نظرسنجی
نظر شما در مورد این وبسایت چیست؟
عالی
59%
 
خوب
23%
 
معمولی
5%
 
ضعیف
10%
 
  • تلگرام
  • تلگرام
امروز
۱۳۹۵ يکشنبه ۱۴ آذر
اِلأَحَّد ٤ ربيع الاول ١٤٣٨
Sunday, December 04, 2016
کد : 627-33698      تاریخ ایجاد : ۱۳۹۳ جمعه ۱۵ فروردين   آخرین بروزرسانی : ۱۳۹۳ جمعه ۱۵ فروردين    تعداد بازدید : 58

فرزندان رحمت شده (1)

فضائل اخلاقی سرمایه انسانهای وارسته می باشد و کسب این امر موجب سربلندی آنها در دنیا و در نیل به رستگاری در جهان باقی می گردد.

 فضائل اخلاقی سرمایه انسانهای وارسته می باشد و کسب این امر موجب سربلندی آنها در دنیا و در نیل به رستگاری در جهان باقی می گردد.

نیکی به پدر و مادر و همچنین جفای به آنها از جمله اموری است که شامل آن سنّت لایتغیر الهی-مبنی بر حسن عاقبت یا سوء عاقبت-می گردد.

در این مقاله می خواهیم روایاتی را که فرزند نیکوکار نسبت به پدر و مادر را مدح کرده اند را مورد بررسی قرار دهیم.

احترام نمودن به والدین

امام صادق علیه السلام به این مضمون فرمود: پدر خودرا مورد احترام و توقیر قرار بده تا عمر تو زیاد و طولانی گردد و مادر خود را مورد احترام و توقیر قرار بده تا فرزندانِ فرزندان (یعنی: عمر تو طولانی می گردد به گونه ای که نوه های خود را که فرزندان فرزندان تو می باشند می بینی) خود را ببینی (1).

احسان نمودن به والدین

پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله به مرد جوانی توصیه نمود تا به پدر خویش احسان کند و به او فرمود: ای جوان! تقوی الهی را پیشه خود ساز و به پدر خود احسان نما؛ در این صورت است که خدای عزّ و جلّ به تو احسان می نماید (2).

ابو ولّاد حنّاط می گوید: از امام صادق علیه السلام پرسیدم که مراد از احسان در آیه مبارکه: و بالوالدین احساناً چیست؟ و این احسان کدام است؟

امام صادق علیه السلام به این مضمون فرمود: احسان نمودن به والدین عبارت از آن است که به آنها به نیکی رفتار نمایی و در راه بر آوردن نیازهایشان آنها را به سختی و تکلّف نیندازی و نیازهایشان را-قبل از درخواست آنها-برآورده سازی (3).

امام صادق علیه السلام در حدیثی پیرامون کیفیت معاشرت با والدین به این مضمون فرمود: با آنها مدارا کن و به آنها ارفاق نما و آزار و اذیت آنها را تحمّل کن.همانگونه که آنها آزار و اذیّت تو را در وقتی که کوچک بودی تحمّل نمودند. بر آنها تنگ نگیر در آنچه خدای متعال به تو وسعت داده است از خوراک و پوشاک و صورت خود را از آنها برنگردان و صدای خود را بر صدای آنها بلند نکن و آنها را گرامی بدار.

بدانکه گرامی داشتن آنها فرمان و دستور خداست و گرامی داشتن آنها گرامی داشتن خدا بشمار می آید. و بهترین سخن را به آنها بگو و با آنها با ملاطفت و ملایمت رفتار کن؛ و بدانکه خدای عزّ و جلّ اجر نیکوکاران و محسنین را ضایع نمی سازد (4).

استغفار والدین برای فرزند و طلب آمرزش نمودن برای او

خدای عزّ و جلّ به حضرت موسی بن عمران علیه السلام وحی فرمود: ای موسی! من گناهان فرزندی را که والدین او یا یکی از آنها برایش استغفار بنمایند مورد آمرزش قرار می دهم (5).

پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله به این مضمون فرمود: بعضی از بندگان خدا را-در بهشت در درجات بالائی جای می دهند و آن بنده سوال می کند: بخاطر چه چیزی است که این امتیاز و درجه به من داده شده است؟

در جواب به او گفته می شود: این درجه بخاطر آن است که والدین تو برایت استغفار کرده و طلب آمرزش نموده اند (6).

استغفار فرزند برای والدین و طلب آمرزش نمودن برای آنها

وَ اخفِض لَهُمَا جَنَاحَ الذُّلِّ مِنَ الرَّحمَهِ وَ قُل رَّبِّ ارحَمهُمَا کَمَا رَبَّیَانِی صَغِیراً «24» (الاسراء).

در این آیه مبارکه به فرزندان دستور داده شده که برای والدین- از خدای متعال- طلب رحمت و آمرزش نمایند.

امام رضا علیه السلام در مورد حقوق والدین به این مضمون فرمود: هنگامی که والدین زنده هستند با نیکی کردن به آنها و هنگامی که از دنیا رفتند با دعا کردن در حقّ آنها و طلب رحمت نمودن-برای آنها-وظایف خود را انجام دهید. زیرا روایت شده است:شخصی که در هنگام زنده بودن پدر به او نیکی می کند.امّا پس از مرگ برای او دعا نمی کند. خدای متعال چنین شخصی را عاق والدین می نامد.(7).

مردی به پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله گفت: آیا چیزی از نیکی نمودن به والدین باقی می ماند که لازم باشد پس از مرگ آنها آنها را به جای آورد؟!

پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله به این مضمون به او فرمود: بله.

نماز خواندن از طرف آنها و استغفار نمون برای آنها و وفا نمودن به عهد آنها و تکریم و بزرگداشت دوستان آنها و صله رحم نمودن با خویشان آنها (8).

امام باقر علیه السلام به این مضمون فرمود: شخصی که هنگام زنده بودن والدینش به آنها نیکی می کند.

اما پس از آنکه آنها از دنیا رفتند قرض و بدهکاریهای آنها را اداء نمی کند و برای آنها طلب آمرزش نمی نماید؛ خدای متعال او را جزء کسانی که عاق والدین شده اند بشمار می آورد.

و شخصی که هنگام زنده بودن والدینش به آنها نیکی نکرده و مورد عاق آنها قرار گرفته است.

چنانچه او پس از مرگ والدین قرض و بدهکاریهای آنها را اداء کند و برای آنها استغفار نماید و طلب آمرزش کند؛ خدای متعال او را جزء کسانی که به والدین خود نموده اند بشمار می آورد (9).

امام صادق علیه السلام به این مضمون فرمود: شش چیز است که شخص مؤمن بعد از مرگ خود از آنها سود و نفع می برد:

فرزند شایسته ای که برای او استغفار کند،

و قرآنی-که از او مانده باشد- خوانده شود،

و چاه آبی که حفر کرده باشد،

و درختی که کاشته باشد،

و آبی که جاری کرده باشد،

و سنّت حسنه ای که از آن پیروی کردد (10).

امام صادق علیه السلام به این مضمون فرمود:اجر و پاداش چند چیز است که-پس از دنیا رفتن شخص نیز-به او می رسد:

صدقه جاریه ای که در وقت زنده بودن خود آن را برقرار نموده باشد و سنّت و شیوه و روش هدایتگر و نیکی که آنها را تأسیس و بنیان گذاشته باشد.و فرزند شایسته ای که برای او استغفار نماید (11).

امام صادق علیه السلام فرمود: برترین چیزی که یک شخص-بعد از خود-به یادگار می گذارد سه چیز است:

فرزند نیکی که برای او استغفار کند و سنّت حسنه ای که مورد پیروی و عمل قرار گیرد و صدقه جاریه ای که بعد از خود به جای گذارد (12).

امام صادق علیه السلام به این مضمون فرمود: بهترین میراثی که خدای متعال به بنده مؤمن کرامت می فرماید آن است که فرزند نیکویی به او عطا می نماید که آن فرزند برای او استغفار می کند (13).

پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله به این مضمون فرمود: استغفار نمودن برای شخصی که از دنیا رفته است بهترین هدیه ای است که تقدیم او می گردد (14).

