نظرسنجی
نظر شما در مورد این وبسایت چیست؟
عالی
59%
 
خوب
23%
 
معمولی
5%
 
ضعیف
10%
 
  • تلگرام
  • تلگرام
امروز
۱۳۹۵ چهارشنبه ۱۷ آذر
اِلأَربِعا ٧ ربيع الاول ١٤٣٨
Wednesday, December 07, 2016
کد : 614-41589      تاریخ ایجاد : ۱۳۹۳ چهارشنبه ۳ ارديبهشت   آخرین بروزرسانی : ۱۳۹۳ چهارشنبه ۳ ارديبهشت    تعداد بازدید : 193

انگشت مکیدن کودک

مکیدن

كودك و مكيدن انگشت

 

دلايل مكيدن انگشت

غريزه مكيدن به نوزاد امكان بقا مي دهد .با توجه به ابزار هاي موجود و به كمك سونوگرافي مي دانيم كه بسياري از بجه ها در رحم  مادر نيز انگشت مي مكند و بسياري از بجه ها به هنگام تولد پينه هايي روي انگشت شست ،ساير انگشت ها ،مچ ها و دست ها يشان دارند .اما چرا بچه ها بعد از تولد نيز انگشت  مي مكند ؟ با توجه به بررسي هاي  به عمل آمده ،در فرهنگ هايي كه بچه ها بيشتر از پستان مادرشان شير مي خورند ، ميزان مكيدن انگشت كمتر است. در واقع كودك با مكيدن انگشت به احساسي از آرامش مي رسند.

چرا مكيدن انگشت شروع مي شود؟

در اين اوقات تفحص ،بسياري ‍از كودكان به اين نتيجه مي رسند كه مكيدن انگشت به اندازه مكيدن از سر شيشه شير يا مكيدن سينه مادر لذت بخش است.براي كودك ،مكيدن انگشت به تجربه غذا خوردن شباهت دارد.مكيدن به كودك احساسي از آرامش مي دهد. از آن گذشته انگشت و شست چيزي است كه هميشه با آنهاست.ديري نمي گذرد كه مكيدن انگشت حالت خود به خودي پيدا مي كند .بچه ها بي آنكه متوجه باشند شست مي مكند.در حالي كه بسياري از بچه ها انگشت مي مكند ،بسياري هم اين كار ار نمي كنند. بعضي از بچه ها هم تا مدت ها بعد از تولد انگشت تمي مكند و بعداٌ دست به اين كار مي زنند .براي اطلاع از اينكه چرا بچه ها شروع به مكيدن انگشت مي كنند بايد به منافع آن براي بچه ها توجه كرد .بايد ديد چه عواملي بچه ها را براي اين كار تشويق مي كند.

مزاياي مكيدن انگشت

مكيدن انگشت به نوزادان كمك مي كند تا خود را با دنياي جديدشان تطبيق دهند. قبل از تولد ،بدن مادر تمام نياز هاي جنين او را برآورده مي سازد .جنين گرم نگه داشته مي شود،تغذيه مي شود ،راحت است و حمايت مي شود.هنگام ورود به جهان ،تغييرات چشم گيري اتفاق مي افتد. نوزاد نا گهان در معرض محرك هايي مانند سرما،گرسنگي ،نور ،تاريكي و سر و صدا قرار مي گيرد. همه اين تغييرات عجيب و حيرت انگيزند و مي توانن دستگاه عصبي كودك تازه تولد يافته را تحت فشار قرار بدهند. نتيجه آن مي شود كه كودك پريشان خاطر گريه كند. مكيدن انگشت به كودك احساسي از كنترل ي دهد، به او كمك مي كند تا به آرامش برسد و از شر ساير محرك ها در امان بماند .وقتي كودك به آرامش مي رسد به سادگي به خواب ميرود. مكيدن انگشت به هضم غذا،تنفس و ضربان نبض او كمك مي كند . از اين رو كودكاني كه انگشت مي مكند به احساسي از امنيت و راحتي مي رسند،خوب غذا مي خورند ،خوب مي خوابندو  راحت و راضي هستند . به نظر مي رسد مكيدن انگشت در دختر ها شايع تر از پسر ها است.

تقليد و مكيدن انگشت

گفته مي شود كه تقليد صميمي ترين نوع چاپلوسي است .اين رفتار خيلي زود در بچه ها شروع مي شود و بعد در تمام دوران كودكي و نوجواني ادامه پيدا مي كند .نوزادان و كودكان نوپا مانند اسفنج هاي كوچكي هستند كه هر چه را ببينند جذب مي كنند .از روي اعمال و رفتار بزرگتر ها تقليد مي كنند و اين كار به آنها احساس تعلق مي دهد،برقراري ارتباط را در آنها تشويق مي كند و مهارت هاي جديد را به آنها مي آموزد . كودكان كم سال نه تنها از پدر و مادر خود بلكه از هم بازي هايشان تقليد مي كنند و اين ممكن است سبب شود تا آنها رفتار مكيدن انگشت را فرابگيرند.مكيدن انگشت اغلب زماني شروع مي شود كه كودك از كودك ديگري كه انگشت مي مكد تقليد مي كند .از آنجايي كه بسياري از بچه هاي پيش دبستاني انگشت مي مكند و ميليون ها از اين بچه ها به مهد كودك و كودكستان فرستاده مي شوند ،به سادگي مي توان متوجه شد كه چگونه ساير بچه ها ممكن اتس از بچه هاي ديگري تقليد كنند.در واقع مكيدن انگشت محدود به كودكان دو ، سه ساله در مهد كودك ها نيست . حتي بچه هاي كلاس هاي مقدماتي ممكن است به تقليد از ساير بچه ها انگشت بمكند .

