نظرسنجی
نظر شما در مورد این وبسایت چیست؟
عالی
59%
 
خوب
23%
 
معمولی
5%
 
ضعیف
10%
 
  • تلگرام
  • تلگرام
امروز
۱۳۹۵ يکشنبه ۲۱ آذر
اِلأَحَّد ١١ ربيع الاول ١٤٣٨
Sunday, December 11, 2016
کد : 599-35047      تاریخ ایجاد : ۱۳۹۳ سه شنبه ۱۹ فروردين   آخرین بروزرسانی : ۱۳۹۳ سه شنبه ۱۹ فروردين    تعداد بازدید : 134

تغذيه و سلامت كودكان در ايران

نتيجه گيري بر اساس نتايج اين مطالعه سزارين، نقش عمدهاي در تأخير شروع تغذيه با شيرمادر و نيز قطع تغذيه انحصاري با آن و شروع شير خشك داشت لذا بايد تلاش نمود تا با كاهش موارد سزارين و نيز آموزش و همدلي با اين مادران در شروع شيردهي هرچه زودتر آنها، بتوان ميزان شيردهي موفقيتآميز را افزايش داد.

دوران شيرخواري از جهت رشد و تكامل از حساسترين دوران زندگي هر فرد محسوب ميشود و تغذيه طفل در اين مرحله از اهميت ويژهاي برخوردار است. شيرمادر ميتواند نيازهاي تغذيهاي و بخش عمدهاي از نيازهاي ايمني شيرخواران را تا شش ماه فراهم كند. آنچه به عنوان تغذيه طبيعي شيرخوار در 6 ماه اول زندگي توصيه شده است، تغذيه انحصاري با شيرمادر ميباشد. IgA ترشحي كه نقش محافظتكننده دارد، به ميزان زيادي در شيرمادر وجود دارد و ميزان آن در شيرخواران تغذيهشده با شيرمادر، در مقايسه با شيرخشكخواران بالاتر است. در كشورهاي در حال توسعه سه علت عمده مرگومير اطفال زير 5سال را سوءتغذيه، عفونتهاي تنفسي و اسهال تشكيل ميدهند و در اين ميان شيرمادر نقش بارزي در كاهش مرگ و مير ناشي از اين موارد دارد. اگر چه در زمينه علل موفقيت و شكست شيردهي مطالعات زيادي انجام شده است ولي در خصوص تأثير نحوه زايمان بر موفقيت شيردهي بررسيهاي كمتري صورت گرفته است و اين در حالي است كه هر روز بر ميزان سزارين افزوده ميگردد. داروهاي استفاده شده در سزارين، روي حالت عصبي ـ رفتاري نوزاد و شروع زود تغذيه با شيرمادر اثر ميگذارد. تزريق داخل وريدي مخدرها در طول زايمان ممكن است رفلكسهاي طبيعي نوزاد را براي جستجوي پستان مادر در ساعتهاي اول تولد تحت تأثير قرار دهد. زماني كه زايمان طبيعي خودبهخود و بدون استفاده از ابزار و دارو صورت گيرد و نوزاد بلافاصله در تماس پوست با پوست با مادر قرار داده شود، احتمال شروع تغذيه با شيرمادر افزايش مييابد. زايمان طولاني، زايمانهاي با استفاده از فورسپس و واكيوم، سزارين و جدا نگهداشتن مادر و نوزاد براي مدت طولاني بعد از عمل جراحي پس از تولد، بيشترين خطر را براي شروع شيردهي دارند حمايت مداوم مادر در طول زايمان احتمال موفقيت در شيردهي را بالا ميبرد. در اين مطالعه به بررسي تأثير نحوة زايمان بر ميزان موفقيت شيردهي و تغذية انحصاري با شيرمادر پرداخته شده است.
مواد و روشها
در يك مطالعه مورد ـ شاهدي كه روش نمونهگيري غيرتصادفي بود كليه مادراني كه در بيمارستانهاي شهر اردبيل نوزاد ترم (37 هفته يا بيشتر) به دنيا آورده بودند وارد مطالعه شدند.
افراد مورد مطالعه بر حسب نحوه زايمان، به دو گروه مساوي تقسيم شدند كه گروه مورد شامل سزارين شدهها (انتخابي يا اورژانس) و گروه شاهد زايمانهاي طبيعي بودند. اطلاعات راجع به متغيرهاي تحقيق از پروندهها و نيز از طريق مصاحبه حضوري با مادران
به دست آمد. شروع تغذيه با شيرمادر پس از 2 ساعت از تولد تأخير در شيردهي در نظر گرفته شد.
مادران به مدت شش ماه، ماهيانه از طريق تماس تلفني از نظر نحوه تغذيه شيرخوار و طول مدت تغذيه انحصاري با شيرمادر پيگيري شدند. در مواردي كه امكان دسترسي به اطلاعات از طريق ارتباط تلفني وجود نداشت با بررسي حضوري، اطلاعات لازم جمعآوري گرديد.

