نظرسنجی
نظر شما در مورد این وبسایت چیست؟
عالی
59%
 
خوب
23%
 
معمولی
5%
 
ضعیف
10%
 
  • تلگرام
  • تلگرام
امروز
۱۳۹۵ دوشنبه ۱۵ آذر
اِلأِثنين ٥ ربيع الاول ١٤٣٨
Monday, December 05, 2016
کد : 672-38595      تاریخ ایجاد : ۱۳۹۳ سه شنبه ۲۶ فروردين   آخرین بروزرسانی : ۱۳۹۳ سه شنبه ۲۶ فروردين    تعداد بازدید : 90

زندگینامه امیل ماتیس

پرچم استقلال رنگ و فرم در دستان ماتیس● نگاهیبه زندگیو آثار هنریماتیس؛بنیانگذار مکتب فوویسم در نقاشی هنریامیل بنویت ماتیس، در ۳۱ دسامبر سال ۱۸۶۹ در یکیاز شهرهایشمالیفرانسه، کاتو کمبریس، متولد شد. والدینش، امیل ماتیس و هلیویس جرارز، فروشگاه اسباب و لوازم منزل داشتند. شهر زادگاه او به شهر پارچه فرانسه شهرت داشت. شغل خانواده اش و پرورش در میان انبوهیاز رنگ ها و طرح هایمتنوع پارچه سبب گردید تا از کودکیبه جمع آوریمنسوجات علاقه مند شود. این علاقه در سالهایبعد رنگ جدیتریبه خود گرفت و او توانست مجموعه ایفوق العاده از منسوجات سرتاسر جهان را گردآوری کند.

هنری، بعد از اتمام تحصیلات مقدماتیتصمیم گرفت که در پستیدولتیمشغول به کار شود و برایهمین منظور به پاریس رفت و در رشته حقوق به تحصیل پرداخت. بیماریناگهانیکه برایش به وجود آمد او را برایطیدوران نقاهت یکسال خانه نشین کرد. نقاشیدر ابتدا تنها وسیله ایبرایگذران وقت و فرار از یکنواختیمحیط خانه بود. بازیرنگها در صفحه و چرخش قلمو، میل نهفته ویبه هنر را که در دوران طفولیت با جمع آوریپارچه آغاز شده بود را بار دیگر آشکار کرد و بدین شکل نقاشیمهم ترین دغدغه زندگیاش گردید. خود از این کشف به «بازگشت به بهشت» یاد میکرد.

سال هایطولانیآموزش نقاشیبرایماتیس جوان آغاز شد. ابتدا به آکادمیهنر ژولین رفت و بعد در استودیو بکس آرت زیر نظر گوستاو مورئو آموزش دید. همزمان در کلاس هایطراحیمبلمان داخلینیز شرکت میکرد. در سال هایآغازین فعالیتش تحت تاثیر نقاشان امپرسیونیست: پل سزان،گوگن، ونگوگ و پل سیگناگ قرار گرفت.در سال ۱۸۹۶ اولین نمایشگاه آثارش را برپا کرد. یکسال بعد تابلویبزرگ و معروف او «ناهار خوران» به نمایش درآمد و نام ماتیس را بر سر زبان ها انداخت. در فاصله سالهای۱۸۹۹ تا ۱۹۰۴ در نمایشگاه هایگروهیگالریویس شرکت جست و مناظر بسیاریرا ازچشم اندازهایشهر به تصویر کشید. علیرغم موفقیت هنریاش در زندگیخصوصیبا بحران مالیروبه رو شد و مجبور گشت مدتیرا در خانه پدریسپریکند.