امام صادق علیه السلام به این مضمون فرمود: بدرستیکه شخصی که از دنیا رفته است خوشحال و مسرور می شود هنگامی که برای او رحمت فرستاده شود و برای او طلب مغفرت گردد. همانگونه که شخص زنده-وقتی که به او هدیه ای داده می شود-خوشحال می گردد (15).

انس داشتن با والدین و مأنوس بودن با آنها در کنار والدین بودن

روزی مردی به نزد پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله آمده و به ایشان گفت: من جوان سرزنده و با نشاطی هستم و جهاد نمودن را دوست دارم، اما مادری دارم که دوست ندارد از او دور شوم.

پیامبر اکرم صلی الله و علیه و آله به آن مرد فرمود: برگرد و به نزد مادر خود برو و در کناراو باش.

سوگند به خدائی که مرا به پیامبری برانگیخت یک شب انس داشتن مادرت به تو بهتر از یک سال جهاد تو در راه خداست.(16)

روزی مردی برای جهاد کردن به نزد پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله آمد، اما مادرش او را از این کار منع کرده بود.

پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله به آن مرد فرمود: نزد مادرت باش و بدانکه برای تو هنگامی که در نزد مادرت هستی همان اجر و پاداشی خواهد بود که در وقت جهاد کردن به تو داده می شود (17).

روزی مردی به نزد پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله آمده و به ایشان گفت: من به جهاد نمودن خلاقه دارم و برای این کار در خود احساس نشاط می کنم.

پیامبر اکرم صلی الله و علیه و اله به این مضمون به او فرمود: در راه خدا جهاد کن.

زیرا اگر در این راه کشته شوی شهید خواهی بود و اگر در این راه از دنیا رفتی اجر تو با خدا است و گر سالم برگشتی گناهان تو آمرزیده خواهد شد.

سپس آن مرد به پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله گفت: پدر و مادر من پیر و سالخورده شده اند و می گویند:هنگامی که من در کنارشان هستم با من مأنوس می باشند و به همین خاطر دوست ندارند که از آنها دور باشم؟

پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله به آن مرد فرمود: در نزد والدین خود بمان و در کنار آنها باش. زیرا سوگند به خدایی که جان من در دست اوست.اُنس داشتن آنها به تو-در یک شبانه روز-بهتر از یک سال جهاد است (18).

مردی به نزد پیامبر اکرم صلی الله علیه و اله آمد و با آن حضرت صلی الله علیه و اله در مورد جهاد نمودن مشورت نمود. پیامبر اکرم صلی الله علیه و اله به آن مرد فرمود: آیا والدین تو زنده هستند؟

آن مرد گفت: بله.

پیامبر اکرم صلی الله علیه و اله به این مضمون به او فرمود: در کنار آنها باش. بدرستیکه بهشت زیر پای آنها قرار دارد.(19)

بسم الله الرحمن الرحیم گفتن فرزند

روزی حضرت عیسی علیه السلام از کنار قبری می گذشت و مشاهده نمود ملائکه عذاب مرده ای را که در داخل آن قبر قرار داشت مورد عذاب قرار می دهند. از آن قبر گذشت به طرف کاری که داشت رفت.

حضرت عیسی علیه السلام پس از انجام کارهای خود دوباره گذارش به آن قبر افتاد، اما مشاهده کرد که ملائکه رحمت در حالی که طبقهایی از نور در دستشان بود کنار آن قبر ایستاده اند. حضرت عیسی علیه السلام از این امر متعجّب شد و بعد از بجای آوردن نماز به درگاه خداوند دعا نموده و سبب این امر را از خدا سؤال کرد؟

خدای متعال در پاسخ به او وحی فرمود: ای عیسی! این شخص مُرده بنده ای گناهکار بود.که مستحقّ عذاب بود. اما او در هنگام مرگ.همسری داشت که باردار بود و آن زن بعد از مرگ آن مرد فرزندش را به دنیا آورده و او را تربیت نمود و هنگامی که آن فرزند بزرگ شد او را به مکتب خانه فرستاد و معلّم در مکتبخانه به او کلمه "بسم الله الرحمن الرحیم" را آموخت و او این کلمه را بر زبان جاری ساخت. و به همین دلیل من حیا کردم از اینکه پدری را در دل خاک عذاب نمایم.در حالی که فرزندش -بر روی زمین-اسم مرا بر زبان جاری می کند.(20)

