نظرسنجی
نظر شما در مورد این وبسایت چیست؟
عالی
59%
 
خوب
23%
 
معمولی
5%
 
ضعیف
10%
 
  • تلگرام
  • تلگرام
امروز
۱۳۹۵ چهارشنبه ۱۷ آذر
اِلأَربِعا ٧ ربيع الاول ١٤٣٨
Wednesday, December 07, 2016
کد : 613-23702      تاریخ ایجاد : ۱۳۹۲ دوشنبه ۵ اسفند   آخرین بروزرسانی : ۱۳۹۲ دوشنبه ۵ اسفند    تعداد بازدید : 241

راهکارهای درمان بی اشتهایی کودکان

راهکارهای درمان بی اشتهایی کودکان

بدیهی است که تمایل نداشتن کودکان به غذا، والدین را نگران می کند، اما باید به میل آن ها احترام گذاشته و در ضمن به حل مسئله پرداخته شود. عوامل بسیاری می تواند در روش غذایی و اشتهای کودک تأثیر بگذارد قبل از هر چیز بهتر است تعریفی از اشتهاارائه کنیم. اشتها یعنی میل خاص دستگاه های بدن که فرد را به سوی انتخاب غذای مورد نیاز و لازم هدایت می کند. اشتها نیز حالتی شبیه نفس کشیدن، بلعیدن و سایر برنامه های بدن انسان بوده، بی اختیار و غیر ارادی است. بدیهی است که تمایل نداشتن کودکان به غذا، والدین را نگران می کند، اما باید به میل آن ها احترام گذاشته و در ضمن به حل مسئله پرداخته شود، در ضمن لازم نیست که اوقات غذا خوردن به ساعت جدال و درگیری تبدیل شود. بهبود وضعیت تغذیه، گسترش و در دسترس بودن انواع خوراکی ها و البته تولید انبوه تنقلات متنوع اشتهای ناچیز معده های کوچک را به سرعت اشباع می کند و هنگامی که والدین مشاهده می کنند فرزندشان سر سفره غذا از خوردن امتناع دارد نگران و حیران می مانند که چگونه او را به خوردن تشویق کنند. گاه اصرار والدین و امتناع کودک کار را به جای باریک می کشاند و بی اشتهایی به یک مسئله بغرنج در روابط آنان تبدیل می شود؛ غافل از این که بی اشتهایی دلیلی دارد که باید در پی رفع آن بود. بی اشتهایی یا لجبازی!؟ گاهی غذا نخوردن از بی اشتهایی نیست، بلکه از لجبازی کودک ناشی می شود. کودکان به ویژه در سه تا شش سالگی از توجه والدین نسبت به تغذیه خود آگاهند و گاه آن را به ابزاری برای لجبازی، مقاومت و گرفتن امتیاز تبدیل می کنند. این کار اگر به عادتی دائمی تبدیل نشود برای کودکان، مشکل سوءتغذیه ایجاد نخواهد کرد، چون بالاخره امتناع کودک حدی دارد و اشتهایش بر لجبازی می چربد. تغذیه سالم عادات غذایی کودکان از هشت ماهگی شکل می گیرد و پس از آن غذا خوردن با خلق و خو، روابط و رفتارهای کودک پیوند می خورد. به این معنا که از آن ها تأثیر می پذیرد و برای مثال ممکن است به دلیل لجبازی یک غذا یا خوراکی خاص را نخورد. بالطبع رفتارهای والدین به ویژه مادران در اوایل دوره شکل گیری عادات تغذیه ای کودک در نحوه تغذیه وی در سال های بعد موثر است. برخی کودکان تا نوجوانی یاد نمی گیرند که سر میز یا سفره بنشینند و غذا بخورند و معلوم است که مانند تمام ناهنجاری های رفتاری کودکان در این باره هم باید والدین را مقصر دانست! پس از نمک انواع تنقلات متهم ردیف بعدی هستند.تنقلات شور، ترش و شیرین، چرب و پرادویه و افزودنی های مجاز و غیرمجاز نظیر ذرت بو داده، پفک، چیپس، بستنی،بیسکویت، شکلات، کاکائو و… نه تنها سلامت کودک را به خطر می اندازد، بلکه اشتهای وی را به قول معروف کور می کند متخصصان تغذیه معتقدند: کودکان نباید تا پیش از دو سالگی طعم نمک را بچشند. پس از آن نیز باید هموارهغذاهای کم نمک بخورند. عادت کردن به نمک و مصرف آن علاوه بر تغییر ذائقه کودک، مشکلات جسمی و احتمال ابتلا به بیماری هایی نظیر فشارخون را در آن ها (در آینده) افزایش می دهد. تنقلات متهم ردیف بعدی پس از نمکانواع تنقلات متهم ردیف بعدی هستند. تنقلات شور، ترش و شیرین، چرب و پرادویه و افزودنی های مجاز و غیرمجازنظیر ذرت بو داده، پفک، چیپس، بستنی، بیسکویت، شکلات، کاکائو و… نه تنها سلامت کودک را به خطر می اندازد، بلکه اشتهای وی را به قول معروف کور می کند. کودکان هنگام گرسنگی برای مصرف تنقلات تمایل شدید نشان می دهند و اگر این خوراکی ها در دسترس باشند یا والدین در مقابل اصرار آن ها بالاخره تسلیم شوند، تنقلات را با اشتهامی خورند و از وعده غذایی اصلی بازمی مانند. انواع تنقلات برخلاف تصور برخی والدین ارزش تغذیه ای خاص ندارند و در تقابل به دلیل