ماتیس از جمله هنرمندانیبود که موفق شد زبان خاص خود در نقاشیرا کشف کند و آن را با ابزار رنگ و نور بیان نماید. در سال ۱۹۰۵ ماتیس به همراه مارکه، درن، رویو و مانگن نمایشگاهیرا برپا کرد که نویددهنده یک جنبش هنریبود. وجه مشخص آثار به نمایش درآمده در این نمایشگاه استفاده از رنگ هایخام، دفرماسیون اشیا و اشکال و سطوح تخت رنگیبود. این نقاشیها خشم بازدیدکنندگان را برانگیخت تا جاییکه منتقد فرانسوی؛ لوییوکسل؛ بعد از تماشایآنها با غیض فریاد زد: «این ها چیزیجز وحشیگرینیست!»
رهبریاین حرکت را ماتیس بر عهده داشت و برایهمین ویرا پایه گذار مکتب فوویسم (وحشیگری) میدانند. ویعقیده داشت که هنرجویان نقاشیباید تقلید محض از کار نقاشان پیشین را کنار بگذارند. انقلابیکه فوویسم در عرصه استفاده از رنگ پدید آورد در جریان تکوین و تکامل هنر مدرن بسیار مهم بود. برجسته ترین دستاورد این جنبش، رسیدن به استقلال در رنگ و فرم بود به گونه ایکه رنگ به عنصر اصلینقاشیمبدل شد تا جاییکه از موضوع کار نیز اهمیت بیشترییافت.

ماتیس در جایینگرشش به نقاشیرا اینگونه مطرح ساخته« رنگ باید در خدمت بیان هنریبه بهترین نحو ممکن باشد. من رنگ ها را بدون هیچ پیش شرط ذهنیبر رویکاغذ میگذارم... من کیفیت رنگ ها را به طور غریزیکشف میکنم. براینقاشیکردن از یک منظره پاییزی، سعینمیکنم رنگ هاییرا که مناسب این فصل هستند را به یاد آورم، تنها از حسیکه این فصل به من میدهد الهام میگیرم؛ حتیحسیکه نسبت به مثلاً یک فصل دارم ثابت نیست و پاییز ممکن است مثل تابستان گرم و کشدار باشد.» هر چند ماتیس اینگونه به هنر مینگریست ولیجنبشیکه او پایه گذارش بود آنچنان که باید پیام آور ذهنیت خالقش نشد و گروه فووها خیلیزود از هم پاشید.

ویمدتیرا تحت تاثیر کوبیست ها گذراند ولیهیچ گاه مشخصاً یک نقاش کوبیست نشد. سالهایطولانیدوستیاو و پیکاسو سبب نشد تا تفکر هیچ یک از آن دو بر دیگریچیره شود. نکته کلیدیتفاوت ماتیس و پیکاسو در تفاوت نگرش آن دو به موضوع بود. ماتیس از رویطبیعت نقش میزد در حالیکه پیکاسو تخیلش را بر آنچه در طبیعت وجود داشت برتریمیداد.

کلکسیون ماتیس که طیف وسیعیاز پارچه هایفرانسویتا فرش هایایرانی، آویزهایدیواریآفریقا و ژاکت هایمراکشیرا شامل میشد به شکل طرح هایاسلیمیو دیگر عناصر هنر شرقیدر آثارش متجلیشد. میتوان در بسیاریاز طرح ها و چاپ هاییکه از ویبه جا مانده اند این تاثیرپذیریرا به خوبیمشاهده نمود.

سرانجام این هنرمند نقاش، مجسمه ساز و طراح فرانسویدر سوم نوامبر سال ۱۹۵۴ دیده از جهان فرو بست. از یاد نبریم که ویعقیده داشت: «در رویایهنریهستم سرشار از تعادل، خلوص، آرامش و عاریاز موضوعات مشوش کننده و یاس آور. هنریکه برایآنان که مشغله فکریدارند، تاثیریلذت بخش داشته باشد، مثل یک آرامش بخش ذهنی، چیزیشبیه یک مبل راحتینرم و گرم که تن خسته ات را رویآن رها میکنی.»
روزنامه ابرا

نظر شما :
لطفا از نوشتن نظرات خود به صورت حروف لاتین (فینگلیش) خودداری نمایید
captcha