حفظ حرمت بسم الله الرحمن الرحیم

پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله به این مضمون فرمود:

شخصی که نوشته بسم الله الرحمن الرحیم را که بر روی زمین افتاده باشد بخاطر حفظ حرمت خدای عزّ و جلّ و نام او بردارد و از پایمال شدن آن جلوگیری نماید، چنین شخصی نزد خدای متعال در زمره صدیقین خواهد بود و این کار او باعث تخفیف مجازات از والدینش می گردد، اگرچه آنها مشرک باشند (21).

بوسیدن والدین

از حضرت امیرالمؤمین علیه السلام فرمود: بوسیدن والدین عبادت محسوب می گردد.(22)

حسین بن حمّاد می گوید: از امام صادق علیه السلام درباره مردی که در حال احرام مادر خود را می بوسد سوال کردم؟

امام صادق علیه السلام فرمود: این کار اشکالی ندارد. این بوسه رحمت است.(23)

پرستاری و مراقبت نمودن از والدین

روزی مردی به نزد پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله آمده و به ایشان گفت: والدین من عمر طولانی و درازی داشته اند و پدرم از دنیا رفته است و مادر در قید حیات است. امّا او بسیار پیر و کهنسال شده است بگونه ای که توانایی جویدن غذا را ندارد و به همین علت من غذا را جویده و در دهان او می گذارم و او را مانند کودک نوزادی می خوابانم و در گهواره قرار می دهم و تا هنگام خواب گهواره او را تکان می دهم.

حال و وضع جسمی مادرم از کهنسالی و ناتوانی به حدّی رسیده است که نمی تواند خواسته های خود را بیان کند و نیازهایش را از من بخواهد به همین خاطر او از درک کلام و سخن من نیز عاجز است.

من وقتی وضع مادرم را این گونه مشاهده نمودم از خدای متعال مسألت کردم و به درگاه او دعا نمودم تا پستانهایم را مانند پستان زنی قرار ده و شیر را از آنها جاری سازد تا بتوانم با این کاربه مادرم شیر داده و به او غذا دهم.

سپس آن مرد پیراهن خود را کنار زد و سینه برآمده خود را نمایان ساخت.

آنگاه سینه های خود را فشار داده و از آنها شیر جاری شد.

سپس گفت: این گونه مادرم را شیر می دهم همانگونه که او در نوزادی مرا شیر داد.

در این هنگام پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله گریستند.

و به او به این مضمون فرمود:

تو بدین وسیله به خیر رسیده ای. زیرا خدای متعال خواسته ای طلب نمودی و نیّت تو در این کار تقرّب به خدای متعال بوده است. به همین جهت خدای عزّ و جلّ دعای تو را مستجاب نمود.

سپس آن مرد به پیامبر اکرم صلی الله علیه و اله گفت: آیا این خدماتی که به مادرم انجام داده ام توانسته ام زحمات او را جبران نمایم؟

پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله به این مضمون فرمود: خیر.

هنوز نتوانسته ای ناله ای از ناله های او را که در وقت زایمان سر داده است جبران نمایی (24).

ابراهیم بن شعیب می گوید: به امام صادق علیه السلام گفتم: پدرم پیر و ناتوان شده و ضعف زیادی بر او مستولی گشته است و وضع او به گونه ای است که-برای قضای حاجت باید او را جابجا کرد.

امام صادق علیه السلام به این مضمون به او فرمود:

اگر توانایی داری این کار را خود بر عهده گیر و با دست خود به دهان پدرت لقمه بگذار، زیرا این کار در قیامت مایه نجات تو می گردد (25).

نظر شما :
لطفا از نوشتن نظرات خود به صورت حروف لاتین (فینگلیش) خودداری نمایید
captcha