نظرسنجی
نظر شما در مورد این وبسایت چیست؟
عالی
59%
 
خوب
23%
 
معمولی
5%
 
ضعیف
10%
 
  • تلگرام
  • تلگرام
امروز
۱۳۹۵ يکشنبه ۱۴ آذر
اِلأَحَّد ٤ ربيع الاول ١٤٣٨
Sunday, December 04, 2016
کد : 672-35578      تاریخ ایجاد : ۱۳۹۳ چهارشنبه ۲۰ فروردين      تعداد بازدید : 98

طنز؛ نمادشناسی مکاتب گزارشگری فوتبال!

گزارش فوتبال و کارشناسی در این حوزه در بستر زمان تحت تاثیر عوامل بیرونی و درونی تغییرات فراوانی نموده است که این تحولات همراه و همصدا با جنبش های ادبی و هنری زمان خود بوده است.





مجله خط خطی:
گزارش فوتبال و کارشناسی در این حوزه در بستر زمان تحت تاثیر عوامل بیرونی و درونی تغییرات فراوانی نموده است که این تحولات همراه و همصدا با جنبش های ادبی و هنری زمان خود بوده است. به عبارت دیگر، گزارشگران مختلف به نوعی نماینده مکاتب مختلف ادبی و هنری هستند که در زیر به بررسی اجمالی این تغییرات در گذر زمان تا سال 92 می پردازیم؛

گزارش رئالیستی

«مزدک میرزایی» را می توان پیشرو این مکتب گزارش در ایران دانست. او توجه و تاکید به واقعیت را تا جایی جلو می برد که گاهی از مخاطب هم پیشی می گیرد و این تصور را ایجاد می کند که او 30 سال در «لالیگا» یا «بوندس لیگا» گزارش کرده و از اوضاع فوتبالی ما خبر ندارد.  او گاهی به فراموشی می سپارد که وظیفه اش ایجاد هیجان بیشتر برای مخاطب است و تنها با نگاه رئالیستیک سیخ که چه عرض کنم، شمشیر بر فرق سر مخاطب می کوبد.

سورئالیستی

«جواد خیابانی» را می توان پیشرو این مکتب دانست. واقعیت با رگه هایی از فراواقعیت و متافیزیک در حالی که هر دو را در یک قاب می بینید! جواد خیابانی گزارش هر بازی را مانند هماوردی برای جنگیدن علیه بی حوصلگی می داند. استفاده از کلمات عجیب و ربط دادن فوتبال به هر چیز غیرفوتبالی! از عادات این جنبش و مکتب است. او در جملاتی مانند «اگر این توپ گل نشه نتیجه تغییر نمی کنه» یا بزرگنمایی کردن واقعیت، شما را به دنیای درون ذهن خود برده و از زمین چمن بیرون می برد.

ایدئالیستی

می توان «سرهنگ علیفر» را از سردمداران این مکتب در گزارش دانست، او گاه دنیای ایده آل را بسیار ادور از دسترس می داند و دنیا را در مسیر بی نظمی و دور شدن از اتوپیا خود می داند. او با اصطلاحاتی چون «و این دفاع خطی بلای جان فوتبال جهان!» در واقع دفاع 3 نفره غیرخطی را ایده آل امروز بشر می داند ولی بسیار ناامید از دسترسی به این ایده آل است. تاکید بر «بُرش» به جای «یورش» از نشانه های این گروه است.

کلاسیک

«اسکندر کوتی» را می توان تنها نماینده جریان کلاسیک گزارش ایران در سال 92 دانست. او با «جنگ فوتبال آسیا» قصد احیای جنبش گزارش کلاسیک داشت ولی ظهور جریان های جدید او را از دسترسی به این مهم بازداشت. هم اکنون اسکندر کوتی با فعالیت در رادیو قصد زنده نگاه داشتن جنبش کلاسیک را دارد.

