نظرسنجی
نظر شما در مورد این وبسایت چیست؟
عالی
59%
 
خوب
23%
 
معمولی
5%
 
ضعیف
10%
 
  • تلگرام
  • تلگرام
امروز
۱۳۹۵ پنج شنبه ۱۸ آذر
اِلخَميس ٨ ربيع الاول ١٤٣٨
Thursday, December 08, 2016
کد : 614-34946      تاریخ ایجاد : ۱۳۹۳ دوشنبه ۱۸ فروردين   آخرین بروزرسانی : ۱۳۹۳ دوشنبه ۱۸ فروردين    تعداد بازدید : 445

تربیت کودک

درباره کتک زدن کودکان 2-5 سال

کودکان اغلب 2 تا 6 سال سن دارند که شروع به کتک زدن �دیگران� می کنند و این دیگران شامل تمام کسانی است که با خواسته‌های آنان مخالفت کرده و از آن سرباز می‌زنند،‌از جمله والدینشان. بهتر است بدانید این نوع رفتار در کودکان تا سن 6 سالگی طبیعی و شایع است اما بعد از 6 سالگی،‌ کودک از نظر روند تکاملی به مرحله‌ای می‌رسد که می‌تواند تکانه‌های خود برای زدن، گازگرفتن و لگدزدن را کنترل و از انجام آن جلوگیری کند. پس یک کودک احتمالا در سنین 2 تا 6 سالگی نمی‌تواند خود را کنترل کند. برای حل این مشکل بهتر است ابتدا بدانیم چرا کودک دیگران را می‌زند و این زدن به چه معانی می‌تواند باشد.

1- ناکامی و عصبانیت

عصبانیت شایع‌ترین مشکل بچه‌هاست. این عصبانیت در واقع تجلی درد و ناکامی کودک بدلیل ناتوانی او در کنترل جهان اطراف است. اتفاقی رخ می‌دهد که پسر شما را آزار می‌دهد. او می‌خواهد کار کند و شما جلوی او را می‌گیرید. از آنجایی که کودک شما نوپاست، هر چند احساسات او بسیار قوی است، اما وسیله کافی برای ابراز ناامیدی خود به طرز مناسبی را ندارد. این امر او را بیش از پیش ناامید کرده و از عصبانیت منفجر می‌کند. در نهایت او با تنها وسیله‌ای که در اختیار دارد به شما حمله می‌کند یعنی با کتک زدن.

2- ناتوانی در برقراری ارتباط

یکی از عللی که باعث شده دو ساله‌ها را کودکانی وحشتناک بخوانند این است که بچه‌های دو ساله خواسته‌ها و آرزوهای بسیار قوی دارند، اما مهارت لازم برای انتقال این خواسته‌ها به دیگران را ندارند و چون مهارت‌های زبانی و کلامی برای بیان خویش ندارند، با وسایل دیگری این‌کار را انجام می‌دهند: با قهر، قشقرق به‌پاکردن و زدن دیگران.

اجازه دهید مثال بزنیم: کودکتان می‌خواهد کاری کند و شما او را منع می‌کنید. او خیلی از شما رنجیده و می‌خواهد به شما بگوید:

�مامان عزیزم، پدر مهربانم وقتی شما اجازه نمی‌دهی محیط اطرافم را کشف کنم، احساس زندانی بودن و محدودیت می‌کنم. اگر با روح و روان کودکت مشورت کنی، به تو خواهد گفت که من نیاز دارم راجع‌به جهان همه چیز را یاد بگیرم و در پیچیدگی‌هایش کندوکاو کنم. این‌گونه خواهم توانست خردمندانه رشد کنم. مطمئنا تو دوست نداری جلوی رشد مرا بگیری. پس لطفا برو عقب و اجازه بده ببینم وقتی چنگال را در سوراخ پریز برق فرو‌می‌کنم، چه اتفاقی می‌افتد؟!�

اغلب کودکان نو پا نمی‌توانند اینگونه سخن‌وری کنند، اما اگر می‌توانستند، حتما چنین جملاتی می‌گفتند! در عوض آنها با وسیله‌ای که در دسترس دارند یعنی قشقرق، جیغ وفریاد راه انداختن و کتک زدن، حرف خود رابیان می‌کنند.

