نظرسنجی
نظر شما در مورد این وبسایت چیست؟
عالی
59%
 
خوب
22%
 
معمولی
6%
 
ضعیف
11%
 
  • تلگرام
  • تلگرام
امروز
۱۳۹۸ دوشنبه ۲۵ آذر
اِلأِثنين ١٨ ربيع الثاني ١٤٤١
Monday, December 16, 2019
کد : 669-131277      تاریخ ایجاد : ۱۳۹۳ شنبه ۲۵ بهمن   آخرین بروزرسانی : ۱۳۹۳ شنبه ۲۵ بهمن    تعداد بازدید : 255

چرا بعضی کودکان از مدرسه رفتن می ترسند؟

با شروع ماه مهر و بازگشایی مدارس، احساس اضطراب و نگرانی در آغاز سال تحصیلی در بیشتر کودکان وجود دارد و این امر کاملا طبیعی است. البته این مساله بیشتر در کودکان مقطع پیش دبستانی و کلاس اول که ترس جدایی از پدر و مادر در آنها وجود دارد، دیده می شود.

این دسته از دانش آموزان وقتی از کانون پر مهر و محبت خانه و خانواده، وارد محیط جدید و با افراد جدیدی روبه رو می شوند، دچار اضطراب و نگرانی می شوند. به همین دلیل رفتن به مدرسه نیازمند آمادگی در زمینه هایی از قبیل جسمی، روحی، ذهنی و عاطفی برای والدین و کودکان است.


معمولا رفتن به مدرسه برای بچه ها یک رویداد هیجان انگیز است، اما بعضی از آنها از رفتن به مدرسه می ترسند و مدام بهانه می آورند که من به مدرسه نمی روم، دلم درد می کند و... .


درست است که احساس هیجان و نگرانی در روزهای اول مدرسه امری طبیعی است و در اکثر دانش آموزان بویژه سال اولی ها وجود دارد، ولی اگر این اضطراب به ترس تبدیل شود یعنی​ کودک را از رفتن به مدرسه بیزار کند، والدین باید یک فکر اساسی کنند.


البته این مشکل در اکثر سال اولی ها که ترس جدایی از والدین، بویژه مادر، را دارند، مشاهده می شود، چرا که کودک در پنج و شش سال اول زندگی به طور طبیعی در کنار مادر بوده، بنابراین نباید توقع داشت بدون آمادگی جسمی و روحی و نیز عاطفی براحتی از مادر جدا شده و وارد محیط جدیدی مثل مدرسه شود، زیرا رفتن به محیط جدید، ارتباط با افراد غریبه و تغییر برنامه روزانه برای هر فردی اضطراب آور است.


بنابراین وابستگی بیش از حد عاطفی به پدر و مادر و همچنین نرفتن به مهد کودک یا سپری نکردن دوره پیش دبستانی از جمله مواردی است که رفتن به مدرسه را برای دانش آموزان کلاس اول دشوار و سخت می کند.

 


ـ اضطراب جدایی


کودکان برای رفتن به مدرسه به دو دسته تقسیم می شوند:


الف) بچه هایی که برای اولین بار وارد محیط مدرسه می شوند​ اگر به مهد کودک یا پیش دبستانی رفته باشند،کمتر دچار مشکل می شوند.


ب) بچه هایی که قرار است در مقطع بالاتر به ادامه تحصیل بپردازند. رفتن به مقاطع بالاتر برای دانش آموزان استرس زاست. معلم جدید، دوستان جدید، کتاب های جدید و... .


پدر و مادر باید فرزندشان را بویژه هنگام ورود به پایه های اول هر مقطع تحصیلی آماده کنند، چرا که با تغییر هر مقطع تحصیلی و نیز عوض شدن مکان تحصیل ممکن است دانش آموز دچار اضطراب و نگرانی شود. بنابراین سعی کنید وقتی فرزندتان دچار اضطراب می شود او را درک کرده و به او بگویید اکثر دانش آموزان همین احساس را دارند و این امر کاملا طبیعی است.اضطراب جدایی همچنین می تواند دلایلی از قبیل نحوه ارتباط افراد خانواده با یکدیگر، اضطراب و نگرانی خود والدین بخصوص مادر، بیش از حد حمایت کننده بودن و همچنین نگرانی خود را با بیان افکار منفی به کودک منتقل کردن داشته باشد.


