نظرسنجی
نظر شما در مورد این وبسایت چیست؟
عالی
59%
 
خوب
23%
 
معمولی
5%
 
ضعیف
10%
 
  • تلگرام
  • تلگرام
امروز
۱۳۹۵ شنبه ۱۳ آذر
اِسَّبِت ٣ ربيع الاول ١٤٣٨
Saturday, December 03, 2016
کد : 627-33705      تاریخ ایجاد : ۱۳۹۳ جمعه ۱۵ فروردين   آخرین بروزرسانی : ۱۳۹۳ جمعه ۱۵ فروردين    تعداد بازدید : 69

فرزندان رحمت شده (5)

فرزندان رحمت شده (5)

 

رضایتمندی والدین

در حدیثی آمده است: اوّلین چیزی را که خدای متعال بر لوح محفوظ نوشت، این جمله بود:من خدای یکتا هستم، شخصی که والدینش از او راضی باشند، من نیز از او راضی خواهم بود.(1)

پیامبر اکرم صلی الله علیه و اله در ضمن حدیثی به این مضمون فرمود: هنگامی که ماه شعبان فرا می رسد خدای عزّ و جلّ دستور می دهد که دربهای بهشت باز شوند و دستور می دهد که درخت طوبی شاخه های خود را از بهشت بر این دنیا بگستراند. پس خدای عزّ وجلّ دستور می دهد که دربهای جهنّم باز گردد و دستور می دهد که درخت زقّوم شاخه های خود را از جهنّم بر این دنیا بگستراند.

سپس منادی ندا می دهد:

ای بندگان خدا! اینها شاخه های درخت طوبی هستند. پس به آنها چنگ بزنید.تا آن شاخه ها شما را به بهشت برساند و اینها شاخه ها ی درخت زقّوم هستند و از آن شاخه ها برحذر باشید تا شما را به آتش جهنّم نکشانند.

سپس پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله فرمود: شخصی که در این روز به والدین خود یا یکی از آنها نیکی کند در حقیقت به شاخه ای از درخت طوبی چنگ زده است.

و شخصی که رضایت والدین خود را کسب نماید در حقیقت به شاخه ای از درخت طوبی چنگ زده است.

سپس در پیامبر اکرم صلی الله علیه و اله فرمود: شخصی که مورد عاقّ والدین یا یکی از آنها قرار بگیرد در حقیقت به شاخه ای از درخت زقّوم چنگ زده است و هر شخصی -به مقداری که امکان وتوان آن را دارد-رضایت والدین خود را کسب ننماید در حقیقت به شاخه ای از درخت زقّوم چنگ انداخته است.

سپس پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله فرمود و کسانی که به شاخه درخت زقّوم چنگ زده اند.آن شاخه ها آنها را به آتش جهنم می کشانند (2).

پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله به این مضمون فرمود: شخصی که رضایتمندی والدین خود را کسب نماید دو درب بهشت به روی او بازگشته است.(3)

پیامبر اکرم صلی الله علیه و اله به این مضمون فرمود: رضایتمندی خدا با رضایتمندی والدین قرین است و ناخرسندی خدا با ناخرسندی والدین همراه است (4).

حضرت امیرالمؤمنین علیه السلام فرمود: تقوای الهی را پیشه خود سازید و از والدین خود نافرمانی نکنید، بدرستیکه رضایتمندی آنها نمودی از رضایتمندی خدا بشمار می آید و ناخرسندی آنها نمودی از ناخرسندی خدا می باشد (5).

امام صادق علیه السلام به این مضمون فرمود: روزی پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله به نزد مرد جوانی -که در حال احتضار بود-رفتند و در کنار او نشسته و به او فرمودند: بگو: لا اله الّا الله.

در این حال، زبان آن جوان بند آمده و سنگین شده ودر گفتن تهلیل درماند. درخواست پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله از این جوان چندین بار تکرار شد. امّا آن جوان-هر بار-در گفتن کلمه لا اله الّا الله درمانده و عاجز می ماند.

در این هنگام پیامبر اکرم صلی الله علیه و اله به زنی که در کنار سر جوان حضور داشت فرمود:آیا این پسر مادری دارد؟

آیا زن جواب داد: بله من مادر او هستم.

پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله به آن مادر فرمود: آیا شما از فرزند خود ناخشنود هستی؟

آن مادر در جواب گفت: بله.

و به خاطر همین ناخشنودی است که شش سال است با او سخن نگفته ام.

در این هنگام پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله به آن مادر فرمود: بخاطر من، از فرزند خود درگذر و از دست او راضی باش.

