نظرسنجی
نظر شما در مورد این وبسایت چیست؟
عالی
59%
 
خوب
23%
 
معمولی
5%
 
ضعیف
10%
 
  • تلگرام
  • تلگرام
امروز
۱۳۹۵ شنبه ۲۰ آذر
اِسَّبِت ١٠ ربيع الاول ١٤٣٨
Saturday, December 10, 2016
کد : 599-40058      تاریخ ایجاد : ۱۳۹۳ شنبه ۳۰ فروردين   آخرین بروزرسانی : ۱۳۹۳ شنبه ۳۰ فروردين    تعداد بازدید : 54

آنژیوگرافی؛ روشی تشخیصی و نه درمانی

همان گونه که برای درمان هر بیمار، شیوه‌های مختلفی وجود دارد که متخصص پس از بررسی وجوه مختلف و با توجه به شرایط او بهترین آنها را انتخاب می‌کند،

آنژیوگرافی؛ روشی تشخیصی و نه درمانی

همان گونه که برای درمان هر بیمار، شیوه‌های مختلفی وجود دارد که متخصص پس از بررسی وجوه مختلف و با توجه به شرایط او بهترین آنها را انتخاب می‌کند، برای تشخیص بیماری‌ها نیز روش‌های گوناگونی متصور است و بیماری‌های قلبی نیز از این قاعده کلی مستثنی نیست.

 
 

پس ابتدا به این نکته مهم اشاره می کنم که بیماران باید توجه داشته باشند آنژیوگرافی یک روش تشخیصی است و نه درمانی که با انجام آن محل تنگی رگ و رگ های گرفته شده مشخص می شود.

در واقع به کمک آنژیوگرافی می توانیم به طور دقیق تصمیم بگیریم چه کاری باید برای بیمار انجام شود. پس می توان گفت آنژیوگرافی روش اصلی تشخیص برای بیمارانی که سکته کرده اند، محسوب می شود.

این روش در موارد خاصی مورد استفاده قرار می گیرد؛ همان طور که گفته شد گروه اول بیمارانی هستند که سکته کرده اند و دسته دوم شامل افرادی می شود که دردهای قلبی آنها را آزار می دهد و پاسخ تست ورزش شان نیز مثبت است البته باید به دردهایی توجه داشت که هنگام فعالیت وجود داشته و با استراحت بهبود می یابد و هنگام بروز به دست ها هم انتشار پیدا می کند.

در آنژیوگرافی از طریق یکی از شریان های ران و به کمک یک وسیله خاص به نام «کتتر» به داخل آئورت رفته و در مدخل کرونرها ماده حاجب تزریق می کنیم.

در چنین حالتی، وضع عروقی کاملا قابل مشاهده می شود و از این طریق متوجه شویم در چه قسمت هایی تنگی عروق ایجاد شده است. این تنگی ها را یا می توان به کمک بالون گشاد کرد یا اگر شدت آنها زیاد باشد باید بناچار عمل جراحی «بای پس» برای بیمار انجام شود.

اما در صورتی که بیمار مشکوک باشد و به طور دقیق نتوانیم متوجه وجود یا نبود تنگی عروق شویم، از دستگاهی به نام «سی تی آنژیو» استفاده می کنیم.

در این شیوه دیگر نیازی نیست از طریق رگ وارد قلب شده و تزریق کنیم، بلکه این دستگاه اشعه را به قسمت های لایه ای قلب می تاباند و به این ترتیب، وضع عروقی کاملا مشخص و دیده می شود و ما متوجه می شویم کدام قسمت های رگ دچار تنگی شده است.

به طور معمول برای بیمارانی که عمل شده یا فنر گذاشته اند و باز هم احساس درد دارند و می خواهیم متوجه شویم فنر یا رگ های بای پس کرده آنها باز است، از سی تی آنژیو استفاده می کنیم که این روش در مدت حدود ده دقیقه هم به پایان می رسد.

شاید این سوال برای افراد مطرح شود که آنژیوگرافی عوارضی هم دارد یا نه؟ در پاسخ به این سوال باید گفت، آنژیوگرافی یک اقدام تهاجمی به شمار می رود و در نتیجه طبیعی است پس از آن عوارضی نیز برای بیمار ایجاد شود.

در آنژیوگرافی شریان بیمار را باز کرده و داخل آئورت و عروق کرونر می رویم، بنابراین ممکن است عوارضی مانند خونریزی محل ورود رگ هم ایجاد شود یا برای بیمارانی که دچار نارسایی پیشرفته هستند، خطراتی داشته باشد.

ولی معمولا در هر 10هزار مورد ممکن است تنها هفت یا هشت مورد خطر پیش بیاید، اما با وجود این باید بگوییم آنژیوگرافی بی خطر هم نیست.

نظر شما :
لطفا از نوشتن نظرات خود به صورت حروف لاتین (فینگلیش) خودداری نمایید
captcha