چرا ممكن است  مكيدن انگشت ادامه يابد؟

حالا اين را مي دانيم كه بعضي از بچه ها در رحم مادر هم انگشت مي مكند .اين رفتار ممكن است در تمام دوران طفوليت ادامه يابد. در حال حاضر مي دانيم كه مغز مي تواند مواد شيميايي تغيير دهنده روحيه و مشرب خود را توليد كند. مغز داراي ميليارد ها سلول عصبي لست كه از طريق انتقال دهنده هاي عصبي با هم در ارتباطند.اين انتقال دهنده ها ،تكانه هاي عصبي بخشي از بدن را به نقاط ديگري مي فرستند انتقال دهنده هاي عصبي مغز را تحريك مي كند تا مواد شيميايي خاصي را توليد كنند و در نتيجه همه احساسات ،ادراك و عملكرد هاي بدن را كنترل مي كند.

افزايش و كاهش انتقال دهنده هاي عصبي

بدن انسان از دو نوع انتقال عصبي استفاده مي كند، يكي انتقال عصبي افزايش يافته و ديگري كاهش يافته .همان طوركه ازمفهوم اين واژه هانيزبرمي ايدهركدام از اين دو حالت هر دو حالت تاثير متفاوتي بر بدن بر جاي مي گذارد . افزايش انتقال عصبي توليد هيجان يا بر افروختگي  مي كند . اشخاصي كه از فعاليت هاي توليد كننده اين احساسات لذت مي برند ، اغلب به اقداماتي مي پردازند كه با ريسك زياد هراه است . انتقال عصبي كاهش يافته توليد احساس آرامش و راحتي مي كند. مكيدن انگشت اين انتقال عصبي را سبب مي شود. وقتي كودك انگشت خود را مي مكد ، مغز مواد شيميايي به نام انكفالينز و نيز تركيب متفاوتي به نام اندروفين توليد مي كند كه انتقال عصبي را كاهش مي دهد،شدت ناراحتي و درد كاهش مي يابد و احساسي از وجد به وجود مي آورد. تاثيرش شبيه احساسي كه بهنگام كشيدن ترياك دست مي دهد.

مكيدن بلند مدت انگشت و نقش عوامل اجتماعي

انگشت مكيدن كودكان اغلب روي دندان ها و حرف زدن آنها تاثير منفي مي گذارد .مشكلات جسماني از اين قبيل را مي توان بر طرف ساخت اما مشكلات رواني در ارتباط با مكيدن بلند مدت انگشت به آساني درمان نمي شود. بسياري از كودكان كه به مكيدن انگشت عادت كرده اند تحت تاثير رفتار پدر و مادر ،خواهر و برادر ،دوستان ،اقوام ،آموزگاران و حتي اشخاص غريبه كه مي خواهند آنها را به هر شكل از مكيدن انگشت باز دارن ناراحت و عصبي مي شوند . نتيجه اش كودكي است كه از عزت نفس كافي برخوردار نيست،كودكي كه به خودش بهاي لازم را نمي دهد .كودكاني كه پيوسته تحت فشار هستند تا از مكيدن انگشت خودداري كنند ، خودشان را تدريجاٌ آدم هاي بدي ارزيابي مي كنند كه چيز جالبي براي عرضه ندارن . اين بچه ها به تدريج ممكن است مشوش ،خشمگين و يا پرخاشگر گردند.

چگونه ممكن است خانواده به ادامه دار شدن مكيدن انگشت كمك كنند ؟

نقش و نفوذ خانواده در اوايل زندگي كودك ،طرز روبرو شدن كودك را با فراز و نشيب هاي زندگي مشخص مي سازد. در اين دوران است كه كودك به عزت نفس مي رسد و همين روي موفقيت او در سال هاي بعدي تاثير فراوان دارد. بچه ها به لحاظ احساسي بسيار آسيب پذيرند به خصوص تا سن هشت سالگي بايد به اين موضوع توجه خاص شود.بچه ها در حدود هشت سالگي   به لحاظ احساسي به شدت آسيب پذير هستند.تنها طرز برخورد و رفتار پدر و مادر است كه بچه ها بر اساس آن خود را ارزشمند ارزيابي مي كنند. كاملا طبيعي است كه پدر و مادر بخواهند فرزنشان سالم و دوست داشتني باشند ، اما در مواقعي آنها پيام متفاوتي به فرزندانشان مخابره مي كنند .براي مثال ،اگر پدر و مادر با يكديگر بحث كنند و به خصوص اگر بر سر انگشت جويدن اوبحث كنند كودك به احساس بدي مي رسد . هرگز بعيد نيست اگر كودكي تحت تاثير اين بحث خود را مقصر ارزيابي كند و در مقام سرزنش خودش حرف بزند. به روشني مشخص است كه هر تضاد و تناقضي ميان پدر و مادر بايد از ميان برداشته شود اغلب اوقات اين اقدام سبب مي شود كه منبع استرس از ميان بر داشته شود و كودك به راحتي مكيدن انگشت را ترك كند.  

 

نقش مهم خواهر و برادر

 خواهران و برادران مي توانند روي يكديگر تاثير فراوان بگذارد . در واقع خواهر يا برادر بزرگ تر مي توانند به اندازه پدرومادرتاثيرگذارباشد.ممكن است خواهر يا برادر بزرگتر از اينكه ببيند برادريا خواهركوچكترش انگشت مي مكدخجالت بكشد.

