نظرسنجی
نظر شما در مورد این وبسایت چیست؟
عالی
59%
 
خوب
23%
 
معمولی
5%
 
ضعیف
10%
 
  • تلگرام
  • تلگرام
امروز
۱۳۹۵ جمعه ۱۹ آذر
اِجُّمعَة ٩ ربيع الاول ١٤٣٨
Friday, December 09, 2016
کد : 671-14487      تاریخ ایجاد : ۱۳۹۲ دوشنبه ۳۰ دي      تعداد بازدید : 283

چگونه با کودکان دمدمی مزاج رفتار کنیم

چگونه با کودکان دمدمی مزاج رفتار کنیم ، بسیاری از خانواده ها مسئله ی دمدمی مزاج بودن کودکشان را با متخصص در میان می گذارند و نگران این موضوع هستند. دمدمی مزاج بودن کودک

چگونه با کودکان دمدمی مزاج رفتار کنیم

کودکان دمدمی مزاج،دمدمی مزاج،کودک،رفتار کودک،کودک و والدین

چگونه با کودکان دمدمی مزاج رفتار کنیم

بسیاری از خانواده ها مسئله ی دمدمی مزاج بودن کودکشان را با متخصص در میان می گذارند و نگران این موضوع هستند. دمدمی مزاج بودن کودک و تغییرات لحظه ای اخلاق کودکان باعث می شود که خانواده در رفتار با آنها دچار سردرگمی شوند. این گونه کودکان نسبت به برخی مسائل بیش از اندازه حساس هستند و همچنین بسیار زود رنج.

«دخترم آنقدر دمدمی مزاج است و اخلاقش زود عوض می‌شود که اسمش را گذاشته‌ایم «خانم آتشفشان!». او با مربی مهدش مشغول بازی است اما کافی است مربی دستی به موهایش بکشد تا صدای جیغ او بلند شود. میز شام هم ماجراهای خودش را دارد. کافی است گوشت موجود در غذایش کمی سفت باشد تا یک ساعت بخاطر این مسئله گریه کند.»

اگر یک اصل غیرقابل تغییر در دنیا در زمینه اخلاق و روحیات بچه‌های نوپا وجود داشته باشد آن اصل دمدمی مزاج بودن آنها در این سن است. به گفته روانشناسان دمدمی‌مزاج بودن کودک به پروسه طبیعی رشد او در این سن و سال برمی‌گردد و مهم این است که این حالات رفتاری با بدرفتاری یا لوس بارآمدن بچه‌ها اشتباه گرفته نشود، با این حال درک و یا حتی تحمل کردن این تغییر رفتار و خلق و خو همیشه برای افراد و والدین راحت نیست.

درک علت دمدمی‌مزاج بودن کودک و راه‌های کنار آمدن با آن به والدین کمک می‌کند بر عصبانیت خود غلبه کرده و از همه مهم‌تر این مرحله از رشد عاطفی کودک را بپذیرند. دمدمی‌مزاج بودن بچه‌ها در این سن دلایل مختلفی دارد.

انتقال نیازها

برای کودکان سنین ۱ تا ۳ سال، دنیا بزرگ، جذاب و همیشه در حال تغییر است. این به نظر والدین دید بسیار خوبی است اما وقتی به این دنیا از چشم یک کودک نوپا که کمتر از یک متر قد و دایره واژگانی به اندازه ۲۰ کلمه دارد نگاه شود متوجه خواهند شد دنیا در عین زیبایی چقدر برای آنها کلافه‌‌کننده است. بچه‌های ۲ ساله عاشق بازی با مدادهای رنگی و خط‌خطی کردن صفحات سفید با رنگ‌های مختلف هستند و این در حالی است که رنگ‌ها را از یکدیگر تشخیص می‌دهند اما نمی‌دانند چطور باید از والدینشان تقاضای رنگ قرمز، زرد یا سبز کنند و یا وقتی مداد شمعی مورد علاقه‌شان می‌شکند همان مداد شمعی را از آنها بخواهند.

گاهی نمی‌توان فهمید کودک در آن لحظه دقیقاً چه می‌خواهد بنابراین بهتر است والدین خونسردی‌شان را حفظ کنند و به خود یادآوری کنند که بخاطر وضعیت پیش آمده هیچ‌کسی مقصر نیست. سپس با اشاره کردن یا برداشتن اشیایی که احتمال می‌دهند او به آن نیاز دارد، در نامگذاری اشیا به او کمک کنند. این کار دایره واژگان کودک را وسعت می‌بخشد تا در آینده کمتر دچار سردرگمی شود.

درک درست از زمان

وعده‌ای که به آینده موکول می‌شود وعده‌ای است که هیچ کودک نوپایی آن را نمی‌فهمد و دوست ندارد که بفهمد. کودک ممکن است بداند که تشنه است و این را نیز به والدینش بگوید اما وقتی والدین با سرعت خواسته او را برآورده نکنند شروع به گریه کردن و سر و صدا کردن می‌کند.

«بچه‌ها عجول‌اند» نداشتن درک درستی از زمان به معنای آن است که کودکان نوپا موکول‌شدن خواسته‌هایشان به آینده را نمی‌فهمند اما تا برآورده شدن خواسته می‌توان به راحتی آنها را سرگرم کرد مثلاً تا آماده کردن آب، نظر او را به حباب‌های موجود در ماشین لباسشویی جلب کرد. بنابراین سرگرم کردن او با یک پدیده خوشایند دیگر، همانقدر برای او لذتبخش است که نوشیدن آبمیوه مورد علاقه‌اش!

