نظرسنجی
نظر شما در مورد این وبسایت چیست؟
عالی
59%
 
خوب
23%
 
معمولی
5%
 
ضعیف
10%
 
  • تلگرام
  • تلگرام
امروز
۱۳۹۶ جمعه ۸ ارديبهشت
اِجُّمعَة ١ شعبان ١٤٣٨
Friday, April 28, 2017
کد : 599-40091      تاریخ ایجاد : ۱۳۹۳ شنبه ۳۰ فروردين   آخرین بروزرسانی : ۱۳۹۳ شنبه ۳۰ فروردين    تعداد بازدید : 220

انسداد مثبت برای انقراض تومورهای کبدی

فرقی نمی‌کند چند ساله هستید، میزان تحصیلات‌تان چقدر است و تا چه حد اعتماد به نفس دارید، کافی است نام بعضی از بیماری‌ها را بشنوید تا ناخودآگاه نگران شوید.

انسداد مثبت برای انقراض تومورهای کبدی

فرقی نمی‌کند چند ساله هستید، میزان تحصیلات‌تان چقدر است و تا چه حد اعتماد به نفس دارید، کافی است نام بعضی از بیماری‌ها را بشنوید تا ناخودآگاه نگران شوید. راستش تعارف که نداریم حتی شنیدن اسم سرطان و تومور، ترسناک است چه برسد به این‌ که خدای ناکرده خود یا یکی از عزیزان‌مان به یکی از انواع آن مبتلا شویم.

 
 

اگرچه به نظر می رسد هنوز علم پزشکی از عهده مهار کردن کامل بیماری سرطان برنیامده است، اما همه چیز تا این حد سیاه و سفید نیست. دانشمندان و محققان دست روی دست نگذاشته اند تا هر روز تعداد قربانیان این بیماری ها بیشتر شود.

در گذشته و حتی زمان حاضر بزرگ ترین مشکل درمان سرطان، یافتن روشی بوده و هست که بدون آسیب رساندن به سلول های سالم، بتوان سلول های سرطانی و تومور را درمان کرد.

در چند سال اخیر روشی به نام آمبولیزاسیون یا همان بستن رگ های خونی تغذیه کننده تومورها مورد تائید قرار گرفته است و از آن برای درمان تومورها استفاده می شود.

کموآمبولیزاسیون شکل پیشرفته این روش درمانی است که امیدهای بسیاری را برای درمان تومورهای کبدی ایجاد کرده است.

تومورهای بدخیم کبد یا توده های لوله گوارش که به کبد انتشار پیدا کرده اند، معمولا با روش های معمولی مانند شیمی درمانی، جراحی، کرایوتراپی یا استفاده از پروب های سرد برای فریز کردن تومور، ریشه کنی از راه پوست ـ که با استفاده از سوزن مخصوصی به طور مستقیم الکل را داخل تومور تزریق می کند و تومور را از بین می برند ـ یا ترکیبی از روش های فوق درمان می شوند.

در این میان همیشه نیاز به روشی که بتوان به وسیله آن حجم بالایی از داروهای شیمی درمانی را به طور مستقیم به درون تومور کبدی تزریق کرد حس می شد تا این که سرانجام این روش ابداع شد؛ کموآمبولیزاسیون.

در همین مدت نیز مشخص شده است که درمان به روش کموآمبولیزاسیون کبد منجر به کسب نتایج مناسبی می شود، بخصوص در بیمارانی که از راه روش های معمول قابل درمان نیستند کاربرد بهتری دارد.

کموآمبولیزاسیون چیست؟

در کموآمبولیزاسیون کاتتر کوچکی از راه عروق خونی و تحت هدایت اشعه ایکس در ابتدای شریان تغذیه کننده کبد قرار می گیرد سپس داروهای شیمی درمانی از راه این کاتتر به داخل کبد تزریق می شوند و به طور دقیق در محل تومور قرار می گیرند.

با این روش می توان میزان زیادی داروهای شیمی درمانی را بدون این که در دیگر بخش های بدن پخش شوند، به داخل کبد تزریق و عروق تغذیه کننده تومور را مسدود کرد. به این ترتیب جلوی رشد تومور گرفته می شود.

حمله گازانبری به تومور

کموآمبولیزاسیون از دو راه تومور را مورد حمله قرار می دهد:

میزان زیادی ماده شیمی درمانی یا ضدسرطان را به طور مستقیم در تومور رها می کند و به این ترتیب بقیه بخش های بدن از اثرهای منفی این دارو در امان می ماند.

عروق تغذیه کننده تومور را مسدود می کند بنابراین سلول های تومورال بدون اکسیژن و مواد غذایی مانده و رشد آنها متوقف یا کند می شود.

کبد به طور کلی از دو راه تغذیه می شود:

شریان کبدی.

ورید بزرگ که به نام ورید «پورت» معروف است.

کبد سالم حدود 75 درصد خون خود را از راه ورید پورت و 25 درصد باقیمانده را از راه شریان کبدی تامین می کند؛ اما وقتی توموری در کبد رشد می کند تقریبا تمام خون خود را از شریان کبدی می گیرد، داروهای شیمی درمانی تزریق شده در شریان کبدی به طور مستقیم به تومور می رسد و میزان کمی به بافت سالم کبد راه پیدا می کند.

با این حساب وقتی شریان مسدود می شود دیگر خونی به تومور نمی رسد، در حالی که بافت سالم کبد طبق معمول در حال تغذیه از ورید پورت است.

این حالت امکان تزریق مقادیر بالاتری از داروی ضدسرطان را در دوره زمانی طولانی تری ایجاد می کند.