يافته ها
در مجموع 344 مادر مورد مطالعه قرار گرفتند كه در هر گروه با زايمان سزارين و طبيعي 172 نفر بودند.
از كل مادران 95 مادر (6/27%) شيرخوار خود را منحصراً در طي 6 ماه اول با شيرمادر تغذيه كرده بودند و ميانگين طول مدت تغذيه انحصاري با شيرمادر 3/4 (±6/1) ماه بود. تغذيه با شير توسط 207 مادر (60%) در طي همان ساعت اول پس از زايمان شروع شده بود. تأخير در شيردهي (شروع تغذيه با شيرمادر پس از 2 ساعت از تولد) در 5% از مادران با زايمان طبيعي و 23% از مادران سزاريني مشاهده شد. در بررسي علل تأخير در شيردهي از طريق سزارين، عوارض بيهوشي و جراحي (5/84%) شايعترين علت آن بودند در حالي كه در زايمان طبيعي وضعيت روحي و جسمي مادر (خستگي و درد) بهعنوان علل اصلي تأخير در شيردهي ذكر شدند. در مجموع 5/96% از مادران در طي اقامت در بيمارستان شيرخوارشان را فقط با شير خود تغذيه كرده بودند.
در اين مطالعه مشخص شد كه نوع زايمان بر ميزان و طول مدت تغذيه انحصاري با شيرمادر و نوع تغذيه نوزاد در زمان اقامت در بيمارستان و استفاده از شير خشك در 6 ماه اول مؤثر بود. همچنين موفقيت تغذيه با شيرمادر در مادران سزاريني كمتر بود. در هر دو گروه شايعترين علت براي شروع تغذيه با شير خشك تصور ناكافي بودن شيرمادر بود كه نتيجه مشابه مطالعات ديگر است.

بحث
اين مطالعه نشان داد كه مادران سزارين شده به مراتب كمتر از مادران با زايمان طبيعي در امر تغذيه انحصاري با شيرمادر، موفق بودهاند كه اين نتيجه با اكثر مطالعات انجام شده در جوامع ديگر همخواني دارد. ميزان شروع شيردهي در ساعت اول تولد در بين مادران با زايمان طبيعي به صورت معنيداري بيش از مادران سزارين شده بوده كه مشابه نتيجه مطالعه انجام شده در استراليا ميباشد. به هر حال در زايمان بهروش سزارين به خاطر عوارض عمل جراحي، درد محل عمل و مسائل ناشي از بيهوشي مدت زمان بيشتري طول ميكشد تا شيردهي شروع شود. در اين مطالعه به طور كلي 60% از مادران در طي ساعت اول زايمان به فرزند خود شير داده بودند.

نتيجه گيري
بر اساس نتايج اين مطالعه سزارين، نقش عمدهاي در تأخير شروع تغذيه با شيرمادر و نيز قطع تغذيه انحصاري با آن و شروع شير خشك داشت لذا بايد تلاش نمود تا با كاهش موارد سزارين و نيز آموزش و همدلي با اين مادران در شروع شيردهي هرچه زودتر آنها، بتوان ميزان شيردهي موفقيتآميز را افزايش داد.

نظر شما :
لطفا از نوشتن نظرات خود به صورت حروف لاتین (فینگلیش) خودداری نمایید
captcha