نظرسنجی
نظر شما در مورد این وبسایت چیست؟
عالی
59%
 
خوب
23%
 
معمولی
5%
 
ضعیف
10%
 
  • تلگرام
  • تلگرام
امروز
۱۳۹۵ دوشنبه ۱۵ آذر
اِلأِثنين ٥ ربيع الاول ١٤٣٨
Monday, December 05, 2016
کد : 618-29918      تاریخ ایجاد : ۱۳۹۲ شنبه ۲۴ اسفند   آخرین بروزرسانی : ۱۳۹۲ شنبه ۲۴ اسفند    تعداد بازدید : 300

تماشای زیاد تلویزیون در کودکان چه عوارضی دارد؟

کودکانی که خیلی زیاد تلویزیون تماشا می کنند کمبودهای متعددی پیدا می کنند از جمله کمتر در خواندن و یا سایر موضوع های درسی موفقیت پیدا می کنند.

 کودکانی که خیلی زیاد تلویزیون تماشا می کنند کمبودهای متعددی پیدا می کنند از جمله کمتر در خواندن و یا سایر موضوع های درسی موفقیت پیدا می کنند.

 

 

 

بسیاری از والدین، معلمان و محققان اجتماعی بر این باورند که کودکان وقت بسیار زیادی را صرف تماشای تلویزیون می کنند. آنها اغلب فرض می کنند که زمانی که از منفک کردن کودکان از تماشای تلویزیون به دست می آید، می تواند به انجام فعالیت هایی که برای کودکان بهتر است اختصاص داده شود. اگرکودکان به تلویزیون چشم ندوزند می توانند وقت خود را صرف خواندن کنند، تکالیف مدرسه را انجام دهند، اتاق های خود را تمیز کنند، موضوع های مورد علاقه خود را دنبال کنند، با دوستان و یا خواهر و برادر خود بازی کنند، بخوابند و یا کارهای دیگر انجام دهند.


بخش عمده زمان تماشای تلویزیون زمانی است که از کارهای سودمند دیگر به عاریت گرفته شده است. بعضی از افراد معترفند که حتی اگر کودکان وقت خود را صرف تماشای تلویزیون نمی کردند معنی کارشان این نبود که آن را به طور مداوم صرف فعالیت های سودمند می کردند. ولی در هر حال آنها معتقدند که کودکان با تماشای کمتر تلویزیون بهتر وقت خود را صرف می کردند.

براساس استدلال آنها گاهی اوقات داد و فریاد با خواهر و برادر،خواب روزانه و آزار والدین برای ایجاد سرگرمی در مقایسه با تلویزیون تجربه های یادگیری بهتری را برای کودکان فراهم می سازند. این افراد تایید می کنند که از میان کلیه تجربه هایی که کودکان باید کسب کنند،تلویزیون فقط بعضی از انواع را در اختیارشان می گذارد که تنها فرصتی برای به جریان انداختن محرکهای دیداری-شنیداری مشابه زندگی واقعی است. این تجربیات با وجود خوب سازمان یافتن پاسخگوی فرد بیننده نیست. این افراد بر اساس ارزشی که برای انواع تجربه های فراهم شده از سوی تلویزیون قایل می شوند. از طرفی نگران آنند که آیا کودکان اصلا تلویزیون تماشا می کنند یا خیر و یا اینکه آیا کودکان بیش از حد تلویزیون تماشا نمی کنند.
 

images (34)

چنین تصور می شود که کودکانی که خیلی زیاد تلویزیون تماشا می کنند کمبودهای متعددی پیدا می کنند. اگر فردی فقط به این مسئله فکر کند که تماشای تلویزیون موجب انجام دادن و یا عدم انجام دادن چه چیزی می شود، به سادگی می توان کمبودها را تصورکرد. از آنجا که تماشای تلویزیون فعالیت دوسویه و متقابل و مشروط به رفتارهای کودک در خانه نیست، کودکانی که زیاد تلویزیون تماشا می کنند نباید مهارت چندانی در کنش های متقابل اجتماعی داشته باشند. ازآنجا که تماشای تلویزیون مستلزم گفتگوی کم، خلق تصاویر دیداری کم و هدایت ناچیز فعالیت هاست، کودکانی که زیاد به تماشای تلویزیون می نشینند باید نسبتا ساکت، غیرخلاق و منفعل باشند. از آنجا که تماشای تلویزیون فقط معدودی از مهارت های مورد نیاز برای خواندن را در بر می گیرد و زمان لازم برای خواندن و انجام دادن تکالیف مدرسه را از کودک می رباید،کودکانی که زیاد تلویزیون تماشا می کنند نباید در مدرسه نیز شاگردان خوبی باشند.

