نظرسنجی
نظر شما در مورد این وبسایت چیست؟
عالی
59%
 
خوب
23%
 
معمولی
5%
 
ضعیف
10%
 
  • تلگرام
  • تلگرام
امروز
۱۳۹۵ چهارشنبه ۱۷ آذر
اِلأَربِعا ٧ ربيع الاول ١٤٣٨
Wednesday, December 07, 2016
کد : 618-32295      تاریخ ایجاد : ۱۳۹۳ جمعه ۸ فروردين   آخرین بروزرسانی : ۱۳۹۳ جمعه ۸ فروردين    تعداد بازدید : 176

چگونه فرزندتان مي‌تواند باعث سلامتي بيشتر شما شود

بيشتر ما وقتي تصميم مي‌گيريم كه بچه‌دار شويم هرگز به پشت سر خود نگاه نمي‌كنيم. در آينه دقت مي‌كنيم و بعد پنهان مي‌شويم. درست است...

چگونه فرزندتان مي‌تواند باعث سلامتي بيشتر شما شود

بيشتر ما وقتي تصميم مي‌گيريم كه بچه‌دار شويم هرگز به پشت سر خود نگاه نمي‌كنيم. در آينه دقت مي‌كنيم و بعد پنهان مي‌شويم. درست است، هر از گاهي دلمان مي‌خواهد شكم لاغري داشته باشيم اما از خود نمي‌پرسيم كه آيا بدون فرزندانمان وضعيت بهتري خواهيم داشت يا خير: واقعيت اين است كه فرسودگي بدن ما و زمان محدودتري كه براي رسيدگي به سلامت و تناسب اندام خود داريم در قبال لذت بزرگ كردن كودك ناچيز به شمار مي آيد اما اگر مادر شدن براي سلامتي  جسماني و رواني نيز مفيد باشد در اين صورت بايد گفت كه از اين بهتر نمي‌شود.

 

 بررسي ها نشان مي دهد كه مادر شدن مي‌تواند بدن را سالم تر نگه دارد (بيشترين تاثير بر سلامتي زماني رخ مي دهد كه كودك مال خود شما باشد هر چند بعضي از اثرات مفيد آن براي مادراني كه كودكي را به فرزندي قبول مي‌كنند نيز اتفاق مي افتد). مزاياي بچه دار شدن عبارتند از:

  كاهش خطر ابتلا به سرطان

يكي از بزرگ ترين مزيت هاي داشتن بچه كاهش خطر چندين نوع سرطان است (شواهد و مدارك به خوبي اين موضوع را تأييد مي‌كنند). حتماً در مورد سرطان سينه چيزهاي زيادي شنيده ايد. بنا بر دلايلي بچه دار شدن در سنين پايين يكي از بهترين شيوه‌ها براي محافظت از خود در برابر اين سرطان است. ايرما راسو،در آزمايشگاه تحقيق سرطان پستان در مركز سرطان فاكس چيس در فيلادلفيا مي گويد بهترين زمان بين سنين 18 و 25 سالگي قرار دارد اما اگر نتوانستيد در اين سن بچه دار شويد، اميدتان را از دست ندهيد. حاملگي پس از 25 سالگي نيز تا حدي از شما محافظت مي‌كند اما همچنان كه مسن تر مي شويد از ميزان آن نيز كاسته مي شود.

چرا حاملگي خطر ابتلا به سرطان سينه را كاهش مي دهد؟ تركيبي از دو عامل در اين موضوع دخيل هستند. اولين عامل اين است كه حاملگي سلول هاي سينه را تغيير مي دهد كه موجب ميشود كاملاً بالغ شده و كمتر در معرض تغييرات سرطان زا قرار بگيرند. حاملگي در سن پايين تر كه سلول ها نابالغ و آسيب پذيرتر هستند هين اثرات بيشتر است.

hCG (human chorionic gonadotropin)، هورموني كه طي حاملگي در بدن منتشر مي شود، دومين عامل است (تست هاي حاملگي خانگي اين هورمون را اندازه ميگيرند). اين هورمون به حدي محافظت كننده است كه محققين آن را به عنوان يك عامل ضد سرطاني مورد آزمايش قرار داده اند. در آزمايشي كه در سال 2005 در آزمايشگاه روسو به عمل آمد، مشخص شد كه hCG در موش هايي كه هرگز بچه دار نشده بودند از بروز سرطان پستان جلوگيري نمود (هنوز معلوم  نيست كه hCG بتواند همين اثر را در انسان نيز داشته باشد).