رمانتیسم

بروز احساسات درونی هدف اصلی این گروه می باشد. ترس، خشم، شادی و هرگونه هیجانی به نوعی نشانه این گزارشگران است. تاکید بر فردیت و جدایی از جمع و جامعه! تاکید من به جای ما از نشانه های این جریان می باشد. «جواد خیابانی» را رمانتیسیم نیز می دانند. قبل از جواد خیابانی عده ای در گوشه هایی از ایران پیش رمانتیسم نام گرفتند که «بهرام شفیع» را معروفترین پیش رمانتیسم ها می دانند. او از اصطلاحاتی مانند «استو قرص دار» یا «مثل تیری که از چله کمون رها شده باشه» استفاده می کردو این احساسات فردی را بروز می داد.

سوسیالیستی

جناب «صدر» نماینده سوسیالیست ها در کارشناسی فوتبال است. گاهی میزان علاقه او به سوسیالیسم به حدی می رسد که در بازی بین بارسلونا و شهرداری لیسبون طرفدار شهرداری لیسبون بوده است.

ناسیونالیستی

گزارشگران برخی شهرها علی الخصوص تبریز و کرمان و اهواز را می توان از سردمداران این نهضت دانست، طوری که وقتی تیم مقابل یکی از زیباترین گل های قرن را می زند، عکس العمل گزارشگر تنها به گفتن کلمه «گل» ختم می شود ولی وقتی تیم خودی در وسط زمین یک اوت دستی می گیرد می گوید «اوووووت دستی برای ...»

مدرنیستی

گزارشگرانی که فوتبال های ساعت 3 شب به بعد را گزارش می کنند به گزارشگران مدرن معروفند. آنها از 90 دقیقه 3 دقیقه گزارش کرده و باقی را خوابند. البته عده ای «بهرامش فیع» را گزارشگر مدرن پیشرو و آوانگارد می دانند؛ طوری که سال ها پیش در برنامه ورزش و مردم که آخر شب یکشنبه پخش می شد، خواب را تست کرد. طوری که در چندین برنامه وقتی کارشناس مشغول صحبت بود، او خوابیده بود.

پست مدرن

«عادل فردوسی پور» که گاه او را فردوپوس نیز می نامند از سردمداران این جنبش است. شروع جنبش او با اعتراضات فراوانی همراه شد، طوری که عده زیادی گفتند «چرا می خند!» و او را ناعادل خواندند ولی او به واسطه اعتقادی که به جنبش خود داشت ادامه داد، و موفقیت های زیادی نیز کسب نمود.

پلی استیشنیستی

واژه هایی مانند «سراو این»، «آفسایدونا! نای!»، «کازمادش» از علامت های این جنبش است. آنها که با پلی استیشن 1 وارد عرصه گزارش شدند، هنوز نیز با قدرت به کار خود ادامه می دهند. «جیم بگلین» و «جان چمپیون» را می توان از افراد آوانگارد این مکتب دانست.

سبمولیستی

«امیر حاج رضایی» را یکی از کارشناسان سمبولیست می دانند. البته کارشناسان در حال بررسی هستند و هنوز در کارشناس فوتبال بودن ایشان اطمینان نداریم زیرا عده ای اعتقاد دارند ایشان کارشناس مسائل اخلاق در خوانده هستند. ولی اگر کارشناس فوبتال باشند از مکتب سمبولیسم هستند.

کمدیسم

از قدیمی های این زمینه جناب «بهروان» بود که «علی کریمی کنج محوطه جریمی!» از نشانه ها و نمادهای ایشان به حساب می آمد. البته جنبش های دیگری نیز مانند اسکویی و ارمنده و ... نیز در جاهای دیگر شکل گرفت ولی ما اینجا قصدمان معرفی مکاتب مهم این حوزه بود.


منبع: http://newspool.ir/fa/ndt/5149623/طنز--نمادشناسی-مکاتب-گزارشگری-فوتبال-
نظر شما :
لطفا از نوشتن نظرات خود به صورت حروف لاتین (فینگلیش) خودداری نمایید
captcha