نظرسنجی
نظر شما در مورد این وبسایت چیست؟
عالی
59%
 
خوب
23%
 
معمولی
5%
 
ضعیف
10%
 
  • تلگرام
  • تلگرام
امروز
۱۳۹۵ شنبه ۱۳ آذر
اِسَّبِت ٣ ربيع الاول ١٤٣٨
Saturday, December 03, 2016
کد : 613-21307      تاریخ ایجاد : ۱۳۹۲ سه شنبه ۲۹ بهمن   آخرین بروزرسانی : ۱۳۹۲ سه شنبه ۲۹ بهمن    تعداد بازدید : 240

فرزند دوم – ضروریت یا….

اخیراً آوردن فرزندان دوم یا تک فرزندی چالش مهم خانواده های ایرانی شده است

اخیراً آوردن فرزندان دوم یا تک فرزندی چالش مهم خانواده های ایرانی شده است. خصوصاً با تبلیغات گسترده و توصیه های مقامات و برخی از متخصصان، و اعتماد خانواده ها بر آنها خیلی ها بر خلاف میل باطنی و بر فرض اینکه این کار صلاح است، تصمیم به آوردن فرزند دیگر دارند. با توجه به حساسیت موضوع توصیه می کنیم این مقاله را به دقت بخوانید و به یاد داشته باشید خوشبختانه در حوزه خانواده فعلاً اختیار با شماست پس عاقلانه تصمیم بگیرید.

پنداشت های نادرست در مورد آوردن فرزند دوم

 

عوام و حتی متخصصان برای توجیه ما در مورد فرزند دوم توصیه هایی می کنند که مطلقاً نادرست است و برعکس خلاف جریان بهداشت خانواده است. برخی از این پندارهای نادرست را بیان و بر مبنای خرد و علم پاسخ می دهیم.
پنداشت اشتباه اول:

 

 

فرزند دوم برای فرزند اول همبازی می شود و او را از تنهایی در می آورد.

 

 پاسخ: فرزند دوم هرگز همبازی مناسبی برای فرزند اول نخواهد شد، تصور کنید کودک ۵ساله با یک ساله یا ۱۰ ساله با ۵ساله یا نوجوان ۱۵ ساله با کودک ۱۰ ساله هرگز یار مناسبی برای بازی نیستند چون علائق و نوع بازی ها متفاوت است، حتی اگر اختلاف سنی کم باشد بخاطر حسادت ها بیشتر جدال دارند تا بازی، همواره شاهد اعتراض آنها به یکدیگر و حتی احساس می کنند شما تبعیض قائل می شوید، بنابراین کمتر شاهد یک بازی سالم در دراز مدت خواهید بود.

پنداشت اشتباه دوم:

والدین آمادگی فرزند دوم را ندارند بلکه تقاضای فرزند اول برای داشتن خواهر برادر را اجابت می کنیم.

 

 

پاسخ: فرزند اول در عالم کودکی خود ار فرزند دوم یک اسباب بازی و یا دوست مهربان تصور دارد و هرگز از چالش های بعدی باخبر نیست مخصوصاً اگر شرایط اقتصادی و مساحت خانه مناسب نباشد خیلی سریع می فهمد که حتی نمی تواند نوزاد را به راحتی در آغوش بگیرد و نوزاد به یک هووی قدرتمند تبدیل شده و به خاطر ظرافت نوزاد اکثر توجه پدر مادر را به خود جلب کرده است، بنابراین شروع می کند به آسیب زدن به نوزاد و اگر کودک درون گرایی باشد افسرده شده و ناخن می جود.
پنداشت اشتباه سوم:

 

 

در آینده دور و در روزگار پیری به درد ما و همدیگر خواهند خورد.

 

 

پاسخ: در واقع در آینده دور هم آن هم در دو دهه آینده که به تبع فاصله ها بیشتر می شود، برادران و خواهران کمک شایانی به هم نمی کنند بلکه یک ازدواج موفق باعث خوشبختی می شود. وجود خواهران و برادران به فرض خوب تنها حاشیه زندگی خواهند بود و چنانچه اختلاف داشته باشند که مشکلات مضاعف دیگری ایجاد خواهد شد که جای بحث این مقاله نمی باشد.