اگرمكيدن انگشت تا مدرسه ادامه پيدا كند چه اتفاقي مي افتد؟

نفوذ خانواده وقتي كودك به مدرسه مي ود تمام نمي شود . هم شاگردي ها و آموزگاران در زندگي كودك نقش بسيار اساسي ايفا مي كنند. قدرت آن ها براي كمك به كودك يا ناراحت كردن او به خصوص وقتي كودك با عادت مكيدن انگشت به مدرسه مي رود افزايش مي يابد و اگر عادت مكيدن انگشت به كلاس درس برسد نتيجه مي تواند بسيار مصيبت بار باشد.خيلي ها عتقدند كه عادت مكيدن انگشت ،وقتي كودك به مدرسه مي رود و تحت فشار دانش آموزان مي رود مرتفع مي شود .بر اساس اين نقطه نظر ، فشار دوستان و هم شاگردي ها مي تواند مفيد باشد اما واكنش هاي منفي سايرين توليد استرس و احساس نابسندگي در كودك مي كندو اين حالت نه تنها مكيدن انگشت را كم نمي كند كه بر ميزان آن مي افزايد .از آن گذشته اين كه بسياري از بچه ها در كلاس درس انگشت نمي مكند را نبايد به حساب ترك عادت آنها گذاشت اين بچه ها به محض تمام شدن ساعات درس و مدرسه اقدام به مكيدن انگشت مي كند.

تاثير مكيدن انگشت بر يادگيري و اجتماعي شدن:

مي دانيم كه خانواده چه تاثير فراواني روي همه جنبه هاي زندگي كودك مي گذارد نه تنها مكيدن انگشت بلكه ظاهر شدن كودك در مدرسه با طرز برخورد افراد خانواده با كودك رابطه دارد مدرسه خانه دوم كودك است و درست همان طور كه مي خواهد مورد پذيرش پدر و مادرش باشد دوست دارد كه دوستان و  آموزگارانش هم او را بپذيرند كودكاني كه مورد پذيرش دوستان خود قرار نگيرند در اجتكماعي شدن با دشواري روبرو مي شوند بنابر اين نمي توانند مهارت هاي اجتماعي لازم را بياموزند و اين در حاليست كه اين مهارت ها در زندگي آن ها به شدت نقش آفرين است. فرايمن و اشميت به اين نتيجه رسيده اند كه پدر و مادر بايد به فرزند خود كمك كنند كه تا قبل از اينكه به مدرسه بروند اين عادت را كنار بگذارند . اين نويسندگان به اين نتيجه رسيدند كه دانش آموزان كلاس اول اغلب معتقدند دوستاني از آن ها كه انگشت مي مكند به قدر بقيه جالب و جاذب نيستند.بچه ها ظالمانه و كاملا صريح حرف مي زنند هر تفاوت قابل رؤيتي مانند عينك زدن و يا بد حرف زدن مي تواند موجب رفتار هاي غير دوستانه اي بشود كودكي كه عادت به مكيدن انگشت دارد به احتمال زياد مورد قبول دوستانش قرار نمي گيرد. از آن گذشته مكيدن پيوسته انگشت از رشد مهارت هاي ارتباطي كودك جلوگيري مي كند و مي تواند مشكلات عديده اي در زمينه تكلم و صحبت كردن ايجاد كند. معلوم است كه كودك در اين شرايط نمي تواند به طور مؤثر اجتماعي شود. سواي مشكلاتي كه كودك عادت كرده به مكيدن انگشت با هم شاگردي هايش پيدا مي كند ،بسياري از اين كودكان در كار تمركز هم با دشواري روبرو مي شوند.

نقش آموزگار در متوقف ساختن مكيدن انگشت يا ادامه دار ساختن آن

گرچه اغلب آموزگاران با كودكاني كه انگشت مي مكند مدارا مي كنند،پدر و مادر به حق نگران واكنش منفي بعضي از آموزگاران هستند. آموزگاري كه از مكيدن انگشت انتقاد مي كند مي تواند به واقع درد سر ساز شود.

 ساير عادت ها در محيط مدرسه

يكي ديگر از دلايلي كه توصيه مي شود كه عادت مكيدن انگشت در فرزند را قبل از رفتن او به مدرسه بر طرف شود اين است كه وقتي كودك در مدرسه در فشار قرار مي گيرد تا اين عادت را ترك كند عادات ديگري را جايگزين آن ميكند و اغلب اين عادات جديد در كنار عادات قديم قرار مي گيرد. براي مثال 30% از كودكاني را كه به خاطر طولاني شدن عادت مكيدن انگشتمعالجه مي شوند با عادت جويدن ناخن ها هم مانوس اند.بسياري از كودكاني كه سعي مي كنند در مدرسه انگشت نمكند ناخن ،لباس ،مو، مداد و اشياي ديگر را مي جوند.در نتيجه در كنار عادت قبلي ، عادت دومي به نام جويدن شروع مي شود .بعضي از كودكاني كه سعي مي كنند سر كلاس انگشت نمكند احساس بي قراري مي كنند و گاه عصباني مي شوند ، به طوري كه خشم شان سبب بروز رفتار هاي نا خوشايند مي گردد.وقتي اين مسايل احساسي و عاطفي را به برخي از نتايج فيزيكي و جسماني مكيدن انگشت اضافه شود زندگي در مدرسه براي كودك حكم كابوس را پيدا مي كند. در اين شرايط از عزت نفس او كاسته مي شود و نمي تواند بدون كمك ديگران رفتار مكيدن انگشتان را ترك كند.

شرايط دندان ها و سخن گفتن در كوكاني كه انگشت مي مكند :

تمامي اعضاء و اجزاي بدن با هم در ارتباطند و اين بدان معناست كه با بد عمل كردن دهان يا اگر دندان ها مرتب نباشند ،عضلات زبان ،لب ها و گونه ها بايد به شكلي جبران اين كاستي را بكند تا با مشكل  موجود يك سازگاري ايجاد شود . يكي از وظايف مسلم دهان فراهم آوردن زمينه كلام است . وقتي بچه ها طولاني انگشت مي مكند  ممكن است در سخن گفتن است با مشكلاتي روبرو شوند و نتوانند به روشني كلام خود را انتقال دهند .بايد توجه داشت كه ادامه يافتن مكيدن انگشت دندان ها را فشار داده ، روي حالت وچگونگي قرار گرفتن آنها تاثير مي گذارد.