استفاده از مواد شیمیایی، نگه دارنده ها، طعم دهنده های مصنوعی و … مضرند. بدتر این که برخی والدین تنقلات به ویژه بیسکویت و کیک و کلوچه را جایگزین وعده اصلی غذایی می پندارند و از این طریق خود را ازطبخ غذا برای کودک یا خوراندن غذا به وی معاف می کنند. بسیاری نیز در برابر اصرارهای کودک برای مصرف تنقلاتهیچ تفاوتی نشان نمی دهند یا شاید چون کودکشان را دوست دارند نمی خواهند او را از آنچه دوست دارد و قابل خریداری است محروم بکنند. گروهی از والدین هم هستند که مصرف تنقلات برای فرزندشان را مایه پز دادن می دانند و دوست ندارند پسر همسایه پفک بخورد و فرزندشان به دست او نگاه کند و حسرت بخورد! نکات مهم بی اشتهایی دائمی کودکان و امتناع از خوردن وعده های اصلی غذایی با مشکلات رفتاری والدین نسبت به کودک ارتباط مستقیم دارند. مهم ترین توصیه های متخصصان علوم تربیتی به والدین برای مقابله با بی اشتهایی و عادات تغذیه ای نادرست کودکان عبارتند از: * ماست کم چرب، سبزیجات تازه، میوه ها و انواع سالاد به افزایش اشتهای کودککمک می کند. در مقابل انواع سس ها، نوشابه های گازدار، خوراکی های چرب و تنقلات از اشتهای کودک می کاهد. * از خوراندن انواع تنقلات به کودکان حداقل یک ساعت پیش از وعده غذایی اصلی خودداری کنید. کودک را عادت ندهید یک نوع غذای مخصوص به خود را در وعده اصلی بخورد. از همان غذایی که برای اعضای خانواده پخته اید به او بخورانید مگر این که از غذایی واقعا بدش بیاید. * اجازه ندهید کودکان انواع فست فودها را به عنوان وعده غذایی اصلی بخورند. مصرف ساندویچ، پیتزا، همبرگر و… باید به یک یا دو وعده در هفته محدود شود. * به سلیقه کودک درغذا خوردن توجه کنید. اگر غذایی را دوست دارد و با لذت می خورد در وعده های بیشتری برایش بپزید. قاشق، چنگال، بشقاب و حتی وسایل مرتبط با سفره یا میز غذا را با سلیقه وی تهیه کنید. * اگر بی دلیل از خوردن غذاامتناع می کند یا لج کرده است زیاد اصرار نکنید که غذایش را بخورد. فقط کافی است به او بگویید هر وقت گرسنهشد می تواند غذایش را بخورد. * کودکان بهانه گیر را در تهیه مواد اولیه غذا و پخت آن مشارکت دهید. اگر کودک درپخت غذا مشارکت داشته باشد برای خوردن آن انگیزه و تمایل بیشتری خواهد داشت. چیدن میز یا سفره نیز گزینه خوبی است. * طوری رفتار نکنید که انگار غذا خوردن یا نخوردن کودک برای شما امری حیاتی است. * هنگام غذاخوردن محیط آرامی فراهم کنید که عاری از تنش، دعوا و بدگویی باشد. * آداب غذا خوردن برای مثال شستن دست ها، نشستن کنار سایر اعضای خانواده و… را به کودک تذکر بدهید تا بداند موظف است این آداب را رعایت کند. کودکان از این آداب استقبال می کنند و آن را به مثابه یک بازی محبت آمیز با اعضای خانواده و نشانه صمیمیت و همبستگی با کسانی تلقی می کنند که دوستشان دارند. * ساعات مشخصی برای تناول ناهار و شام خانواده در نظر بگیرید تا کودک بداند وقت غذا خوردن چه زمانی است. * کودک را مجبور نکنید بیش از اندازه ای که میل دارد غذا بخورد. احساس بدی که از پر بودن بیش از حد معده ناشی می شود می تواند برای وی نوعی مقاومت روانی در مقابل غذا خوردن به ویژه در حضور والدین ایجاد کند. * لازم نیست کودک زیاد غذا بخورد. اگر از نیازهای تغذیه ای کودک آگاهی داشته باشید می توانید با مقدار کمتر غذاها، پروتئین، کلسیم، آهن و سایر املاح و ویتامین ها را به بدن وی برسانید. تحریک اشتهای کودک با مربا و مارمالاد بسیاری از درمانگران طب مکمل استفاده از انواع مرباها و مارمالادهای ترش و شیرین را برای بهبود اشتهای کودکان موثر می دانند. این درمانگران برای کودکانی که دچار کم اشتهایی شده اند مصرف مربای زغال اخته، آلبالو، گوجه سبز و آلوچه را در وعده غذایی صبحانه و پیش از وعده های غذایی ناهار و شام بهترین دارو برای درمان بی اشتهایی می دانند. به اعتقاد این درمانگران مداومت در مصرف مرباهای ترش و شیرین به مدت یک تا یک ماه ونیم تأثیر زیادی در بهبود اشتهای کودک خواهد داشت. البته در مصرف آن ها باید تعادل را رعایت کرد. 

نظر شما :
لطفا از نوشتن نظرات خود به صورت حروف لاتین (فینگلیش) خودداری نمایید
captcha