر ترتیبی بیرون بریزند. همانند اختلال بی‌اشتهایی عصبی، اغلب افراد مبتلا به پرخوری عصبی نیز زنان هستند.

تصویر بالینی پر اشتهایی روانی: چاقی و اضافه وزن

تاریخ انتشار گزارش های متعدد اولیه از اختلال

 از حدود پایان دهه 1970 بر اساس دوره های پر خوری مهار نشدنی

این اختلال بر عکس اختلال بی اشتهایی روانی مفهوم بالینی بسیار جدی تری است

ویژگی اصلی پر اشتهایی عصبی واختلال خوردن نا معین (nos)

این اختلال عصبی از بسیا ری جهات نمایان گر شکست تلاش های بیمار در دستیابی به وضعیت بی اشتهایی عصبی است هدف بیماران در هر دو اختلال لاغری مفرط است اما در این اختلال بیمار در مقایسه با بیماران مبتلا به نوع محدود کننده بی اشتهایی عصبی کمتر می توانند حالت نیمه گرسنگی یا گرسنگی شدیدرا به طور پیوسته حفط کند ودر مواردی به پر خوری دست می زند

 این پر خوری ها سبب حالت وحشت زدگی در فرد می شود چون بیمار احساس می کند که خوردن وی از کنترل خارج شده است پر خوری های نا خواسته منجر به اقدامات ثانویه ای برای اجتناب از افزایش وزن مورد هراس بیمار می شود که برای این منظور رفتار های جبرانی مختلفی از جمله پاکسازی یا ورزش های مفرط انجام می شود

همه گیر شناسی

پر اشتهایی عصبی شایعتر از بی اشتهایی عصبی است . تخمین های شیوع این اختلال بین 2تا4 درصد در زن های جوان است همچون بی اشتهایی عصبی پر اشتهایی عصبی نیز در زنان بسیار شایعتر  از مردان است ولی سن شروع آن در دوره نوجوانی دیرتر از سن شروع بی اشتهایی عصبی است میزان  بروز این اختلال در مردان یک دهم میزان بروز آن در زنان است این اختلال حتی ممکن است در اوایل جوانی آغاز شود حدود بیست درصد زنان دانشجوی کالج زمانی در دوره تحصیلات کالج دچار علایم گذاری پر اشتهایی عصبی می شوند هر چند پر اشتهایی عصبی اغلب در زنان جوانی که وزن طبیعی دارند دیده می شود ولی کاهی مبتلایان سابقهً چاقی نیز دارند میزان شیوع این اختلال در کشورهای صنعتی تقریباٌ یک درصد جمعیت عمومی است

سبب شناسی

:برخی محققین کوشیده اند چرخه های پر خوری وپاکسازی را به ناقل های عصبی مختلفی ربط دهد از آنجا که داروهای ضد افسردگی اغلب برای بیماران مبتلا به پر اشتهایی عصبی مفیدند ونیز از آنجا که سروتونین و نوراپی نفرین در پیدایش این اختلال دخیل شناخته شده اند با توجه به این که سطح آندورفین پلاسما در برخی بیماران مبتلا که استفراغ می کنند بالاست احساس خوشی وراحتی که برخی از بیماران پس از استفراغ احساس می کنند ممکن است مربوط به بالا رفتن سطح آندوروفین ها باشد بستگان درجه اول افراد مبتلا به پر اشتهایی عصبی به میزان بیشتری به این اختلال مبتلا می شوند

عوامل اجتماعی

بیماران مبتلا به پر اشتهایی عصبی مثل مبتلایان به بی اشتهایی عصبی افراد بلند پروازی هستند ودر واکنش به فشارهای اجتماعی واخلاقی لاغر می شوند همچون مبتلایان به بی اشتهایی عصبی بسیار از این بیماران افسرده هستند و در خانواده های آنها میزان افسردگی بالاست ولی  در خانواده های این بیماران به طور کلی صمیمیت کمتر از خانواده افراد مبتلا به بی اشتهایی عصبی است وتعارضات آنها بیشتر است این بیماران والدینشان را افرادی بی توجه وطرد کننده توصیف میکنند