بد روي هم قرار گرفتن دندان ها

با توجه به بررسي ها ، مكيدن بلند مدت انگشت روي چگونگي رشد دندان ها تاثير مي گذارد .فشار انگشت روي دندان ها مي تواند منجر به جابجايي و بد شكل قرار گرفتن آنها مي شود. شدت بد شكل گيري دندان ها بستگي به جهت اين فشار ، مدت و تناوب آن و نيز شدت مكيدن دارد. با توجه به بررسي ها مكيدن انگشت به مدت طولاني مي تواند دندان ها را به شكلي قرار دهد كه وقتي روي هم قرار مي گيرد دندان هاي بالا جلوتر از دنان هاي پايين قرار بگيرد و يا ميان دندان هاي بالا يي و پاييني فاصله ايجاد گردد .94% كودكاني كه انگشت مي مكند دندان هايشان به درستي روي هم قرار نمي گيرد.

فاصله افتادن ميان دندان هاي پيشين بالايي و پاييني

از جمله شايع ترين شكل بد قرار گرفتن دندان ها به روي هم در ارتباط با مكيدن انگشت ، فاصله افتادن ميان دندان هاي پيشين بالايي و پاييني است .بررسي روي 723 كودك كه انگشت مي مكيدند نشان داد كه 88% آن ها با اين مشكل روبرو بودند .از جمله مشكلات ناشي از اين طرز قرار گرفتن دندان ها مي توان به ساييدگي دندان ها ، خستگي و اسپاسم عضلات دهان اشاره كرد. كودكاني كه دندان هاي قدامي بالا و يا نيششان از هم فاصله دارد در جويدن غذا كارايي لازم را ندارند .اين بچه هابه خصوص از گاز زدن به سيب يا ذرت و غذاهايي با اين ماهيت اكراه دارند زيرا نمي توانند دندان هاي بالايي و پاييني خود را به هم برسانند تا درست گاز بزنند.

حركت زبان

در اشخاص سالم عمل بلع به اين شكل عمل مي شود كه زبان به سق بالاي دهان نزديك مي شود و فشار وارد به غذا،عمل بلع را ممكن مي سازد .اما در كودكاني كه ميان دندان هاي بالايي و پاييني آن ها فاصله افتاده ،زبان بايد به اجبار اين فاصله را پر كند. بچه هايي كه با اين طرز بلع روبرو مي شوند اغلب از ناراحتي معده شكايت مي كنند كه علتش مي تواند بلعيدن هواي اضافي باشد. ممكن است اين مشكل به مرور بيشتر شود كه علتش از يك سو فشار زبان به سمت جلو و از سوي ديگر مكيدن انگشت است.

پيش آمدگي دندان هاي بالايي

فشار انگشتبه دندان هاي بالايي سبب مي شود كه اين دندان ها به سمت جلو امتداد پيدا كند. كودكاني كه دندان هاي بالايي پيش آمده دارند دو برابر ساير كودكان با شكستگي و آسيب دندان ها بر مي خورند. يكي از مشكلات ناشي از پيش آمدگي دندان هاي بالايي اين است كه بسته شدن لب ها با دشواري صورت مي گيرد و از آنجايي كه دهان بر خلاف بيني داراي مكانيزم تصفيه نيست با بازماندن دهان ،باكتري ها به راحتي وارد بدن مي شوند .جمع آوري بزاق در دهان هم دشوار مي شود.

بد روي هم قرار گرفتن دندان هاي خلفي

مشكلي است كه براي دندان هاي عقبي،قوس دندان ها و سق ايجاد مي شود. در حالي كه علت بسياري از بد روي هم قرار گرفتن هاي دندان هي قدامي ناشي از مكيدن ادامه دارشست است،مشكل خلفي ناشي از فشار گونه ها و زبان مي باشد. در جريان فعاليت مكيدن عضلات گونه ها به سمت داخل و در خلاف جهت قوس دندان هاي بالايي مقبض مي شوند وبه باريك شدن آن منجر مي گردند. از طرف ديگر حركت زبان منجر به بسط قوس پاييني دندان ها ميگردد.در نتيجه ممكن است بعضي از دندان هاي بالايي به جاي اينكه بيرون از دندان هاي پاييني قرار گيرند،در داخل آن جاي بگيرند.

خلفيCross-bite

بررسي هاي متعدد نشان داده اند كه عادت مكيدن انگشت يا مكيدن پستانك مي تواند منجر به cross-bite خلفي شود.با توجه به يك بررسي كه در سوئد انجام شد 0% از 445 كودكي كه پستانك مي مكيدندو 25%كودكاني كه انگشت مي مكيدند با اين مشكل رو برو بودند. مشكل فوق مي تواند ك طرفه يا دو طرفه باشد.

Cross-bite دو طرفه

شرايطي است كه تعدادي از دندان هاي بالايي در هر دو سمت دهان به سمت مركز دهان امتداد پيدا مي كند .باريك شدن آرواره ي بالايي سبب مي شود كهدندان ها در كنار ه و به طور فشرده رشد كنند. در اين شرايط زبان كارايي خود را براي نزديكي به سق و كمك به بلع از دست مي دهد.در ضمن امكان آن است كه در سخن گفتن نيز مشكلاتي به وجود آيد .

Cross-bite يك طرفه

اين اشكال به مراتب رايج تر از حالت قبلي است .اشكال مهم اين ناراحتي آن است كه به هنگام جويدن يا گاز زدن ،آرواره يالايي به يك سمت دهان متمايل مي شود. ناراحتي فوق مي تواند به ساييدگي دندان ها ،گاز گرفن لپ ها در داخل دهان و... منجر گردد.