يك اخطار: تحقيقات نشان داده است كه اضافه وزن خطر ابتلا به سرطان سينه را افزايش خواهد داد، بنابراين كم كردن وزن پس از حاملگي حائز اهميت است. اگر درحال حاضر حامله هستيد، سعي كنيد وزن خود را كنترل كنيد. تحقيقي كه در سال 2004 به عمل آمد ارتباط بين اضافه وزن ناشي از حاملگي و سرطان سينه در سال هاي بعد را نشان داد. طبق گفته‌ي لينا هيلاكيوي كلارك، استاد سرطان شناسي در دانشگاه جورج تاون، خطر ابتلا به سرطان سينه در ميان زناني كه در طي حاملگي بيشتر از 16 كيلوگرم به وزنشان اضافه شده بود، نسبت به مادراني كه در اين دوران بين 12 تا 16 كيلوگرم سنگين ترشده بوند، به طرز چشم گيري بالاتر بود. هيلاكيوي كلارك مي‌گويد «در زناني كه وزن بيشتري اضافه كرده بودند خطر ابتلا به سرطان سينه نيز بالاتر رفته بود».

شير دادن جنبه ديگري از مادر بودن است كه مي تواند خطر سرطان را كاهش دهد. تحقيقات نشان مي دهند كه شير دادن از تشكيل شدن انواع خاصي از سلول هاي پيش سرطاني در بافت سرطان جلوگيري مي نمايد. البته بايد شير دادن به كودكتان را تا  ادامه دار باشد. طبق نظر متخصصين اين زمان حداقل بايد چند ماه باشد. اگر از آن دسته مادران شجاعي هستيد كه تا دوران نوپايي كودك، شير دادن را قطع نمي‌كنند، بايد به شما تبريك گفت. تحقيقي كه در سال 1997 به عمل آمد و در مجله آمريكايي اپيدمي شناسي چاپ شد، حاكي از آن بود كه در زناني كه به مدت 20 ماه به فرزندشان شير داده بودند، نسبت به زناني كه كمتر از اين مدت به كودك خود شير داده بودند، احتمال ابتلا به سرطان سينه 50 درصد پايين تر بود. همچنين به نظر مي‌رسد كه تأثيرات مفيد شيردهي تا آخر عمر ادامه ميابد. تحقيق ديگري در همين مجله به اين نتيجه رسيده بود كه زناني كه حداقل دو هفته به فرزند خود شير داده بودند، خطر كمتري تا 50 سال بعد براي ابتلا به سرطان سينه تهديدشان مي كرد. مزيت هاي بالا را به اين واقعيت اضافه كنيد كه شيردهي تخمك گذاري و باروري و متعاقب آن سطوح بالاي استروژن و پروژسترون را كه مي‌توانند به رشد بيشتر تومور كمك كنند، به تعويق مي‌اندازد.

آخرين خبر خوب در مورد مادر بودن و سرطان: سازمان ملي سرطان بيان مي دارد زناني كه بچه دار مي شوند، خطر ابتلا به سرطان اندومتريال رحم و تخمدان را در خود پايين مي آورند.

 

رهايي از «اختلالات زنانه»

تأثير مثبت حاملگي و وضع حمل بر روي «اختلالات زنانه» اي همچون اندومتروز، فيبرويدهاي رحمي و تخمدان پلي كيستيك هنوز هم تا حدي نامشخص است اما متخصصان بيماري هاي زنان و متخصصين غدد از مدت ها قبل مي‌دانسته اند كه بچه دار شدن براي بسياري از زنان آغاز سلامتي است. اندومتروز را به عنوان مثال در اينجا ذكر مي كنيم. اگر يكي از آن زناني هستيد كه با  خونريزي زياد و درد شديدي كه هر ماه توسط بافت اندومتريال اضافي ايجاد مي شود درگير هستيد، ممكن است پس از بچه دار شدن وضعيت بهتري پيدا كنيد. هاري ريچ، جراح مقيم نيويورك و متخصص  درمان اندومتروز، مي‌گويد «برخي از زنان پس از اينكه بچه دار شدند، در مي يابند كه علائمشان به طرز چشم گيري كاهش يافته و اين علايم در عده كمي از آنها به كلي از بين مي‌رود».