این موارد کمبودهای عمده ای بود که به تماشای بیش از حد تلویزیون نسبت داده شده است. ولی یک فرد متفکر مطمئنا می تواند نتایج ناخوشایند متعدد دیگری را نیز ترسیم کند. کودکانی که بیشتر به تماشای تلویزیون می پردازند احتمالا روابط رضایت بخش چندانی با دوستان خود ندارند،البته با توسل به روش هایی که به منظور آشکار ساختن این روابط صورت گرفت، ما نمی توانیم بفهمیم که آیا کودکانی با مهارت های اجتماعی کم بیشتر تلویزیون تماشا می کنند و یا کودکانی که بیشتر به تماشای تلویزیون می پردازند به تدریج درمهارت های اجتماعیشان کمبودهایی پدیدار می شود.به هر حال مسئله روابط، حداقل با این فرض که تماشای بیش از حد تلویزیون می تواند به پیدایش کمبودهایی در مهارت های مربوط به کنش متقابل اجتماعی منجر شود، تضادی ندارد. به عکس، مدارک و شواهد ناچیزی که ما درباره روابط میان تماشای تلویزیون و مهارت های زبانی،خلاقیت و فعالیت در اختیار داریم به طور محدود تاثیرهای منفی مفروض را تایید می کند.
 

images (33)

پیش بینی هایی که در این زمینه صورت گرفته اینکه کودکانی که بیشتر به تماشای تلویزیون می نشینند در مدرسه کمتر موفق هستند. کودکان هر چه بیشتر تلویزیون تماشا می کنند کمتر در خواندن و یا سایر موضوع های درسی موفقیت پیدا می کنند. مخصوصا در کودکان طبقات پایین تر مشخص شده است اختصاص دادن زمان بیشتر برای تماشای تلویزیون در هر روز،تا مرز حداکثر دو ساعت، با انجام بهتر تکالیف مدرسه همراه است. ولی تماشای بیشتر ازآن حد موجب کاهش انجام تکالیف می شود.

بنابراین تاثیر صرف وقت برای تماشای تلویزیون همانند اثر محتوای آن، از بدترین تصوری که می توان در این مورد داشت بدی و قدرت کمتری دارد و به عکس از بهترین تصور ممکن نیز کمتر خوب به نظر می رسد.در عین حال تاثیرآن ملموس تر از آن است که افراد بدبین مایلند وجود داشته باشد. نمی توان انکار کرد که تماشای تلویزیون تقریبا بسیاری از ساعات کودکان را در هر هفته از آن خود می سازد. البته در صورت عدم تماشا حداقل امکان آن وجود داشت که مقداری از این ساعات صرف فعالیت های با ارزش تر اجتماعی و یا فعالیت هایی مثل ستیزه جویی شود که به مهارت های اجتماعی سودمند نیاز دارد.

بعضی از ساعات از افزودن تماشای تلویزیون به سایر فعالیت های جاری ناشی می شود. مع ذلک نتیجه اختصاص ساعات زیادی به تماشای تلویزیون کاملا مستند وجود ندارد، اما دلیلی برای پذیرش این مطلب هست که با اختصاص زمان بیشتری برای تماشای تلویزیون مهارت در کنش متقابل اجتماعی کمتر می شود و عملکرد در مدرسه نیز کاهش می یابد. همچنین بدون شک می توان گفت که با صرف زمان بیشتری برای تماشا برای باقی فعالیت ها زمان کمتری می ماند و به طبع زمان انجام دادن فعالیت های مشترک با تماشای تلویزیون بیشتر می شود.

نظر شما :
لطفا از نوشتن نظرات خود به صورت حروف لاتین (فینگلیش) خودداری نمایید
captcha