آن مادر در جواب به پیامبر اکرم صلی الله علیه و اله عرض نمود: بخاطر شما از فرزند خود راضی شدم و امیدوارم که خدا نیز از او راضی گردد.

در این حین پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله رو به آن جوان نموده وبه او فرمود: بگو لا اله الّا الله در این هنگام زبان جوان باز شده و از سنگینی بیرون آمد و کلمه لا اله الّا الله را بر زبان خود جاری ساخت.

آنگاه پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله ذکر دیگری را به آن جوان آموخت و پس از آنکه او آن ذکر را بر زبان جاری ساخت از دنیا رفت (6).

شخصی به نام وهب بن حباب در کربلاء جزء یاران امام حسین علیه السلام بود و مادر و همسر وهب نیز همراه اودر کربلاء حاضر بودند. وهب-در روز عاشورا-در راه دفاع از حضرت سید الشهداء علیه السلام جنگ نمایانی کرد.و پس از هر حمله به طرف مادر خود بازگشته و به او می گفت:

آیا از دست من راضی شدی؟

مادر به او می گفت: رضایت من از تو آن وقت کامل می شود که تو در راه دفاع از حضرت امام حسین علیه السلام به شهادت برسی تا آنکه به شفاعت جدّش در روز قیامت نائل گردی.

وهب پس از گفتگو بار دیگر به میدان کارزار رفت و در دفاع از حضرت امام حسین علیه السلام جنگ نمایانی نمود. تا آن هنگام که دستش در کارزار بریده شد. در این هنگام همسر وهب نیز او را به ادامه دفاع از حضرت امام حسین علیه السلام تشویق نمود و آن زن عمود خیمه ای را برداشته و به طرف دشمنان حمله ور شد، تا بدینوسیله از حضرت امام حسین علیه السلام دفاع نماید.

وهب در این هنگام او را از کارزار دور نموده و به طرف خیمه زنان برد. امّا آن زن پیراهن وهب را گرفته و به او گفت: به خیمه برنمی گردم.

مگر آنکه به همراه تو در این راه کشته شوم. در این هنگام امام حسین علیه السلام به آن زن فرمود: به طرف خیمه زنان برگرد. خدا تو را مورد رحمت خود قرار دهد.

آن زن نیز به فرمان امام علیه السلام عمل نمود و به طرف خیمه زنان رفت.

در این هنگام امام حسین علیه السلام برای این خانواده دعای خیر نمود و وهب همچنان که به کارزار مشغول بود تا آنکه در ین راه مقدّس به شهادت رسید.

و بدینوسیله نام او بخاطر کسب رضایتمندی مادر پاکدامن خود در لیست شهدای سرافراز کربلاء ثبت و ضبط گردید (7).

روزه گرفتن از طرف والدین

امام صادق علیه السلام به این مضمون فرمود: شخصی که در وقت زنده بودن والدین خود مورد عاقّ آنها بوده است. اگر او پس از مرگ آنها برایشان روزه بگیرد و نماز بخواند و بدهکاریهای آنها را اداء نماید و به این کارهای خیر ادامه دهد.

خدای متعال نام او را جزء کسانی که به والدین خود نیکی کرده اند می نویسد و شخصی که در وقت زنده بودن والدین خود به آنها نیکی می کرد امّا پس از مرگ آنها بدهکاری هایشان را اداء نمی کند و در حقّ آنها به هیچ وجهی نیکی نمی نماید و به این روش ادامه می دهد؛ خدای متعال نام او را جزء کسانی که مورد عاقّ والدین خود قرار گرفته اند می نویسد (8).

امام صادق علیه السلام به این مضمون فرمود: بدرستیکه انجام روزه و صدقه و حجّ و عمره و هر عمل صالح و نیک برای شخصی که از دنیا رفته است نفع خواهد داشت و اگر او را در تنگنا قرار گرفته باشد این کارها موجب گشایش برایش خواهد شد و به او گفته می شود:این گشایش به خاطر عمل نیکی است که فرزند تو-یا برادر دینی تو-بجای آورده است (9).

معاویه بن عمّار می گوید: به امام صادق علیه السلام گفتم:چه عمل خیری بعد از آنکه شخصی از دنیا می رود به او می رسد؟

امام صادق علیه السلام به این مضمون فرمود: دعای خیر فرزند شایسته و صالح در حقّ والدین خود پس از مرگ آنها و حج رفتن به نیابت از والدین و صدقه دادن و بنده آزاد کردن و روزه گرفتن و نماز خواندن از طرف آنها (10).