تسلط بر عواطف

یک کودک نوپا توانایی چندانی در مسلط شدن بر احساسات و خلق و خوی در حال تغییر خود ندارد و از همین رو آستانه نوسان احساس شادی، غم، سرخوردگی و ناامیدی در او بیشتر از یک فرد بزرگسال است. آنها از منطق و استدلالی که به بزرگسالان کمک می‌کند بر خشم خود فائق آیند برخوردار نیستند و همین موضوع تصمیم‌گیری برای پایان دادن به یک وضعیت یا پیشامد یا یک اتفاق خوشایند را برای آنان دشوار می‌کند. کودک ۲ ساله‌ای که از بازی با اسباب‌بازی‌های خود در حمام و فرو کردن آنها در تشت آب لذت می‌برد به تصمیم مادرش برای شستن او و بیرون آمدن از حمام اعتراض می‌کند. او قادر نیست بفهمد که بیرون آمدن از حمام به معنی پایان یافتن لذت از بازی‌های او نیست و شنیدن یک قصه یا بازی با اسباب‌بازی های دیگر هم می تواند همانقدر لذتبخش باشد.

در این مواقع می‌بایست با آرامش به کودک خود توضیح داد موقعیت‌های لذتبخش همیشه پایدار نیستند همانطور که موقعیت‌های ناراحت‌کننده ناپایدارند. والدین می‌بایست با زبان خودش به او بگویند که او می‌تواند از یک بازی همانقدر خوشحال شود و لذت ببرد که از بازی‌های دیگر و سعی کنند واژگان مختلف برای توصیف احساسات مختلف را به او یاد دهند. واژه‌هایی مثل: ناراحت، عصبانی، خوشحال و… و با این شکل به او کمک کنند بین این احساسات مختلف تمایز قائل شود.

انطباق با تغییرات

برای کودکان نوپا تغییر و تحول لذتبخش اما دشوار است و از همین‌روست که برای آنها تطبیق دادن خود با شرایط و اتفاقات قابل پیش‌بینی و منظم راحت‌تر است.
یک روانشناس می‌گوید: «آدمیزاد برای هماهنگ کردن و تطبیق دادن خود با این دنیای همیشه در حال تغییر، انرژی فیزیکی و ذهنی زیادی صرف می‌کند و گاهی کودکی که به نظر والدینش چندان غرق در یک کار نیست بیش از آنچه آنها فکر می‌کنند روی آنچه انجام می‌دهد متمرکز می‌شود.

کودکان روی یک کار تمرکز بالایی پیدا می‌کنند و در همین هنگام از آنها انتظار داریم به سراغ یک کار دیگر بروند. این جابه‌جایی برای ذهن بزرگسالان هم سخت است چه برسد به ذهن یک کودک نوپا.»

کودکان از اتفاقات قابل پیش‌بینی و زنجیره‌وار استقبال بیشتری می‌کنند. تغییر دادن نوع فعالیت آنان باید با اطلاع قبلی و نه ناگهانی و بی‌مقدمه صورت بگیرد. به‌عنوان مثال هنگامی که مادر او را به حمام می‌برد از قبل به او بگوید: «بعد از شامپو نوبت آب‌بازی و بعد خشک شدن است. بعد هم از حمام بیرون خواهیم آمد تا آماده خواب شوی.»

قدرت تصمیم‌گیری

بچه‌ها در این سن با هدف یا پیش‌فرض‌های خاصی به سراغ انجام کار مورد علاقه‌شان می‌روند و وقتی توانایی فیزیکی یا ذهنی لازم برای آنچه را که می‌خواهند انجام دهند در خود نمی‌یابند یا صرفاً والدینشان آنها را از انجام کار منع می‌کنند آن حس کنجکاوی شیرین در چند ثانیه تبدیل به اشک و اعتراض می‌شود. بزرگ‌ترین سرخوردگی برای یک کودک نوپا این جمله است: «همیشه نمی‌توان به هر آنچه می‌خواهی برسی»

طغیان احساسات کودکان را می‌بایست با دادن گزینه های معقول به او مهار کرد. برای مثال اگر کودک می‌خواهد با لباس‌هایی با سلیقه خودش به مهدکودکش برود در حالی که هوای بیرون سرد است والدین بهتر است مانع او نشده و ردیف لباس‌های زمستانی او را نشانش دهند و به او بگویند از میان آنها می‌تواند لباسی را به شرطی که مناسب این هوا باشد انتخاب کند، این روش همچنین شیوه خوبی برای تشویق کودکان به کاری است که گاهی از انجام آن طفره می‌روند.

خستگی و گرسنگی

کودکان نوپا ساعات خواب نامنظم‌تری نسبت به بزرگسالان دارند. آنها معمولاً صبح‌ها زودتر بیدار و شب‌ها زودتر خسته می‌شوند و برعکس کودکان بزرگ‌تر در سه وعده اصلی غذایی موادغذایی زیادی نمی‌خورند بنابراین جای تعجب نیست که بچه‌های خسته و گرسنه مسلماً حساس‌تر، دمدمی‌مزاج‌تر و عصبی‌تر می‌شوند. ساعات خواب بخصوص خواب ظهر کودکان را باید جدی گرفت و فعالیت جمعی و کارهایی همچون بردن او به دکتر، مهمانی یا برنامه‌های ورزشی را به بعد از استراحت آنان موکول کرد. نکته دوم آنکه والدین می‌بایست همیشه خوراکی‌های سالم و قابل حملی را با خود همراه داشته باشند. / دکتر سلام



منبع: http://newspool.ir/fa/ndt/4838180/چگونه-با-کودکان-دمدمی-مزاج-رفتار-کنیم
نظر شما :
لطفا از نوشتن نظرات خود به صورت حروف لاتین (فینگلیش) خودداری نمایید
captcha