عوامل روانشناختی

این بیماران همچون مبتلایان به بی اشتهایی عصبی در ارتباط با مقتضیات  دوره نوجوانی دچار مشکلاتی هستند اما بیماران مبتلابه پر اشتهایی عصبی معاشرتی تر خشمگین تر و تکانشی تر از مبتلایان به بی اشتهایی عصبی هستند اعتیاد به الکل دزدی از فروشگاهها  وبی ثباتی هیجانی (از جمله اقدام به خود کشی) با پر اشتهایی عصبی ار تباط دارد غذا خوردن کنترل نشده در این اختلال بیش از بی اشتهایی عصبی نا همخوان احساس می شود وبه همین دلیل بیماران مبتلا به پر اشتهایی عصبی آسانتر به جستجوی کمک می پردازند بیماران مبتلا به پر اشتهایی عصبی کنترل فرامن وقدرت ایگوی مبتلایان بی اشتهایی عصبی را ندارند مشکل این بیماران در کنترل تکانه های خود علاوه بر پر خوری وپاک سازی که شاخص های این اختلال است به صورت وابستگی به مواد وروابط جنسی خود تخریبی بروز می کند ابژه های انتقالی در سالهای اولیه ی کودکی تجلی می کند برخی بالینگران متوجه شده اند که این بیماران از بدن خود به عنوان آبژه انتقالی استفاده کند تلاش برای گسستن از تصویر مادر به صورت تردید و دوگانگی در مورد غذا ابراز می شود خوردن ممکن است معرف میل به درآمیختن با مراقب وبالا آوردن تظاهر ناخود آگاه میل برای جدایی باشد

ملاک های تشخیصی

الف)دوره های تکرار شونده پر خوری دارای دو خصوصیت است

(1)خوردن مقادیری از غذا در زمانی محدود که قطعاٌ بیشتر از غذایی است که اکثر مردم در مدت مشابه وتحت شرایط مشابه مصرف می کنند

(2)احساس فقدان کنترل بر خوردن ضمن این دوره ها

ب)رفتار جبرانی نامناسب تکرار شونده برای پیشگیری از افزایش وزن نظیر استفراغ عمدی سوء مصرف ملین مدر تنقیه یا سایر داروها روزه داری یا ورزش مفرط

پ)پر خوری ورفتارجبرانی نامتناسب هر دو به طور متوسط حداقل هفته ای دو بار وبه مدت 3ماه روی میدهد

ت)ارز یابی فرد از خویشتن به میزان زیادی تحت تأثیر شکل و وزن بدن است

ث)این اختلال منحصراٌ در جریان دوره های بی اشتهایی عصبی روی نمی دهد

انواع پر خوری عصبی

نوع پاکسازی  

شخص مرتباٌ به استفراغ عمدی سوء مصرف ملین داروهای مدر ملین یا تنقیه می کند

نوع غیر پاکسازی

شخص از رفتارهای جبرانی نامناسب استفاده می کند

روزه داری یا ورزش مفرط

 

 

 

 پرخوری دوره ای همراه با راه های نامتناسب پیشگیری از بالارفتن وزن

سایر ویژگی ها

-احساساتی در مورد عدم جذابیت و ترس از چاق شدن

-برآورد بیشتر وزن خود از آنچه هستند

-خوردن غذا نه برای لذت بردن بلکه معمولا به طور مخفیانه سریع و برای مزه کردن

- شواهدی مبنی بر پرخوری افراطی، از جمله ناپدید شدن حجم زیادی از غذا در زمانی کوتاه یا پیدا کردن انبوهی از ظرف های خالی غذا

- شواهدی مبنی بر پاکسازی، از جمله رفت و آمد به دستشویی پس از صرف غذا، صداها و یا بوی استفراغ یا بسته های ملین ها و ادرار آورها