علی بن یقطین می گوید: به امام کاظم علیه السلام گفتم: چه می فرمایید درباره شخصی که صدقه می دهد و روزه می گیرد و نماز می خواند از طرف شخصی که از دنیا رفته است؟

امام کاظم علیه السلام به این مضمون فرمود: تمام این کارها نیک و پسندیده می باشد و منفعت این کارها به شخصی که از دنیا رفته است می رسد (11).

امام صادق علیه السلام به این مضمون فرمود: اجر و ثواب چند چیز در قبر به شخصی که از دنیا رفته است می رسد:

نماز و روزه و حج و صدقه و نیکی و دعا از جمله آنهاست و ثواب و اجر این کارهابرای شخصی که آنها را انجام می دهد و برای شخصی که از دنیا رفته است نوشته می شود (12).

شخصی به امام صادق علیه السلام گفت: آیا روزه گرفتن از طرف نزدیکانی که از دنیا رفته اند و غیر نزدیکان نفعی برای آنها خواهد داشت؟

امام صادق علیه السلام فرمود: بله.

این اعمال خیر ر آنها عرضه می شود و همچنان که شما در وقت گرفتن هدیه خوشحال می شوید.

آنها نیز از این اعمال خوشحال می گردند (13).

زیارت قبر والدین

پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله فرمود: شخصی که قبر والدین خود یا یکی از آن دو را در هر روز جمعه زیارت کند و در کنار قبر آنها سوره یاسین بخواند.

خدای عزّ و جلّ او را به عدد هر حرفی که در این سوره است مورد آمرزش قرار می دهد (14).

داود رقّی می گوید: به امام صادق علیه السلام گفتم: هنگامی که شخصی کنار قبر پدر خود یا یکی از نزدیکان خود می رود آیا این کار سودی دارد؟

امام صادق علیه السلام به این مضمون فرمود: بله.

ثمره این کار به شخصی که از دنیا رفته است خواهد رسید و همانطور که شما از گرفتن هدیه خوشحال می شوید او نیز از این کار خوشحال می گردد.(15)

پیامبر اکرم صلی الله علیه و اله به این مضمون فرمود: شخصی که قبر والدین خود یا یکی از آن دو را در روز جمعه زیارت کند. خدای متعال او را مورد آمرزش خود قرار خواهد داد و او از زمره کسانی که به والدین خود نیکی کرده اند بشمار می آید(16).

حضرت امیرالمؤمنین علیه السلام به این مضمون فرمود: درگذشتگان خود را زیارت کنید. زیرا آنها از این کار خوشحال می شوند و لازم است که شخص حاجت خود را در کنار قبر پدر و مادر خود از خدای عزّ و جلّ بخواهد. پس از آنکه برای آنها دعا می کند (17).

سپاسگزاری نمودن از والدین

وَ وَصَّینَا الِانسَانَ بِوَالِدَیهِ حَمَلَتهُ اُمُّهُ وَهناً عَلَی وَهنٍ و فِصَالُهُ فِی عَامَینِ اَنِ اشکُر لِی وَلِوَالِدَیکَ (18)اِلَیَّ المَصِیرُ «14»(لقمان).

در این آیه مبارکه به فرزندان دستور داده شده است که از خداوند عزّ و جلّ و والدین تشکّر و سپاسگزاری نمایند و تشکّر از خدای عزّ وجلّ با حمد و اطاعت و فرمانبردای از او تحقّق می پذیرد.و تشکّر از والدین بانیکی کردن به آنها و رسیدگی و تفقّد نمودن از آنها-و امثال آن-تحقّق می پذیرد.

امام صادق علیه السلام به این مضمون فرمود: سه چیز بر فرزندان در مورد والدین واجب است:

تشکر نمودن از آنها درهر حال، اطاعت نمودن از آنها در چیزی که به آن دستور می دهند و یا از آن نهی می کنند در صورتی که آن کار معصیت خدا نباشد، خیرخواهی نمودن برای آنها در ظاهر و باطن (19).

امام صادق علیه السلام در مورد حقوق والدین فرمود: خدای متعال حقّ خود را به همراه حقّ والدین قرین و همسو قرار داده است. آنجا که می فرماید:از من و از والدین خود تشکّر کنید(20).

