نظرسنجی
نظر شما در مورد این وبسایت چیست؟
عالی
59%
 
خوب
23%
 
معمولی
5%
 
ضعیف
10%
 
  • تلگرام
  • تلگرام
امروز
۱۳۹۵ پنج شنبه ۱۸ آذر
اِلخَميس ٨ ربيع الاول ١٤٣٨
Thursday, December 08, 2016
کد : 617-40380      تاریخ ایجاد : ۱۳۹۳ يکشنبه ۳۱ فروردين   آخرین بروزرسانی : ۱۳۹۳ يکشنبه ۳۱ فروردين    تعداد بازدید : 236

زنان فداکارتراز مردان هستند !!!

زنان فداکارتراز مردان هستند !!!

توانایی زنان در سازگاری با شرایط جدید، بسیار شگفت انگیز است. طبیعت آن‌هاست که خود را در میان عوامل محیطی مختلفی ببینند و خود را با آن‌ها انطباق دهند. هنگامی که جدی تر به این ویژگی زنانه می اندیشیم، این پرسش به وجود می اید که آیا زنان فداکارتر از مردانند؟

همواره به دختران گفته می شود که باید سربه زیر باشند و قلب مهربانی داشته باشند. جامعه گستاخی و رفتار خشن را از آن‌ها نمی پذیرد. جامعه زنان را در مسیر مشخصی هدایت می کند که نتیجه آن فداکارشدن ایشان است. بسیاری از زنان در باطن خود بسیار جسور و متهورند، اما جامعه از آن‌ها انتظار دیگری دارد؛ راهی که خود برای زنان در نظر گرفته تا مهربان و فداکار باشند. در مقابل، از مردان انتظار می‌رود تا تصمیم گیرنده باشند و اگر زنان با تصمیمات آن‌ها مخالفت کنند، معمولاً توجهی به این مخالفت نمی‌شود.

ازدواج برای زنان به منزله ورود به دنیای جدیدی است که باید با آن وفق پیدا کنند، مسلماً کار آسانی نیست. در این راه انطباق، زنان ناچار می شوند تا از بسیاری از چیزهای دوست داشتنی‌شان دست بکشند. زنان الگوی زندگی، سبک و الویت‌های خود را تغییر می‌دهند. حتی زمان خواب، وقت گذرانی با دوستان، عادت های غذایی و خلاصه همه چیز آن‌ها تغییر می کند. اما جامعه از مردان انتظار ندارد تا در سبک زندگی خود را تغییر چندانی ایجاد کنند.

از زنان کارمند انتظار می رود تا علاوه بر کار بیرون، به امور فرزندان و خانه هم برسند. در بسیاری از خانواده ها زنان در کارهای خانه کمکی از مردان دریافت نمی کنند. در چنین شرایطی، زنان چندکاره می‌شوند و مسئولیت های آنان در مقایسه با مردان بسیار بیشتر می گردد.

با این همه کار، زنان بسیار خسته و فرسوده می شوند و زمان استراحت خود را نیز صرف رسیدگی به امور خانواده، فرزندان و یا کار خود می کنند و هیچ گاه از کار خانه فارغ نمی‌شوند. از آن‌ها انتظار می‌رود تا هر دو بخش خانواده و کار را به سادگی مدیریت نمایند. اما انجام این کار برای برخی زنان بسیار دشوار است و به ناچار، از زمان‌های شخصی خود می‌گذرند تا بتوانند به کار و خانواده شان برسند. اما مردان هرگز از کار خود برای رسیدگی به خانواده نمی‌گذرند. در حقیقت آن‌ها بیشتر روی کارشان تمرکز می‌کنند و در نتیجه وقت چندانی برای خانواده شان باقی نمی ماند.

زنان بسیاری از سال های تعیین کننده زندگی شان را در رسیدگی به امور خانه، همسر و فرزندان می‌گذرانند. بیشتر زنان، دیگر وقتی برای دنبال کردن سرگرمی های خود ندارند. اما این قضایا در مورد بیشتر مردان چندان صدق نمی‌کند. آن‌ها سرگرمی‌های اوقات فراغت خود را دنبال می‌کنند. زنان خود را فراموش می‌کنند و کاملا تبدیل به فرد دیگری می‌شوند. البته باید خاطرنشان کرد که این امر انتخاب آن‌ها نیست. بیشتر اوقات زنان یا دخترند، یا همسرند، و یا مادرند. کمتر پیش می آید که زنی به خود و خواسته‌هایش بیندیشد.

جامعه زنانی را که عقاید خود را بیان می کنند و پای خواسته های خود می ایستند چندان نمی پسندد و به او برچسب هایی مانند خودخواه و خودشیفته می زند. از زنان انتظار می رود تا خاکی، فروتن و آماده برای فداکاری باشند. هنگامی که خانمی خود را با چارچوبی که جامعه از او خواسته وفق می دهد، ناچار می شود از خود بگذرد. مردان نیز گاهی از خود گذشتگی می‌کنند، اما نه به اندازه زنان. اصولا جامعه انتظار فداکاری چندانی هم از مردان ندارد. مردان می توانند به راحتی افکارشان را به زبان بیاورند، تصمیم گیری کنند و باز هم به اندازه زنان فداکاری نکنند.

نظر شما :
لطفا از نوشتن نظرات خود به صورت حروف لاتین (فینگلیش) خودداری نمایید
captcha