مادر بودن ممكن است از فيبرويدهاي رحمي (تومورهايي كه از بافت ماهيچه اي دررحم به وجود مي آيند) جلوگيري كند (فيبرويدها تقريباً هميشه خوش خيم هستند اما ممكن است گاهي مشكلاتي هيجاد كنندو همچنين بارداري را با مشكل مواجه نمايند). براساس اظهارات مؤسسه ملي سلامت به نظر مي‌رسد كه زناني كه بچه دار شده‌اند در معرضِ خطر كمتري براي ابتلا به فيبرويدهاي رحمي هستند. درحالي كه هورمون هاي مربوط به حاملگي مي تواند موجب رشد فيبرويدهاي موجود شود، معمولاً پس از تولد نوزاد به اندازه قبل از حاملگي يا كوچك تر از آن باز مي گردند.

همچنين، علائم سندرم تخمدان پلي كيستيك(polycystic ovary  يا  PCOS)، در بسياري از زنان پس از آنكه بچه دار شدند كمتر خواهد شد. از هر ده زن يك نفر PCOS دارد كه يكي از علل اصلي ناباروري است اما خبر خوب اين است كه متخصصين مي گويند بسياري از زنان با PCOS كه براي فرزند اولشان مشكل باروري داشته اند، دفعه بعد به مراتب مشكل كمتري براي باردار شدن خواهند داشت.

 

 داشتن انگيزه براي عادت هاي سالم

هيچ چيزي مثل مادر بودن نمي تواند شما را وادار به بازنگري در عادت هاي ناسالم تان بكند. اين امر ممكن است در زمان حاملگي، هنگامي كه ناگهان در مي‌يابيد كه ديگر تنها به بدن خود صدمه نمي زنيد آغاز شود. وقتي كودكتان به دنيا آمد آن وقت يك انسان كوچولو و كاملاً وابسته هست كه نياز دارد شما سالم بمانيد تا بتوانيد او را بزرگ كنيد. بر اساس يك نظر خواهي از بيش از 4000 مادر، بيشتر از نصف آنها بيان نمودند كه عادت هاي ناسالمشان را ترك گفته اند يا آنها را بهبود بخشيده اند. آنها همچنين گفته اند از وقتي كه كودكشان به دنيا آمده به سلامت خود بيشتر توجه مي كنند. از اين مادرها:

•    81 درصد مي‌گويند كه نسبت به سابق غذاهاي سالم تري مي‌خورند يا سعي مي‌كنند كه رژيم غذايي خود را بهتر كنند

•    64 درصد بيشتر ورزش مي كنند يا قصد دارند اين كار را بكنند.

•    65 درصد مي گويند كه بيشتر مراقب سلامت روحي خود هستند يا سعي مي‌كنند اين كار را بكنند.

•    55 درصد مي گويند كه اكنون بيشتر پزشك خود را مي بينند يا اگر مشكلي وجود داشت با وي در ميان مي گذارند.

•    65 درصد مي گويند كه با دقت بيشتري رانندگي مي‌كنند.

•    58 درصد بيشتر كمربند ايمني خود را مي بندند.

همچنين، اكثريت مادران شركت كننده در اين نظر خواهي كه درگير عاداتي مثل سيگار كشيدن، نوشيدن زياد مشروبات الكلي يا زياده روي در رفتارهاي پر خطر بودند آنها را ترك كرده اند. هالي مك بين كه قبلاً سيگاري بود، يكي از اين مادرها است: ويلكز بار، يك مادر پنسيلوانيايي مي‌گويد«مي‌توانستم با ابتلاي خودم به سرطان يا بيماري هاي ريوي كنار بيايم اما اگر آگاهانه كاري مي‌كردم كه فرزندم را در معرض خطر قرار مي‌داد، نمي توانستم خودم را ببخشم» مك بين پس از آنكه به تدريج از مصرف سيگارش كم كرد سرانجام توانست در طول حاملگي كاملاً آن را ترك كند. حال، او دريافته است كه ترك سيگار حتي منافعي فراتر از حفاظت از سلامت پسرش و سلامت خود داشته است: «ديگر مضحك به نظر نمي رسم چون كه مجبور نيستم سيگار بخرم و بگويم كه براي كس ديگري است تا در موردم قضاوت نكنند.  ديگر لازم نيست حين رانندگي مسير خودم را طولاني تر كنم، فقط به خاطر اين كه سيگارم را تا آخر بكشم. نگران اين نيستم كه كسي مرا حين سيگار كشيدن ببيند».