مراقبت های پس از کموآمبولیزاسیون

پس از انجام عمل معمولا برای بیمار آنتی بیوتیک، داروهای ضددرد و تهوع تجویز می شود. معمولا داشتن تب تا یک هفته طبیعی است و سرگیجه و کم اشتهایی نیز معمولا تا دو هفته طول می کشد.

به طور کلی این علائم نشان دهنده نتیجه درمانی مناسب است. پس از سه هفته نیز برای بیمار تصویربرداری سی تی اسکن و ام .آر.ای درخواست می شود تا میزان کوچک شدن اندازه تومور مشخص و زمان تقریبی موردنیاز برای انجام کموآمبولیزاسیون بعدی مشخص شود.

کموآمبولیزاسیون معمولا با توجه به تعداد تومورهای کبدی و شرایط بیمار و در صورت رشد تومور جدید طی چند مرحله انجام می شود. براساس تعداد تومورهای کبدی روش کموآمبولیزاسیون به تنهایی یا به همراه سایر روش های درمانی مانند شیمی درمانی، رادیوتراپی یا رادیو فرکانسی انجام می شود.

قبل از عمل چه آمادگی هایی لازم است؟

معمولا قبل از انجام کموآمبولیزاسیون آزمایش های متعددی برای بیمار درخواست می شود؛ مانند آزمایش خون و انجام سی تی اسکن و ام. آر.ای از ناحیه کبد.

با انجام این آزمایش ها پزشک از نبود انسداد در ورید پورت، سیروز کبدی و انسداد مجاری کبدی اطمینان حاصل می کند. در صورت وجود هر یک از مشکلات فوق اجازه انجام این آزمون برای بیمار داده نمی شود؛ زیرا جانش را به طور جدی به خطر می اندازد.

پزشک معالج چند روز قبل از این روش با پزشک متخصص رادیولوژی تداخلی مشورت می کند. در روز عمل نیز آزمایش خون بیمار از نظر سلامت کلیه ها و میزان گلبول های خونی کنترل می شود.

پزشک معالج قبل از انجام عمل از بیمار اطلاعات لازم را درباره همه داروهای مصرفی و همین طور حساسیت های دارویی احتمالی؛ مانند حساسیت به داروهای بیهوشی، مواد حاجب رادیولوژی و ... کسب می کند.

چند روز قبل از عمل باید مصرف داروهایی مانند آسپرین، داروهای ضدالتهاب غیراستروئیدی یا تنگ کننده های عروق قطع شود تا عمل با اخلال مواجه نشود.

بیماران خانم باید پزشک و تکنیسین ها را از احتمال وجود بارداری خود با خبر کنند، زیرا در صورت بارداری بیشتر آزمایش هایی که نیاز به استفاده از اشعه ایکس دارند؛ مانند سی تی اسکن انجام نمی شود زیرا احتمال آسیب جدی به جنین بسیار زیاد است.

چه موقعی باید از این روش استفاده کرد؟

تومورهایی که با این روش درمان می شود شامل موارد زیر است:

الف) تومورهای کبدی

ب) تومورهای کبدی ناشی از متاستاز:

* سرطان کولون یا روده بزرگ
* سرطان پستان
* تومورهای کارسینوئید
* تومور لوزالمعده
* ملانومای چشمی
* سارکوما
* سایر تومورهای اولیه عروقی در بدن

مزایای انجام کموآمبولیزاسیون

حدود دو سوم تومورهای کبدی با این روش درمان می شود. کموآمبولیزاسیون می تواند از رشد تومور جلوگیری کند و باعث کوچک شدن و چروکیدگی تومور شود.

این وضع با توجه به نوع تومور حدود 10 تا 14 ماه طول می کشد و پس از این مدت، در صورت رشد مجدد تومور امکان تکرار این روش وجود دارد.

روش های دیگر درمانی می تواند همراه با کموآمبولیزاسیون برای کنترل تومور انجام شود.

در بیشتر موارد مرگ های ناشی از تومورهای کبدی به دلیل از بین رفتن عملکرد کبد به دلیل بزرگ شدن تومور است. کموآمبولیزاسیون از رشد تومور جلوگیری کرده و امکان عملکرد طبیعی کبد را فراهم می کند.

این روش عوارض جانبی ناشی از شیمی درمانی را نیز به حداقل می رساند.

خطرهای احتمالی انجام کموآمبولیزاسیون

هر روش که آسیبی به پوست می رساند؛ مانند سوراخ کردن پوست، احتمال ایجاد عفونت را بالا می برد، به همین دلیل برای بیمار آنتی بیوتیک تجویز می شود.

در هر روشی که کاتتر در عروق بیمار قرار می گیرد امکان پارگی رگ و خونریزی داخلی و عفونت وجود دارد.

احتمال قرارگیری داروی آمبولیزه در محل نامناسب و عدم خون رسانی به بافت سالم وجود دارد.

احتمال واکنش حساسیتی به ماده حاجب هنگام آنژیوگرافی وجود دارد.

واکنش های خونی مانند کاهش گلبول های سفید، کاهش پلاکت ها و کم خونی محتمل است.

در هر 20 کموآمبولیزاسیون احتمال ایجاد یک مورد واکنش شدید از جمله آسیب به کبد گزارش
شده است.

بیشتر بیماران عوارض جانبی مانند درد، حالت تهوع، استفراغ و تب دارند. درد به دلیل مسدود شدن عروق خونی در ناحیه درمان است.

نظر شما :
لطفا از نوشتن نظرات خود به صورت حروف لاتین (فینگلیش) خودداری نمایید
captcha