به داخل متمايل شدن دندان هاي پيشين پاييني

اگر كودك شست خود را در پشت دندان هاي پسين پاييني قرار دهد و در اين حالت آن را بمكد ،ممكن است دندان اي پيشين او به سمت داخل دهان عقب نشيني كند.

رشد دندان ها در افرادي كه انگشت مي مكند

مكيدن پيوسته و ادامه دار روي شكل گيري دندان ها تاثير مي گذارد . اما چرا تغييرات در شكل دهان يا دندان ها چنين مشكلاتي ايجاد مي كند؟بايد توجه داشت كه دندان هاي بالا و پايين با فشار آوردن بر يكديگر مانع رشد هم مي شوند.در واقع دندان ها مادام كه با فشار متقابلي روبرو نشوند به رشد خود ادامه مي دهند. به همين دليل لازم است اگر يكي از دندان ها افتاد ،جاي آن پل زده شود. اگر اين اقدام صورت نگيرد دنداني كه مقابل آن قرار دارد رشد بيش از اندازه مي كند.

تاثير مكيدن انگشت بر سخن گفتن

مكيدن انگشت مشكلات دنداني عديده اي ايجاد مي كند كه مي واند روي عمل بلع اثر بگذارد .كه اين شرايط مي تواند تالمات روحي و احساسي عديده اي ايجاد نمايد . مكيدن انگشت به مدت طولاني مي تواند اختلالات مربوط به حرف زدن را تشديد و يا اختلالاتي را مستقلا ايجاد كند به همين علت است كه دهان كساني كه انگشت مي مكند از شكل طبيعي خارج مي شود. با تغيير حالت دهان كودك نمي تواند بسياري از حروف را به درستي و روشني تلفظ كند.

امكان بهبود چقدر است؟

اگر عادت مكيدن انگشت به سرعت يا به موقع بر طرف شود ،بسياري از اختلالاتي كه در شرايط دندان ها ايجاد مي شود به خودي خود بر طرف مي گردد. صرف ترك عادت مكيدن انگشت كافيست كه شرايط دندان ها به حالت طبيعي و يا چيزي نزديك به آن برگردد. البته اين بدان معنا نيست كه همه مشكلاتي كه در اثر مكيدن انگشت به مدت طولاني ايجاد شده با قطع مكيدن انگشت بر طرف مي شود. مشخصا مواردي است كه بهبود آن مستلزم اقدامات دندان پزشكي است.

ساير عادات مرتبط با انگشت مكيدن طولاني

مكيدن انگشت فعاليتي پيچيده است كه مي تواند مسايل فيزيكي ،احساسي و رواني عديده اي ايجاد كند. مي تواند روي عزت نفس بچه ها اثر بگذارد ،عملكرد درسي آن ها را خراب كند. بر روابط اجتماعيشان اثر بد بگذارد ، به رشد دندان هاي آن ها و نيز توانايي صحبت روشن آن ها لطمه بزند افزون بر اين بسياري از بچه ها به هنگام مكيدن انگشت انگاره هاي رفتاري به خصوصي را ايجاد مي كنند كه به تدريج بخشي از عادت مكيدن انگشت مي شود. اين عادات ثانويه معمولا وقتي عادت مكيدن انگشت ترك مي شود كنار گذاشته مي شود.

عادات ثانويه:

پيچاندن مو: بچه هايي كه انگشت مي مكند اغلب در حالت مكيدن انگشت مو هاي خود را مي پيچند گر چه ممكن است اين مشكل آن چنان جدي به نظر نرسد مي تواند منجر به از بين رفتن و ريزش مو ها شود. بعضي از والدين سعي مي كنند با تراشيدن و يا كوتاه كردن مو مانع از آن شوند كه فرزندشان موي خود را پيچ و تاب دهد اما اين كار معمولا اين رفتار  را متوقف نمي سازد اغلب اوقات پيچ دادن مو با توقف مكيدن انگشت تمام مي شود . پدر و مادر مي توانند مطمئن باشند كه موهاي ريخته شده در مدت كوتاهي در خواهند آمد.

دست در شلوار كردن: بسياري از بچه ها وقتي انگشت مي مكند دست در شلوار خود مي كنند و به آلت تناسلي شان دست مي زنند. اين رفتار در نوزادان و كودكان پيش دبستاني زياد ديده مي شود و مي تواند طبيعي ارزيابي شود اما وقتي اين اقدام با مكيدن انگشت همراه شود،مادام كه مكيدن انگشت از بين نرود ،دشوار مي توان اين عادت را از بين برد.

ماليدن گوش و نوازش كردن و در آغوش كشيدن اشياء: بسياري از بچه ها به هنگام مكيدن انگشت ،پتو يا چيز ديگري را لمس و نوازش مي كنند. حتي بعضي از بچه ها به هنگام مكيدن انگشت كسي را كه نزديك به آن ها ست نوازش مي كنند.

خيس كردن رختخواب: بعضي از كودكاني عادت به مكيدن انگشت دارند با شب ادراري روبرو هستند. گر چه شب ادراري هميشه با مكيدن انگشت همراه نيست ممكن است يك ارتباط فيزيكي ميان اين دو وجود داشته باشد. بسياري از كودكاني كه انگشت مي مكند مي خواهند به آرامش برسند و به خواب روند. وقتي به خواب عميق مي رسند فعاليت مكيدن انگشت حالت انفعال پيدا مي كند .خواب در تمام مدت شب گاه سبك تر مي شود ممكن است مكيدن انگشت دوباره شروع شود و با مكيدن انگشت كودك دواره به شرايط خواب عميق فرو مي رود و بنا براين ممكن است كودك احساس نكند كه بايد به دستشويي برود.البته شب ادراري تهديدي براي سلامتي كودك محسوب نمي شود اما مي تواد به لحاظ احساسي كودك را ناراحت و خجالت زده بكند. در اين حالت بايد فكري به حال مكيدن انگشت كرد تا مسأله شب ادراري هم حذف شود.