سپس موضوع كم كردن وزن پس از تولد نوزاد مطرح مي شود كه بسياري از مادران به خاطر آن ورزش مي‌كنند و رژيم غذايي سالم تري را در پيش مي گيرند. بسياري از آنها چه قدم بزنند، آهسته بدوند يا به كلاسهاي ايروبيك كه مناسب تازه مادرها است بروند، در مي يابند وقتي ورزش را به زندگي خود اضافه كنندديگر نمي‌توانند زندگي بدون آن را تصور كنند. آنتونيا كني از اهالي واترتاونِ ماساچوست، در طول اولين حاملگي خود 27 كيلوگرم به وزنش اضافه گرديد كه وزن او را به حدود 100 كيلوگرم رساند. وي كمي  پس از آنكه دخترش جينا به دنيا آمد، 10 كيلوگرم از دست داد و به يمن تمرين هاي سخت توانست تا زماني كه جينا 3 ماهه شد، 10 كيلوگرم ديگر از وزنش را كم كند. به كمك يك كلاس تناسب اندام محلي كه وي آن را به «اردوگاه نظامي» پس از تولد نوزاد تشبيه كرده است، كم كم به وزن ايده آل خود يعني 65 كيلوگرم خواهد رسيد. كني مي‌گويد «پس از اولين كلاس تقريباً با سينه خيز خودم را به منزل رساندم. واقعاً اندام نامتناسبي داشتم و دچار تنگي نفس مي شدم. حالا دو بار در هفته به آنجا مي روم و روز به روز بهتر مي شوم».

سرانجام، اشتياق به داشتن عمر طولاني تر (و ديدن بچه هايشان كه بزرگ مي شوند و همين طور نوه هايشان) بسياري از مادران را به انتخاب عادات زندگي سالم تر بر مي انگيزد. سو برانسدن اهل چسترفيلد تاون شيپ از ايالت ميشيگان، از وقتي كه پدرش را به خاطر سرطان روده بزرگ كه در خانواده او شايع است از دست داد، به سلامتي خود توجه بيشتري نمود. برانسدن به عنوان يك گياه خوار، همه اعضاي خانواده را به خوردن فراوان ميوه ها و سبزيجات تشويق مي كند و مصرف شيريني را محدود مي نمايد. وي مي گويد « از اينكه بچه هايم گل كلم و بادنجان مي خورند و از آن لذت مي برند خوشحال هستم». وي با داشتن سه كودك زير 6 سال، هنوز هم به طور منظم در ورزش مي كند. او و همسرش اخيراً يك دوچرخه دو تركه خريده اند تا بتوانند خانوادگي سوار دوچرخه شوند. يكي از والدين با نيكولاس 5 ساله سوار مي‌شود و ديگري اليزابت 2 ساله و آلكسيس نوزاد را با خود مي‌برد. برانسدان مي‌گويد «شما مي توانيد با نوار پيچ كردن كودك خود در صندلي اتوموبيل و ماليدن كرم ضد آفتاب به صورتش از او محافظت كنيد اما هيچ يك از اين كارها از او در برابر بزرگترين قاتل كه بيماري قلبي است، محافظت نمي كند. تنها راه براي محافظت از خود و فرزندانتان اين است كه به آنها بياموزيد سالم بخورند و سالم زندگي كنند».

 

فرصت بهتري براي خوشبختي

آيا داشتن فرزند شما را در طولاني مدت خوشبخت تر مي كند؟ اين  سوالي است كه محققين تا به حال نتوانسته اند جواب قطعي براي آن بيابند. مشكل اينجا است كه عوامل بسيار ديگري از وضعيت زناشويي گرفته تا مسائل مالي بر خوشبخت بودن يا نبودن شخص تأثير مي‌گذارد. علاوه براين، بيشتر تحقيقاتي كه در زمينه افسردگي و ديگر مسائل مربوط به سلامت رواني به عمل آمده اند به گونه طراحي نشده اند كه زنان مادر و زنان غير مادر را از هم متمايز كند.

با اين وجود، وقتي محققين مقياس هاي مثبت از قبيل رضايت شخصي و مقياس هاي منفي مثل تنهايي را مقايسه مي كنند، زنان بچه دار غالباً بهتر از زنان همتاي بدون فرزند خود نمره مي گيرند. تانيا كوروپيكيج-كاكس استاديار جامعه شناسي در دانشگاه فلوريدا در گاينزويل، كه در مورد  تنهايي و افسردگي در ميان افراد بالاي 50 سال تحقيق مي كند مي گويد «تحقيقات ظاهراً نشان مي‌دهند زناني كه داراي فرزند بوده و رابطه خوبي با آنها دارند بعداً در زندگي خود وضعيت بهتري دارند». كوروپيكيج-كاكس مي گويد نكته جالب توجه اين است كه گروه ديگري كه در از نضر ميزان رضامندي نمره بالايي مي‌گيرند زناني هستند كه به انتخاب خود بچه دار نشده اند. آنهايي كه امتيازپايين گرفته بودند، زناني بودند كه دوست داشتند بچه دار شوند اما چنين نشده بود و قادر نبودند خود را با اين وضعيت وفق دهند و همچنين مادراني كه رابطه ضعيفي با فرزندان خود داشتند.