پنداشت اشباه چهارم:

 

بچه های تک فرزند لوس می شوند.

 

پاسخ: چنانچه نکات اساسی بهداشت روان را رعایت کنید و فرزند سالاری ایجاد نکنید در تک فرزندی تسلط بیشتری به کودک دارید که مانع به اصطلاح لوس شدن او می شود، برعکس در چند فرزندی احتمال لوس شدن بیشتر است چرا که گاه گاه مجبورید برای اینکه فرزندان به هم حسادت و اعتراض نکنند به آنها باج دهید و یا از فرط خستگی و سرو کله زدن با آنها خواسته های نابجایشان را اجابت کنید.

پنداشت اشتباه پنجم:

 

صفای خانه در چند فرزندی بیشتر است.

 

پاسخ: با توجه به شرایط روز، مشکلات اقتصادی، مشغله های زیاد، آپارتمان های کوچک، مزاحمت و سرو صدا برای همسایگان، حضور کمرنگ پدر در خانه با آوردن فرزند دوم وقت کمتری برای استراحت ، تفریح و سفرمی شود و نیز وقت کمتری برای فرزند اول می گذاریم، بنابراین در این فضای چند فرزندی که گاهی اوقات از کنترل ما خارج است صفای خانه را کمتر می کند.

پنداشت اشتباه ششم:

 

آوردن فرزند دیگر باعث می شود اختلافات زن و شوهر ها کم شود و زندگی آنها حفظ می شود.

 

پاسخ: تقاضا داریم هرگز این اشتباه بزرگ را نکنید چرا که آمدن فرزند دوم نه تنها اختلافات را نمی کاهد بلکه تنش ها را خصوصآ در اواخر بارداری و اوایل زایمان بیشتر می کند، خواهشاً مشکلات زناشویی را اصولی حل کنید نه با آوردن فرزند دوم برای پایبند شدن مرد یا زن به زندگی.

پس با تنهایی فرزند اول چه کنیم؟

 

برای جبران مشکلات تک فرزندی راهکارهایی وجود دارد که ما در اتاق مشاوره به صورت کارگاهی توضیح می دهیم که تیتر وار این موارد را بیان می کنیم:

هرگز فرزندتان را منزوی نکنید حتی اگر شاغل نیستید او را به مهد و خانه های کودک بفرستید، او را در پارک در برابر همبازی هایش قرار دهید، اجازه دهید با دوستان و بچه های فامیل رفت و آمد بیشتری داشته باشید و خودتان به سن کودک برگردید و با همان شور و شوق بازی های مورد علائقش را انجام دهید و قوانین بازی را به او گوشزد نمایید به او بفهمانید با آنکه یکی است نمی تواند همه چیز را داشته باشد( که در چند فرزندی این کار مشکل است، چون می گوید چرا برای برادرش فلان خرید را کرده اید)
البته فرزند دوم نکات مثبت هم دارد ولی معایب آن بیشتر از مزایای آن است و حتی برای جامعه جمعیت کم و با کیفیت بهتر از جمعیت زیاد و با کیفیت پایین است، چرا که دولت نیز بهتر می تواند برای آنها شغل، تحصیل و امکانات فراهم کند. البته در شهرهای کوچک و روستاها و برخی اقشار جامعه می توانند چند فرزند داشته باشند، مشروط بر آنکه قبل از آن توصیه های مشاوران، پزشکان و غربال های ژنتیک را انجام داده باشند(زوج هایی که نسبت فامیلی حتی دور دارند حتی آزمایش های ژنتیک نمی تواند ۱۰۰% به آنها اطمینان دهد، به این دوستان توصیه می کنیم با توجه به خطرات بیماری های ژنتیک به یک فرزند قناعت کنند.)
در پایان آوردن فرزند یک مسئله ی کاملاً خصوصی است که حق شماست که تصمیم بگیرید.فقط عاقلانه و با توجه به شرایط روحی، اقتصادی و شغلی خود عاقلانه تصمیم بگیرد و نه احساسی.

 

نظر شما :
لطفا از نوشتن نظرات خود به صورت حروف لاتین (فینگلیش) خودداری نمایید
captcha