ناراحتي هاي عمومي در زمينه سلامتي :

در اثر مكيدن انگشت مشكلات زيادي به خاطر آلوده بودن دستان و تماس مستقيم آن با دهان ايجاد مي شود.از اين ميان مي توان عوارضي چون :زرد زخم (يك بيماري پوستي كه اغلب در اطراف دهان و سوراخ هاي بيني ايجاد مي شود )، كرمك (كرم ريز سفيدي است كه روده ها و نواحي مقعدي را عفوني ، توليد خارش و سوزش قابل ملاحظه اي مي كند . اين كرمك ها به شدت واگير دارند .تخم هاي اين كرم از طريق دست هاي آلوده به كودك منتقل مي شود.)،كج شدن انگشت ها (مكيدن ادامه دار و بلند مدت انگشت شست آن را از شكل حقيقي خود خارج مي كند .اين امر بيشتر زماني اتفاق مي افتد كه كودك بعد از پنج سالگي به مكيدن انگشت ادامه دهد) ،زگيل(اغلب روي دست پيدا مي شود اما مي تواند در هر نقطه اي از بدن نيز ديده شود.)و... را نام برد.

ارزيابي زمان و نياز به ترك عادت

براي ترك عادت كودك به مكيدن انگشت مي تواند زمان مناسب و نا مناسبي وجود داشته باشد.

زمان نا مناسب براي مداخله در مكيدن انگشت

تمام انسان ها وقتي با يك مرحله گذرا و تحولي در زندگي مواجه مي شوند دچار استرس مي شوند .بچه هايي كه انگشت مي مكند در اين مواقع بر شدت مكيدن خود مي افزايند .مواقع به نسبت دشوار بايد براي كودك شناسايي شود.از اين گونه مواقع مي توان به موارد زير اشاره كرد.

تغييرات عمده در خانواده: هيچ خانواده اي نيست كه مواقعي در آن استرس هاي شديد بروز نكند . وقتي خانواده كودك تحت شرايط دشوار قرار مي گيرد پدر و مادر به كودك بايد جازه دهند كه با خيال راحت انگشت بمكد در واقع ، مداخله در اين مقطع مشكل او را وخيم تر مي كند.

جدايي و طلاق: براي كودك در هر سن و سالي كه باشد قبول اينكه پدر و مادرش از هم جدا شوند دردناك و هول انگيز است . بسياري از اين گونه بچه ها احساس مي كنند كه آن ها مسئول جدا شدن والدينشان از يكديگرند هر چند كه پدر و مادر به آن ها اطمينان دهند كه تقصيري گردن آن ها نيست.اما وقتي كودك مي تواند خود را با شرايطجديد وفق دهد تلاش پدر و مادر براي ترك عادت او مؤثر واقع مي شود.

تولد خواهر يا برادر جديد: پدر و مادر هر اندازه تلاش كنند فرزندشان نسبت به تولد كودك جديدحسادت مي ورزد و نمي تواند خود را در كنار ببيند در ايت مورد ،به خصوص چند هفته نخست ، اهميت و‍يژه اي دارد گاه پدر و مادر به اشتباه زماني كه كودك تازه تولد يافته به خانه مي آيد سعي مي كنند مانع انگشت مكيدن فرزند اولشان شوند.اين كار كاملا اشتباه است .شش ماه و يا بيشتر طول مي كشد تا كودك بتواند خود را  با شرايط جديد وفق دهد .

اسباب كشي به منزل جديد  يا رفتن به مدرسه ديگر: اسباب كشي براي همه افراد خانواده استرس آميز است مستقر شدن در خانه جديد هم درد سر هاي خودش را دارد . اسباب كشي براي بچه ها هم اغلب ناراجت كننده است زيرا با تغيير محل زندگي ، آنها مجبور مي شوند از دوستانشان فاصله بگيرند و به مدرسه جديد بروند .و اگر سه ماه قبل از اينكه كودك به مدرسه برود خانواده به مسأله انگشت مكيدن كودك توجه نكرده بهتر است مدتي صبر كنند تا كودك در مدرسه جا بيفتد و با محيط آشنا شود.

مسافرت با اتومبيل و رفتن به مرخصي و تعطيلات ساليانه : اغلب بچه هايي كه انگشت مي مكند اين عادتشان در اتومبيل بيشتر مي شود اين اقدام  يا به دليل ملالت است و گاهي نيز حركت اتومبيل توليد خواب آلودگي مي كند و همين مكيدن انگشت را افزايش مي دهد. در مسافت هاي طولاني بايد به اين مطلب توجه بيشتري شود.

ساير شرايط: موقعيت هاي بسيار متفاوتي روي انگشت مكيدن فرزند اثر مي گذارد .مي توان با دقت به اين موقعيت ها از ميزان مكيدن انگشت فرزند كاست .اين موقعيت ها شامل :اختلالات خواب ، هيجان تعطيلات و... .

ساير كساني كه انگشت مي مكند و با كدك در تماس هستند: وقتي فرزند با كودك ديگري كه انگشت مي مكد در تماس باشد جلوگيري از انگشت مكيدن او دشوار تر مي شود كه در اين صور ت سعي شود چندين روز ميان او و دوستاني كه انگشت مي مكند فاصله بيفتد هر چه فاصله زماني تماس او با بچه هايي كه انگشت مي مكند بيشتر باشذ امكان ترك اين عادت بيشتر مي شود.