3- مواقع فشار

کودکانی که با چالش‌های تکاملی روبرو می‌شوند و تحت فشار زیادی هستند، بارها و بارها وارد مراحل پرخاشگری می‌شوند چرا که آنها انرژی کافی برای کنترل خود ندارند و همچنین وقایع پراسترس آنها را به زور هل می‌دهد و هر گونه ناراحتی و زحمت ناچیزی را در نظرشان بسیار بزرگتر جلوه می‌دهد. در نتیجه این کودکان بیشتر به کتک زدن متوسل می‌شوند.

4- نیاز به کنترل کردن

همه ما نیاز داریم احساس کنیم کنترل جهان اطراف خود را در دست داریم و کودکان نیز از این امر مستثنی نیستند. با این حال کودک شما نسبت به آنچه برایش رخ می‌دهد، کنترل بسیار کمی دارد. اغلب کتک زدن راهی است که کودک شما با تلاش برای کنترل یک گوشه از جهان خودش، در پیش گرفته است و خودش را بدین وسیله اثبات می‌کند.

5- جلب توجه

کودک نیاز به توجه شما دارد. به‌طور معمول او ترجیح می‌دهد از راه‌های مثبت یعنی با کارهای خوب این توجه را بدست آورد. اما اگر تشویق کارهای خوب به اندازه کافی نباشد و کودک مورد بی‌توجهی قرار گیرد، برای او توجه منفی هم بهتر از هیچ است. کودکی که اغلب مورد غفلت واقع می‌شود ممکن است پس از مدتی کشف کند که اگر جنگ و دعوا راه بیندازد و دیگران را بزند، در مرکز توجه دیگران قرار می‌گیرد.
اگر شما به کودکی که شما را می‌زند واکنش قوی نشان دهید ممکن است منشا مشکلات دیگری در آینده شود. پاسخ شدید به رفتار منفی، کودک را تشویق می‌کند که رفتار بد را ادامه دهد. به همین دلیل است که به والدین توصیه می‌کنیم وقت زیادی را صرف پرورش توجه مثبت کنند و به عبارتی کودک را برای کارهای خوبش،‌ همه جوره تشویق کنند. (تشویق کلامی، لمس کردن شانه یا سر، خندیدن،‌ صرف وقت برای گفتگو، بازی کردن با کودک، جایزه‌های کوچک، همه می‌توانند به نوعی تشویق باشند.)

6- آزمایش قوانین و محدودیت‌ها

این علت،‌ در مورد کتک زدن علت شایعی نیست، اما گاهی کودکان دست به سر پیچی از قوانین می‌زنند تا قدرت قانون و حریم محدودیت‌های خود را امتحان کنند. ممکن است کودک فقط به این علت شما را می‌زند که می‌خواهد بداند چقدر شما در قانونگذاری خود پا بر جا هستید و آیا می‌تواند پا را از این محدوده فراتر بگذارد؟

چه باید کرد؟

شما می‌توانید به کودکتان کمک کنید تا راه دیگری غیر از زدن برای بیان ناامیدی‌اش بیابد. شاید بتوانید با ارائه چیزی مناسب کتک خوردن( !مثلا بالش یا کیسه بکس) میل او به زدن را تغییر دهید. حتی شاید گاهی لا‌زم باشد به کودک اجازه بدهید برای خالی کردن عصبانیتش عروسکی را گاز بگیرد، نه یک آدم زنده را . این کار وقتی موثر است که کودک شما بزرگتر باشد.

برقراری ارتباط کلامی را به او بیاموزید

در سنین بالاتر برای کودک لازم و مفید است بیاموزد و بتواند از کلماتی برای بیان احساسات منفی‌اش استفاده کند. به کودک یاد بدهید که در زمان مناسب بگوید:�من الان واقعا عصبانی هستم� یا �الان دارم از عصبانیت آتش می‌گیرم� وقتی کودک بتواند احساسات خود را مستقیما و مانند افراد بالغ بیان کند، کتک زدن به تدریج متوقف می‌شود.

