نظرسنجی
نظر شما در مورد این وبسایت چیست؟
عالی
59%
 
خوب
23%
 
معمولی
5%
 
ضعیف
10%
 
  • تلگرام
  • تلگرام
امروز
۱۳۹۵ شنبه ۱۳ آذر
اِسَّبِت ٣ ربيع الاول ١٤٣٨
Saturday, December 03, 2016
کد : 671-32863      تاریخ ایجاد : ۱۳۹۳ دوشنبه ۱۱ فروردين   آخرین بروزرسانی : ۱۳۹۳ دوشنبه ۱۱ فروردين    تعداد بازدید : 161

نقش انتظار در تولید سیستم های دینی (2)

محور دوم: هویت سیستم، نظام، شبکه و سیستم سازی جوهره ی تمدن، سیستم ها و ساختارهای شبکه ایی آن است؛ جوهره ی سیستم و شبکه چیست؟

محور دوم: هویت سیستم، نظام، شبکه و سیستم سازی

جوهره ی تمدن، سیستم ها و ساختارهای شبکه ایی آن است؛ جوهره ی سیستم و شبکه چیست؟

سیستم، در لغت این گونه تعریف شده است: «مجموعه ی منظم افکار یا نظریات؛

روش خاصی برای انجام کارها؛ مجموعه ای از اشیاء و قطعاتی از لوازم که به یکدیگر متصلند و با هم کار می کنند؛

بدن انسان یا حیوان یا قسمتی از آن از حیث نظم و فعالیت هایشان که موجب کارکرد و بروز اثری می شود.»(7)

در اصطلاح، یک سیستم یا شبکه، مجموعه ای از عناصر است که با یکدیگر ارتباط برقرار می کنند و برای تحقّق یک هدف در تلاش اند.

سیستم، مجموعه عناصر فعّالی است که در زمان و مکان خاص با نوعی کنترل و تصمیم گیرندگی و ارزیابی به هم مربوط هستند.(8) سیستم، متضمن همکاری و تضاعف(9) نیروهاست و به معنی یک کل است.(10)

مؤلفه های اصلی یک سیستم عبارتند از: اجزاء و عناصر (متغیّرها)، روابط بین اجزاء، هدف، مرز سیستم و محیط سیستم (تفکیک بین عوامل خارج از سیستم و عوامل داخلی سیستم)،

جریان سیستم (نحوه ی فعالیت متغیّرهای داخلی و خارجی برای رسیدن به هدف سیستم)، بازخورد (بررسی نتایج به دست آمده از جریان سیستم و اصلاح نقاط نامناسب و بهینه سازی جریان، و اعمال دوباره ی آن به سیستم)، پایداری سیستم (میزان قابلیت مقابله با انعطاف سیستم در برابر تغییرات احتمالی).

سیستم ها از نظر رفتاری که بروز می دهند مورد تحلیل و بررسی قرار می گیرند. «رفتار سیستم» یعنی، چگونگی فعالیت متغیّرهای آن برای رسیدن به هدف سیستم.

در مباحث سیستمی، طراحی و تحلیل سیستم، نقطه ی مرکزی است. «تحلیل سیستم» یعنی، بررسی یک سیستم به هدفِ حلّ نارسایی و مشکل آن یا به هدف ارتقاء وضعیت و رساندن به موقعیت بهتر. در تحلیل سیستمی به دنبال تجزیه ی سیستم به عوامل تشکیل دهنده ی آن و روابط بین آنها و بررسی میزان فعل و انفعال بین اجزا و دست یابی به میزان موفقیّت این تعاملات در تأمین هدف سیستم هستیم.

و «طراحی سیستم»، یعنی ایجاد ترکیبی از عناصر و عوامل که با کمترین هزینه بیشترین بازدهی حاصل شود. طراحی و تحلیل سیستم بر اساس روش تفکر سیستمی انجام می شود.

جوهره ی سیستم، تنظیم روابط بین متغیرهای درونی و بیرونی سیستم است. یعنی تعیین کمیت و کیفیت اثرگذاری و اثرپذیری میان متغیرها.

جوهره ی سیستم، تعریف معادلات ارتباطی بین عناصر سیستم است؛ پس برای سیستم سازی باید بر فرآیندهای (11) حاصل از ارتباط عناصر سیستم متمرکز شد.