امام سجاد علیه السلام پیرامون سپاسگزاری نمودن از والدین به این مضمون فرمود: و تو توانایی آن را نداری تا از مادر خود تشکر و سپاسگزاری نمایی. مگر آنکه خدای عزّ وجلّ تو را در این کار یاری دهد و بر این امر توفیق عنایت فرماید و بدانکه پدرت ریشه وجود توست، پس بر تو لازم است که از خداو پدرت-به اندازه توان-تشکّر نمایی (21).

سفر کردن برای دیدار والدین و رسیدگی و تفقّد نمودن از آنها

پیامبر اکرم صلی الله علیه و اله به این مضمون فرمود: افراد امت خود را چه حاضر و چه غائب و چه کسانی که در صلب پدران و رحم مادران قرار دارند تا روز قیامت به نیکی کردن به والدین سفارش و وصیّت می نمایم، حتّی اگر لازم باشد هر یک از آنها برای این کار دو سال مسافرت نماید. زیرا این کار امری از امور دین و آیئن به شمار می آید (22).

پیامبر اکرم صلی الله علیه و اله به این مضمون فرمود: برای نیکی کرد ن به والدین سفرکن اگر چه این سفر دو سال طول بکشد(23)

شوق دیدار والدین

شخصی به نام ابوخالد کابلی مدّت زیادی را در خدمت امام سجّاد علیه السلام بود. روزی به امام سجاد علیه السلام گفت: که دلش برای دیدار والدین خود تنگ شده است و شوق زیادی برای دیدار آنها دارد. اما او مال و نفقه ای ندارد تا او را به شهری که والدینش در ان زندگی می کنند برساند. امام سجاد به او فرمود:-ای ابوخالد فردا شخصی از اهل شام که دارای مال زیادی است به این شهر می آید و او دختر بیماری دارد که برای معالجه او به این شهر می آید.

هنگامی که شنیدی آن مرد به این شهر رسید، به نزد او برو و بگو که من دختر تو را معالجه می نمایم. در این هنگام امام سجّاد علیه السلام کیفیت علاج بیماری آن دختر را به ابوخالد کابلی آموزش دادند.

در فردای آن روز همانگونه که امام سجّاد علیه السلام فرمود آن مرد ثروتمند شامی با عدّه ای از بزرگان اهل شام وارد مدینه شدند و پدر آن دختر پس از ورود به شهر مدینه گفت: آیا در این شهر شخصی وجود دارد که دختر بیمار مرا معالجه نماید و او را از این مریضی نجات دهد؟

در این صورت من نیز حقّ العلاج لازم را به او می دهم.

ابوخالد کابلی می گوید: من به نزد این مرد رفتم و به او گفتم که حاضر هستم دختر تو را معالجه نمایم به شرط آنکه ده هزار درهم به من بدهی آن مرد نیز این امر را قبول کرد، سپس همانگونه که امام سجّاد علیه السلام به ابوخالد کابلی آموزش داده بود او دختر آن مرد شامی را معالجه نمود و آن دختر به اذن الهی شفا گرفته و از بیماری نجات پیدا کرد.

و بدین ترتیب ابوخالد کابلی با پولی که از این مرد شامی برای معالجه دخترش گرفته بود به شهر و دیارش رسید و والدین خود را ملاقات نمود (24).

صدقه دادن از طرف والدین

شخصی به نام مسمع می گوید: به امام صادق علیه السلام گفتم: مادرم از دنیا رفته است و من از روزی که او از دنیا رفته است از طرف او صدقه می دهم. آیا این صدقه به او می رسد؟

امام صادق علیه السلام فرمود: بله (25).

شخصی به نام حازم بن حبیب می گوید: به امام صادق علیه السلام گفتم: پدرم از دنیا رفته است و من می خواهم به نیابت از او حج رفته و از طرف او صدقه بدهم.

نظر شما در این باره چیست؟

امام صادق علیه السلام به این مضمون فرمود: این کارها را انجام بده.

زیرا ثمره این کارها به او می رسد (26).

هشام بن سالم می گوید: به امام صادق علیه السلام گفتم: آیا ثمره دعا و صدقه و نماز به شخصی که از دنیا رفته است می رسد؟

امام صادق علیه السلام فرمود: بله.

آنگاه هشام بن سالم به امام صادق علیه السلام گفت»: آیا شخصی که از دنیا رفته می داند که چه شخصی این کار را برای او انجام داده است.

امام صادق علیه السلام فرمود: بله.

سپس امام صادق علیه السلام به این مضمون فرمود: چه بسا آن شخص مورد خشم و غضب الهی قرار گرفته باشد.و با این کاری که برای او انجام داده شده است.مورد رضایتمندی خدای عزّ و جلب قرار بگیرد (27).