احساسات کودکتان را تصدیق کنید

کودک می‌زند چون نمی‌تواند احساسات خود را به شما منتقل کند. وقتی شما بر احساسات کودکتان واقف باشید و آن ‌را تصدیق کنید، دیگر دلیلی برای کتک زدن وجود ندارد.مثلا به او بگویید:�حتما از اینکه به تو اجازه نداده‌ام این‌کار را بکنی خیلی ناراحت هستی!� با این جمله شما به او نشان داده‌اید که احساس او را می‌فهمید و به او حق می‌دهید که احساس عصبانیت کند و این طبیعی است.آنچه شما بدین وسیله به او می‌آموزید، این است که به روشی غیر از کتک زدن، عصبانیت خود را ابراز کند.

به او یاد بدهید که کتک زدن کار اشتباهی است
حتی اگر کودکتان به اندازه کافی بزرگ نشده‌ باشد، لازم است بداند که رفتار پرخاشگرانه، اشتباه است. کودکان خود‌به‌خود نمی‌دانند چه کاری اشتباه است و این را باید به آنان آموزش داد.
وقتی کودک سعی می‌کند شما را بزند، محکم دستانش را بگیرید، در چشمان او خیره شوید و محکم (اما بدون هیچگونه عصبانیت و در کمال آرامش) بگویید :� اگه مامان رو بزنی ، مامان دردش می گیره � .
کتاب قصه‌های کودکانه‌ای که مضمون آنها گفتگو را به‌جای دعوا، پیشنهاد می‌کند، نیز وسیله آموزشی بسیار خوبی برای بچه‌هاست. به محرک‌ها توجه داشته باشید.

کودک را زیر نظر بگیرید:
یک روز کامل کودک خود را تحت ‌نظر بگیرید. آیا در زمان خاصی از روز رفتار پرخاشگرانه او تشدید می‌شود؟ اگر کودک شما قبل از شما یا بعد از مدرسه، کنترل خود را از دست می‌دهد ممکن است به ‌دلیل گرسنگی باشد. میان وعده‌های مناسب مثل آجیل، سبزیجات و میوه‌ها می‌توانند جلوی این مشکل را بگیرند.
آیا کودک شما وقتی بیش از حد خسته است کتک می‌زند؟ در این صورت زمان خلوت (زمان مشخصی مثلا 2 تا 5 دقیقه کودک باید در یک مکان خاص بدون حرکت و کلامی، بنشیند و دیگران به او توجهی نکنند) می‌تواند کمک کند. اگر شما به آنچه در جهان کودکتان می‌گذرد توجه کنید، به راحتی می‌توانید راه حل مناسبی برای رفتار خشونت ‌بار او بیایید.

نقش الگو را خوب اجرا کنید

نمی‌خواهیم در این مورد بحث کنیم که کتک زدن و تنبیه بدنی کودک خوب است یا بد. با این حال باید بدانید کودکان اگر ببینند والدین آنها تنبیه بدنی را به‌کار می‌برند، بیشتر تمایل به زدن پیدا می‌کنند. اگر شما راجع به رفتار خشن و پرخاشگری کودکتان مضطرب هستید، نباید به او اجازه دهید شما را در حال کتک زدن حتی به‌عنوان تنبیه ببیند؟

نمایش فیلم‌های خشن را محدود کنید

نباید به کودک اجازه داد فیلم‌های پرخاشگرانه و سرشار از خشونت را در تلویزیون یا سینما و حتی کتاب‌ها ببیند. همچنین باید جلوی استفاده از بازی‌های خشن ویدئویی و کامپیوتری را گرفت.

حرف آخر

در مورد اغلب کودکان، رفتار وحشیانه و خشن،‌تنها یک مرحله است که دیر یا زود از آن خارج می‌شوند. وظیفه شما این است که علت کتک زدن و پرخاشگری کودک خود را بیابید و سپس راه‌های بهتری برای ابراز احساسات به او بیاموزید

نظر شما :
لطفا از نوشتن نظرات خود به صورت حروف لاتین (فینگلیش) خودداری نمایید
captcha