همچنين بررسي ميزان خوشبختي زنان مادر در مقابل زنان غير مادر نشان داده است با احتساب افسردگي بعدِ زايماني به عنوان يك عامل اصلي، افسردگي بيشتر در ميان زنان مادر رايج است تا زنان غير مادر.

با اين وجود، در چند تحقيقي كه به طور مستقيم خوشبختي را در واليدن و غير واليدن مقايسه مي كند، واليدن خوشبخت تر بودند. به طور مثال، وقتي ايسل روسكيز، روانشناس كانادايي در مطالعه اي كه در سال 1992 به انجمن روانشناسي آمريكايي و موسسه ملي ايمني حرفه اي و سلامت ارائه گرديد، 1100 زن را بررسي نمود و دريافت كه زنان بچه دار از نظر عزت نفس تا رضايت شخصي و حرفه اي، بالاترين نمره را به دست آوردند. زنان مجرد بدون فرزند در اين مقياس‌ها بدتر از همه نمره گرفتند در حالي كه زنان متأهل بدون فرزند در جايگاه مياني قرار گرفتند. اخيراً در بررسي كه نتيجه‌ي آن در مجله‌ي ازدواج و خانواده منتشر گرديد، 1933 بزرگسال مورد بررسي قرار گرفتند و مشخص شد كه والدين نسبت به غير والدين بيشتر «به لحاظ اجتماعي» همبسته بودند يعني اينكه توسط دوستان، خانواده و اجتماع احاطه شده اند. نتيجه ديگري كه از اين تحقيق به دست آمد اين كه مادران متأهل به ويژه نسبت به زنان متأهل بدون فرزند ميزان افسردگي كمتري داشتند. علاوه بر اينها، مطالعات متعددي نشان داده اند كه زنان بچه دار به مراتب كمتر احتمال دارد كه خودكشي بكنند.

ترديدي در اين نيست كه اضافه كردن يك يا چند فرزند به زندگي تان مي تواند بر استرس شما بيفزايد اما وقتي آن را با رضايت و خودشكوفايي ناشي از مادر شدن موازنه مي‌كنيد، واضح است كه مقياس‌ها به كدام طرف ميل مي‌كنند.

 

روش هايي عالي براي مادران تا از سلامت خود مراقبت نمايند

1)    تا زماني كه امكان آن وجود دارد، به فرزند خود شير بدهيد. اين كار نه تنها مي ‌تواند وزن اضافي رااز بين ببرد بلكه از شما در برابر سرطان سينه نيز محافظت خواهد نمود.

2)    ورزش كنيد حتي اگر صرفاً قدم زدن باشد. هيچ چيز به اندازه ورزش و فعاليت بدني در برابر بيماري‌هاي قلبي، ديابت و ديگر بيماري‌هاي كشنده محافظت كننده نيست.

3)    براي افسردگي پس از زايمان به دنبال درمان برويد. اگر افسردگي همچنان در شما باقي ماند يا به نظر رسيد كه بدتر مي شود، گرفتن كمك ضروري خواهد بود.

4)    پاپ اسمير، چك آپ منظم و عكس از سينه ها را هر سال انجام دهيد. خطر سرطان را جدي بگيريد.

5)    معاينه كامل سينه را ياد بگيريد. هيچ كس مثل خودتان نمي تواند يك توده يا برآمدگي را تشخيص دهد.

6)    مصرف كربوهيدرات ها يا كالري ها را كاهش دهيد يا كمتر شيريني بخوريد. هر كاري را كه به پايين نگه داشتن وزنتان كمك مي‌كند انجام دهيد تا از سرطان سينه، ديابت و ديگر بيماري ها در امان باشيد.

7)    به اندازه كافي بخوابيد حتي اگر مستلزم اين باشد كه همسرتان نصف شب به بچه غذا بدهد. كمبود خواب نه تنها شما را بد اخلاق مي كند بلكه در برابر بيماري ها نيز آسيب پذيرتر خواهيد بود.

نظر شما :
لطفا از نوشتن نظرات خود به صورت حروف لاتین (فینگلیش) خودداری نمایید
captcha