علیّ بن یقطین می گوید: به امام کاظم علیه السلام گفتم: چه می فرمایید درباره شخصی که صدقه می دهد و روزه می گیرد و نماز می خواند از طرف شخصی که از دنیا رفته است؟

امام کاظم علیه السلام به این مضمون فرمود: تمام کارها نیک و پسندیده می باشد و منفعت این کارها به شخصی که از دنیا رفته است می رسد (28).

پیامبر اکرم صلی الله علیه و اله به این مضمون فرمود: هنگامی که از طرف شخصی که از دنیا رفته است صدقه داده می شود. خدای متعال به جبرئیل دستور می دهد هفتاد هزار ملک را به طرف قبر آن شخص روانه سازد، در حالی که در دست هر یک از آن ملائکه طبقی از نور می باشد.

آنها این طبق های نور را به طرف قبر آن شخص می برند و به او می گویند:

سلا بر تو باد ای ولی خدا!

این هدیه ای است که از طرف فلان فرزند فلان به تو داده شده است.

در این هنگام قبر آن شخص مملو از نور می گردد و خدای متعال به شخصی که صدقه داده است هزار شهر در بهشت می دهد و هزار حورالعین به او کرامت می فرماید و هزار حلّه بهشتی بر او می پوشاند و هزار حاجت او را برآورده می سازد(29).

شخصی به امام کاظم علیه السلام گفت: آیا می توانم از طرف اشحاصی که زنده هستند و اشخاصی که درگذشته اند از خویشان و یارانم حجّ بجای آورم؟

و نماز بخوانم؟ و صدقه بدهم؟

امام کاظم علیه السلام به این مضمون فرمود: بله؛ از طرف آنها صدقه بده و نماز بخوان و برای تو در این کار اجر و ثوابی است بخاطر تفقّدی که از آنها نموده ای (30).

معمّر بن خلّاد می گوید: به امام رضا علیه السلام گفتم:آیا برای والدینم-حتّی اگر درای مذهب حق نباشند -دعا کنم؟

امام رضا علیه السلام فرمود: برای آنها دعا کن و از طرف آنها صدقه بده و اگر آنها زنده هستند و مذهب حق را نمی شناسند با آنها مدارا نما.

زیرا پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله فرمود: بدرستیکه خدای عزّ و جلّ مرا برای رحمت و مهربانی برانگیخت نه برای سرکشی و عقوق (31).

عمل صالح و شایسته فرزند

امام صادق علیه السلام به این مضمون فرمود: اگر شخصی از مسلمانان به نیابت از شخصی که از دنیا رفته است عمل صالح و شایسته ای انجام دهد خدای عزّ و جلّ اجر چنین شخصی را چند برابر قرار می دهد و خدای عزّ و جلّ نفع این کار را به شخصی که از دنیا رفته است می رساند (33).

روزی حضرت عیسی بن مریم علیه السلام از کنار قبری می گذشت و مشاهده نمود که صاحب این قبر در عذاب می باشد. پس از گذشت یک سال بار دیگر حضرت عیسی علیه السلام بر آن قبر گذر کرد و مشاهده فرمود که عذاب از صاحب آن قبر برداشته شده است.

حضرت عیسی علیه السلام به خدای عزّ و جلّ گفت: ای خدا! سال گذشته از کنار این قبر مرور کردم و مشاهده نمودم که صاحب آن در عذاب می باشد و امسال از کنار این قبر گذر کردم و عذابی برای صاحب آن مشاهده نکردم ؟

در این هنگام خدای متعال به حضرت عیسی علیه السلام به این مضمون فرمود: صاحب این قبر فرزند صالح و شایسته ای از خود بجای گذاشت و آن فرزند راهی را آباد نمود و یتیمی را پناه داد.

من به خاطر کارهای نیکی که این فرزند انجام داده بود. از گناه پدر او درگذشتم.و او رامورد مغفرت و آمرزش خود قرار دادم (34).

پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله به این مضمون فرمود: پنج گروه هستند در حالی که در قبر جای گرفته انداجر و ثواب آنها در نامه اعمالشان ضبط و ثبت می گردد:

شخصی که درختی بکارد، شخصی که چاهی را حفر نماید، شخصی که برای خدا مسجدی بنا کند، شخصی که قرآنی بنویسد، شخصی که فرزند شایسته و صالحی را از خود بجای گذاشته باشد (35).

 

 

نظر شما :
لطفا از نوشتن نظرات خود به صورت حروف لاتین (فینگلیش) خودداری نمایید
captcha