زمان مناسب براي ترك دادن كودك از مكيدن انگشت

وقتي فرزند پنج ساله يا بزرگ تر است و همچنان انگشت مي مكد ،زمان آن رسيده كه براي ترك عادت به او كمك شود براي موفقيت در انجام اين كار زمان مداخله بايد به جا و مناسب باشد و افراد خانواده بايد علاقه مند به مشاركت در اين برنامه باشند . نشانه ها و علائمي وجود دارند كه زمان مداخله در كار انگشت مكيدن فرزند را گوشزد مي كند:موقعيت هاي اجتماعي ، جا بجايي دندان ها ، بروز مشكل در سخن گفتن و ... .

نشانه هاي ترك عادت

سه ، چهار روز نخست نمكيدن انگشت بر كودك بسيار سخت مي گذرد اما اين مدت نقش حياتي ايفا مي كند .ممكن اتس كودك در سه ، چهار روز اول ناراحت و رنجش پذير باشد. كودك در اين مدت خود را با كاهش اندروفين تطبيق مي دهد . از آن گذشته ، آموختن به خواب رفتن بدون مكيدن انگشت و در خواب باقي ماندن بدون اينكه انگشت در دهان باشد بر مشكلات كودك مي افزايد اما اگر برنامه ادامه يابد بعد از چند روز، حال كودك به تدريج بهتر مي شود . بعد از سه ، چهار روز شرايط شيميايي بدن خودش را با شرايط جديد تطبيق مي دهد و كودك مي تواند به راحتي بيشتري با نمكيدن انگشت كنار بيايد از اين زمان به بعد هر روزي كه كودك آن را با موفقيت پشت سر بگذارد ، بر عزت نفس و اطمينان خاطرش اضافه مي شود. بعد از يك هفته انگشت نمكيدن ، ميل به مكيدن به حداقل مي رسد . يا به كلي از ميان مي رود.

اگر به كمك ديگران احتياج داريد :

بعضي ها اگر از يك متخصص استفاده كنند ، خيالشان راحت تر است . البته اين نبايد بدين معني باشد كه او همه كار ها را بكند و پدر و مادر هيچ اقدامي صورت ندهند . دخالت پدر و مادر همچنان نقش كليدي و تعيين كننده بازي مي كند .

فوايد انگيزه اي كمك هاي شخص ثالث

بچه ها اغلب از تشويق هاي شخص متخصص به سود خود استفاده ميكنند. يكي از دلايل اين است كه پدر و مادر معمولا بيش از اندازه در گير هستند و سرشان شلوغ است و به همين دليل نمي توانند همه كار هايي را كه لازم است ، انجام دهند.

درمانگر مي تواند به بچه ها كمك كند تا مسئوليت مستقيمي در قبال رفتار هاي خود اتخاذ كنند. بچه ها اين گونه انگيزه اي پيدا مي كنند تا مسئوليتي در قبال كارشان اتخاذ نمايند.

روش هايي براي ترك عادت فرزندان

تغيير رفتار مثبت :برنامه اي است بر اساس انگيزه ،كه براي از ميان بر داشتن يك رفتار نا مطلوب با تقويت هاي مثبت و منفي به كار مي رود . هدف هاي مشخصي در نظر گرفته مي شوند و هر گاه هدفي بر آورده شود ، پاداشي داده خواهد شد . اين پاداش رفتار جديد و اصلاح شده را تقويت مي كند. تغيير رفتار مثبت براي از بين بردن عادت مكيدن انگشت فرآيند سه مرحله ايست :

1.       ايجاد مبنا و پايه اي براي رفتار :تعيين اينكه رفتار مورد نظر كي و كجا اتفاق مي افتد.

2.     انگيزه دادن به كودك كه اين رفتار را متوقف سازد .

3.       تقويت مثبت و منفي : تقويت كردن مثبت ، به شكل دادن جايزه ،تشويق كردن و پاداش دادن براي ايجاد انگيزه و هم كاري .و تقويت منفي به مفهوم ندادن پاداش تا زماني كه اقدام درست انجام گيرد.

فرزندتان را متقاعد كنيد كه از مكيدن انگشت خودداري كند

اگر كودك شما متقاعد نشود كه انگشت نمكد با شما هم كاري لازم را نخاهد كرد اما كار هاي زيادي است كه براي انگيزه داد به فرزندتان مي توانيد انجام دهيد كارتان را ا آموزش دادن به فرزندتان شروع كنيد در باره نگرانيتان صادق باشيد . بي جهت گمان نكنيد كه فرزندتان نمي تواند حرف هاي شما را درك كند. سعي كنيد توضيحات ساده بدهيد :بستن سيم دندان ها را صاف و خوش حالت مي كند . با بستن سيم ، دندان ها به تدريج روي هم قرار مي گيرند وقتي دندان هاي بالا وپايين روي هم قرار گرفتند كودك بهتر مي تواند غذايش را بجود و لبخندش زيبا تر مي شود . مي توانيد به او بگوييد مكيدن انگشت دندان هايش را جابجا مي كند . در نتيجه براي متقاعد كردن كودك بايد مزاياي نمكيدن و عوارض مكيدن انگشت را به درستي بيان كرد تا او  براي ترك عادتش متقاعد شود.

 نكته: چانه زني نكنيد : به فرزند نگوييد اگر انگشت نمكد شما رفتارتان را تغيير خواهيد داد ، اين برخورد سبب مي شود كه مسئوليت نمكيدن انگشت به دوش شما بيفتد . از آن گذشته اگر شما موفق نشويد فرزندتان بهانه اي خواهد داشت تا از مكيدن انگشت خودداري نكند .

اقداماتي براي لذت بخش كردن ترك عادت

ترك مكيدن انگشت سه ماه طول ميكشد ، مي توان براي لذت بخش كردن اين مدت چهار اقدام صورت داد شامل :

1.    تهيه جدول پيشرفت :راهي عالي براي اطلاع از چگونگي پيشرفت فرزند است .بايد فرزند را در پيشرفت برنامه دخالت داد تا كه برنامه براي فرد و فرزند لذت بخش باشد و براي تقويت انگيزه كودك در ادامه برنامه ضرورت دارد.