اگر بخواهیم سیستم سازی و مدل سازی بر اساس اسلام را فعال کنیم و فضای جهانی را به سوی پذیرش سیستم ها و نظام های اسلام به پیش ببریم، باید گفتمان مطالبه و تولید فرآیندها و معادلات ارتباطی تعریف شده توسط دین را فعال کنیم. 

محور سوم: مدل سازی بر اساس گزاره های دین

چگونه می توان کمیت و کیفیت ارتباط بین دو یا چند متغیر (معادله ارتباطی و تعیین فرآیند سیستم) را توسط دین تعریف کرد؟

و به عبارتی دیگر، چگونه می توان بر اساس گزاره های دین مدل سازی کرد؟ برای دست یابی به پاسخ باید هویت مدل و هویت گزاره های دین را بررسی کنیم و چند مثال و یک مدل استخراج شده از گزاره های دین را نیز ببینیم:

الف) هویت مدل و مدل سازی:

اگر در تجربیات زندگی خود دقّت کنیم، می یابیم که هر یک از جوانب زندگی بر اساس الگو و مدل خاصّی استوار است.

مدل یا الگو عبارت است از: شبیه سازی واقعیت خارجی به وسیله ترسیم روابط علّت و معلولی بین اجزاء درونی

و همچنین روابط مجموعه با متغیّرهای بیرونی و فرموله کردن متغیرها، برای ایجاد قدرت پیش بینی رفتارهای آن پدیده و درک ویژگی های آن.

منظور از فرموله کردن متغیّرها، دست یابی به تابعِ تبدیل سیستم است. یعنی، پس از مشخص شدن ورودی و خروجی، اجزاء، مرزها و جریان اولیّه ی سیستم، باید مشخص شود که چه نوع ارتباطاتی بین متغیّرها باید ایجاد شود

تا با کمترین هزینه، بیشترین بازدهی را داشته باشد. تعیین معادلات تبدیل ورودی سیستم به خروجی آن، مبنای مدل سازی است.

الگوی کلّی طراحی مدل بدین ترتیب است: استقراء مؤلّفه ها و متغیّرهای درونی و بیرونی تأثیرگذار و تأثیرپذیر، تعریف شاخصه های پایه (زمینه ی اولیّه و هدف حداقلی)

، تعیین هدف نهایی و ایده آل (هدف حداکثری)، بررسی کمیّت و کیفیّت تأثیر هر مؤلّفه، تعیین ارتباط اصلی و شرایط و تأثیر کلیدی،

ترسیم روابط علّی و معلولی، تعیین زمینه ها و پیش فرض ها (فضایی که مدل در آن طراحی می شود)، مرحله بندی حرکت از حداقل ها به سوی حداکثرها، تعیین نقاط بحران، طراحی حلقه های کنترلی و بازخوردها.

الگوی اجرایی طراحی مدل بدین صورت است: تعیین نقطه ی شروع، زمینه ی لازم برای شروع، محرک لازم برای شروع، انجام دهنده ی کار و شرایط آن، کیفیت و کمیّت کار،

مراحل کار، نتایج مورد انتظار در هر مرحله، نقاط مشکل و توقّف های احتمالی، محرّک مجدّد، شرایط اتمام کار، نقطه پایان، بازنگری و ارزیابی، اصلاح نقاط ضعف، تقویت نقاط قوّت، ایجاد زمینه ی لازم برای انجام حرکت های جدید.

در مدل سازی، نیازمند الگوی تخصیص هستیم. «الگوی تخصیص» یعنی، پاسخ به این سؤال که چه کمیّت و کیفیتی از موضوع باید

تولید، توزیع و مصرف شود تا جریانِ هدف در سیستم برقرار گردد. برای دست یابی به آثار و خصوصیاتی که مورد نیاز است،

باید سیستمی طراحی شود که برآیند معادلات بروز خصلت های عناصر موجود در سیستم، معادله ی بروز خصلتِ اصلی سیستم باشد. مجموعه معادلات، مانند سلول هایی هستند که یک الگوی کلی را تشکیل می دهند.(12)

نظر شما :
لطفا از نوشتن نظرات خود به صورت حروف لاتین (فینگلیش) خودداری نمایید
captcha