- فرار کردن از غذاها و یا اجتناب از غذا خوردن در مقابل جمع، یا خوردن حجم غذای بسیار کم

- ورزش کردن افراطی

- پوشیدن لباس های گشاد و به منظور مخفی کردن اندام

- شکایت از چاق بودن خویش

- استفاده افراطی از آدامس، نعناع

- رژیم دائمی

- بند انگشت های زخمی ناشی از استفراغ های تکرار شونده و القائی

 

-دوره های پرخوری احتمالا خارج از کنترل فرد

-احساساتی از گناه کاری سرزنش خویشتن و افسردگی به دنبال دوره های پرخوری

-رفتارهای جبرانی بلافاصله بعد از دوره های پر خوری برای کاهش ناراحتی و اضطراب تنفر از خویشتن و فقدان کنترل در مورد پرخوری

مشکلات و عوارض:

 

-استفراغ  مکرر و سوء مصرف ملین ها و مدرها منجر به مشکلاتی نظیر دردهای شکمی مشکلات گوارشی از دست رفتن آب بدن آسیب های  شکمی

مهم ترین پیامد و عارضه

عدم تعادل الکترولیت که در نهایت منجر به آسیب های کلیوی و به طور بالقوه به آرتیمی های قلبی کشنده می گردد.

میزان شیوع

-بین 5/0 تا 1/0 جمعیت عمومی

-به نظر میرسد  شیوع این اختلال در بین زنان جوان بیشتر از آمار ذکر شده باشد

انواع پر اشتهایی روانی

1-نوع پاکسازی: این بیماران به طور منظم خودشان را وادار به استفراغ کرده و یا از مواد مسهل و یا داروهای مدر استفاده می کنند این بیماران ممکن است در خطر عوارض طبی خاص از جمله هیپوکالمی ناشی از استفراغ یا سوء استفاده از مسهل ها و آلکالوزهایپوکلرمیک باشند بیمارانی که مکررا استفراغ می کنند در معرض خطر پارگی معده و مری هستند اگر چه این عوارض به ندرت اتفاق می افتد.

2-نوع غیر پاکسازی: این بیماران رژیم های سفت و سخت گرفته روزه داری کرده ویا شدیدا ورزش می کنند اما به طور منظم به پاکسازی نمی پردازند. این بیماران معمولا چاق هستند.

سبب شناسی بی اشتهایی و پر اشتهایی روانی

1-عوامل ژنتیکی: برخی مطالعات نشان داده اند که 74/0 واریانس های روانی رفتاری بی اشتهایی و عوامل ژنتیکی مرتبط است در هر دو اختلال میزان ابتلای دو قلوهای همسان بالاتر از دو قلوهای غیر همسان است

2-مکانیسم های زیست شناختی

3-عوامل اجتماعی فرهنگی

4-تبیین های روان شناختی

5-تبیین روان تحلیل گری

 در صورتیکه پراشتهایی درمان نشود، باعث مشکلات دراز مدتی در سلامت فرد همچون ضربان قلب نامنظم، بیماری رفلاکس معده و مشکلات کلیوی می شود. به هر حال پرخوری روانی از طریق درمان رفتاری – شناختی، ضد افسردگی ها و یا مصرف هر دوی آنها قابل درمان می باشد. در صورتیکه نزدیکان شما مبتلا به پرخوری روانی می باشند، ضروریست که به دنبال کمک تخصصی باشید.

مداخلات درمانی برای بی اشتهایی عصبی

1-درمان شناختی – رفتاری

درمان ارجح برای این اختلال است اغلب رویکردهای درمانی جاری بر اساس کار فیربون و همکاران او در آکسفورد انگلستان استوار هستند

2-درمان روان تحلیل گری

3-دارو درمانی

 

نظر شما :
لطفا از نوشتن نظرات خود به صورت حروف لاتین (فینگلیش) خودداری نمایید
captcha