جدول تهيه شده بايد شامل دو مرحله باشد : مرحله اول نميدن انگشت در طي دو روز متوالي است . براي مرحله دوم نمودار سه ماهه تهيه مي شود و زمان مرحله سوم بي انتها ست .

2 : تعيين هدف هاي مشخص:هدف اول عبارتست از نمكيدن انگشت به مدت يك هفته و هدف دوم نمكيدن طي شش هفته است و هدف سوم كه همان ترك عادت باري هميشه است.

گرچه نمكيدن انگشت در طي روز ممكن است در مدت يك هفته به پايان برسد ،اما نمكيدن انگشت در شب به زماني سه ماهه احتياج دارد .

 

3.تهيه يك قرار داد با فرزند:وقتي نمودار ها و هدف ها مشخص شدند بايد با كودك خود قرار دادي امضا كرد و در آن رسيدن به هدف هاي تعيين شده را مشخص نمود .بايد برنامه و هدف را كاملا مشخص ساخت كه هر دو طرف قرار داد بدانند كه مفاد قرار داد كدامند و از بروز بحث و گفتگوي بي مورد جلو گيري شود.

4. فراهم آوردن تقويت هاي مثبت كبايد به فرزندان در ازاي هر هدفي كه بدان مي رسد هديه يا پاداشي داد . در چند روز يا چند هفته اول مي توان ، در ازاي هر موفقيت پاداش كوچكي براي او در نظر گرفت اين پاداش ها براي  كودكان كم سن و سال تر از اهميت بيشتري برخوردار است و آ ن ها به احساس رضايت سريع تر و فوري تري نياز دارند.

تقويت مثبت ، عزت نفس كودك را افزايش مي دهد و بر عزم او كه مي خواهد بر عادت مكيدن انگشت فائق آيد مي افزايد.

در ترك مكيدن انگشت كودك والدين بايد نكات زير را  در نظر داشته باشند :

*قرار داد را جدي بگيرند: وقتي كه برنامه رك عادت را شروع كردند جايي براي چانه زني و مذاكره باقي نمي ماند

*خشمگين نشوند: اگر فرزند در مواقعي به عادت قديم باز مي گردد نبايد از او عصباني شد و بجاي خشم بايد با او برخورد همدلانه كرد و اهميت كنار گذاشتن اين عادت را به او ياد آوري كرد.

*اگر فرزند آمادگي ترك عادت را نداشت والدين نگران نشوند: اگر كودك شرايط لازم جهت ترك عادت را نداشت بايد اجراي برنامه را متوقف ساخته و به زمان ديگري موكول سازند.

*از خاطر نشان هاي روزانه استفاده كنند: بيشتر بچه هايي كه انگشت مي مكند اغلب متوجه نيستند لذا والدين با بستن يك نشانه مانند نوار چسب ،يا يك علامت روي دست مي توانند كودك را حين مكيدن انگشت متوجه كارش كنند .هر گاه كودك مكيدن انگشت را در طي روز ترك كرد مي توان ديگر از خاطر نشان استفاده نكرد.

*والدين نبايد دخالت بيجا كنند: اگر والدين لغزش هاي اتفاقي در مكيدن را اقدام عمدي به حساب آورند ، بچه ها به سرعت دست از تلاش بر مي دارند . بچه ها نمي توانند تصورش را بكنند كه پدر و مادرشان ممكن است  اشتباه كنند به همين دليل ، بچه ها خودشان را مسئول حساب مي كنند. در نتيجه والدين بايد مراقب باشند اما دخالت بيش از اندازه نكنند.

*والدين بايد كودك را سر گرم كنند: با كارهايي چون نقاشي ،رنگ آميزي ،و... مي توان بچه ها را سر گرم كرد تا از انگشت مكيدن غافل شوند.

نتيجه گيري كلي:
به روشني مشخص است كه مكيدن انگشت بيش از حدي كه به نظر مي رسد رواج دارد و بسيار پيچيده تر از يك اقدام ساده فيزيكي است .اگر مكيدن انگشت ادامه پيدا كند سلامتي احساسي و عاطفي كودك را نيز به مخاطره مي اندازد و مي تواند مشكلاتي  رابراي كودك ايجاد كند شامل :خيس كردن رختخواب ، دست در شلوار كردن ،پيچاندن مو ، بد روي هم قرار گرفتن دندان ها ، مشكلاتي در تكلم و نيز مي تواند به عزت نفس كودك لطمه وارد كند اما اغلب ناراحتي هاي ناشي از مكيدن انگشت با ترك اين عادت از بين مي روند. هر چه كودك بزرگ تر باشد غلبه بر عادت مكيدن انگشت ها سخت تر مي شود و وقتي كودك رشد مي كند و زندگي پيچيده تر مي شود وابستگي احساسي كودك به مكيدن انگش بيشتر مي شود.اگر بتوان به بچه ها كمك كرد كه در حدود 5 سالگي اين عادت را ترك كنند جلوي بسياري از مشكلات گرفته مي شود براي اين امر نياز به برنامه ريزي دقيق دارد .براي ترك اين عادت داشتن آمادگي فرزند ، زمان مناسب ، و درست رفتار كردن والدين از اهميت بالايي بر خورداراست لذا والدين مي توانند از يك متخصص كمك بگيرند تا اين عادت را در زمان مناسب و با روش مناسب ترك كنند تا مشكلي براي كودك و والدين ايجاد نشود.

 

نظر شما :
لطفا از نوشتن نظرات خود به صورت حروف لاتین (فینگلیش) خودداری نمایید
captcha