نظرسنجی
نظر شما در مورد این وبسایت چیست؟
عالی
59%
 
خوب
23%
 
معمولی
5%
 
ضعیف
10%
 
  • تلگرام
  • تلگرام
امروز
۱۳۹۵ جمعه ۱۹ آذر
اِجُّمعَة ٩ ربيع الاول ١٤٣٨
Friday, December 09, 2016
کد : 671-35700      تاریخ ایجاد : ۱۳۹۳ چهارشنبه ۲۰ فروردين   آخرین بروزرسانی : ۱۳۹۳ چهارشنبه ۲۰ فروردين    تعداد بازدید : 49

صفات مشترک برای خدا و انسان

صفات مشترک برای خدا و انسان

 با توجه به اینکه بعضی از صفات و حالات متفاوت مثل رَحْم و غَضَب از جهت لغوی مشترکاً برای انسان و خداوند استعمال می‌شوند، باید برسی شود كه با توجه به اینکه تغییر حلات نفسانی برای خداوند محال است، آیا این صفات معنای مشترکی در مورد انسان و خداوند دارند؟

در مورد معنای رحم و ترحم در اصل لغت به حالت نفسانی خاصی كه موقع مشاهده منظره نیازمندان و بیچارگان دست می‏‌دهد گویند که ایجاد کننده انگیزه برای رفع نواقص و تأمین احتیاجات بیچارگان است.

این معنی اساسا بعد از تجزیه و تحلیل به "بخشش و عطا برای رفع نیازمندی‏‌ها" برمی‏‌گردد.

کما اینکه علامه طباطبایی می‌فرماید: جوهره معنای رحم و حقیقت آن، "بخشش و عطا برای رفع نیازمندی‏‌ها" است و هرگاه در مورد خداوند به كار رود، منظور همین معنی است، نه آن حالات تغییر نفسانی، که در انسان ایجاد می‌شود چون تغییر حالت برای ذات باری تعالی محال است.[1]

در نقطه مقابل هم می‌شود همین بحث را مطرح نمود؛ مثلاً در مورد غضب: حالتی است که برای رفع ناملایمات و انتقام عارض انسان می‌شود ولیکن در مورد خداوند در مورد خداوند دیگر صحبت از تغییر حالت از حال عادی به عصبانیت و غضب مطرح نیست بلکه غضب الهی عبارت از كیفر و عذاب مجرمان است.

در همین راستا یكی از یاران امام باقر(علیه‌السلام) گوید: از آن حضرت سئوال شد: چه می‏‌فرمایید در آیه "و من یحلّل علیه غضبی فقد هوی[طه، آیه 81]، و هر كس غضبم بر او وارد شود، سقوط می‏‌كند". مراد از غضب در این جا چیست؟ حضرت فرمودند: "همان عذاب است، چه اگر كسی بپندارد خداوند از حالتی به حالتی دیگر متحول می‏‌شود، او را به صفتی از صفات مخلوقات توصیف (تشبیه) نموده‌ است، زیرا خداوند را هیچ چیزی تحریك نكند تا او را دگرگون سازد".[2]

با این مبنا به راحتی می‌توان معنای صفات الهی را درک نمود و خداوند را از حالات دگرگونی نفسانی مبرا دانست.

همان گونه که رحمت الهی به معنی نعمت بخشی به بندگان و غضب الهی به معنی مجازات و مجرمان استدر مورد دیگر صفات نیز این چنین است. کما اینکه این عدم تفاوت حالت نفسانی خداوند در صفت انتقام بروز و نمایش بیشتری دارد که در مورد خدوند متعال محال است.

آیت الله مکارم شیرازی می‌فرماید: «انتقام» در اصل لغت و در فرهنگ قرآنی، به معنى كيفر دادن گناه كار است و مسلم است كه مجازات گناه كاران گردنكش و ستمگر، نه تنها كار پسنديده‏اى است، بلكه صرف نظر كردن از آنها مخالف عدالت و حكمت است. در جمله بالا براى اين كه كافران بدانند اين تهديد كاملا جدى است می فرمايد: خداوند قادر است و به همين دليل كسى نمی‌تواند در برابر تحقق يافتن تهديدهاى او مقاومت كند، زیرا همان طور كه او در جاى خود فوق العاده «رحيم و مهربان» است در برابر آنها كه شايسته رحمت نيستند، عذابی شديد و انتقامی دردناك دارد.[3]

نظر شما :
لطفا از نوشتن نظرات خود به صورت حروف لاتین (فینگلیش) خودداری نمایید
captcha