ـ وابستگی کودک به والدین


کودکانی که تازه به مدرسه می روند و به اصطلاح سال اولی هستند دوری از والدین برایشان اضطراب آور است چرا که همه بچه ها کم و بیش به والدین خود وابستگی عاطفی دارند، اما اگر این وابستگی بیش از حد اعتدال باشد آن وقت شخصیت کودک منفعل می شود و حتی قادر نخواهد بود زمانی را هر چند کوتاه از مادرش جدا شود و از او دور بماند. به این ترتیب یک مادر آگاه نباید کودک را بیش از حد به خود وابسته کند. آمادگی جدا شدن قبل از مدرسه باید بین کودک و مادرش ایجاد شود.


به همین دلیل روان شناسان توصیه می کنند که کودک ​ قبل از رفتن به مدرسه، به مهد کودک یا کلاس های آموزشی مثل نقاشی و ورزش​​ برود، تا جدایی از پدر و مادر را نیز تجربه کند.همچنین والدین باید قبل از روزهای آغازین مدرسه یک​سری از کارها و مهارت ها را به کودک دلبندشان یاد بدهند. البته هدف از آموزش این مهارت ها بالا بردن سطح سازش کودک، ابتدا با خودش و بعد با دیگران و محیطی است که در آن حضور دارد، ​ تا بتواند به لحاظ جسمی و روحی و نیز عاطفی کمتر آسیب ببیند.


چه مهارت ها یی بیاموزیم؟


ـ فرزندتان باید مهارت های جسمانی را بیاموزد تا بتواند زمانی که پدر و مادر در کنارش نیستند از پس کارهای شخصی خویش برآید. برای مثال به فرزندتان یاد بدهید، ​ از عهده بستن بند کفش ها، دکمه لباسش و... برآید، تا مورد تمسخر همکلاسی هایش قرار نگیرد.


ـ فرزندتان باید مهارت های ذهنی را هم یاد بگیرد. برای نمونه، فرزند دلبندتان باید نام و نام خانوادگی، نشانی منزل و شماره تلفن را بلد باشد. همچنین باید بتواند راجع به حوادثی که در محیط مدرسه برایش اتفاق می افتد واضح و روان صحبت کند.


ـ فرزندتان باید مهارت های اجتماعی را نیز بیاموزد، زیرا مدرسه یک محیط اجتماعی است. ​ مهارت هایی شامل این موارد:


الف) فرزندتان باید شناخت دقیقی از توانایی ها، افکار، احساسات، عقاید و هیجانات خود داشته باشد.


ب) شما باید به فرزندتان خطرات موجود در محیط زندگی را بگویید و همچنین راه های پیشگیری از این خطرات را به او بیاموزید. مثلا با افراد غریبه همصحبت نشود، از آنها چیزی نگیرد یا ویژگی های یک دوست خوب را بداند یا اگر گم شد، پیش پلیس برود و... .


ج) فرزندتان باید بتواند علاوه بر ارتباط برقرار کردن با شما و معلمش با همکلاسی هایش نیز ارتباط برقرار کند.


چند راهکار ساده، اما مهم


برای کاهش اضطراب در کودک باید با او صحبت کرده و مقررات مدرسه را خیلی ساده برایش بیان کنید و همچنین با هماهنگی اولیای مدرسه قبل از شروع سال تحصیلی، کودک را به مدرسه ببرید تا او از نزدیک با کلاس ها، حیاط، سرویس بهداشتی و سالن غذاخوری​آشنا شود، اگر این آشنایی قبل از سال تحصیلی انجام گیرد در کاهش اضطراب کودک در زمان مدرسه نیز موثر خواهد بود و همچنین شما نباید در روزهای اول سال تحصیلی کودک عزیزتان را در محیط مدرسه رها کنید و بروید، بلکه باید با نرمی و ملایمت و نیز حرف زدن با کودکتان استرس او را کم کنید.


​ ریشه ترس را بیابید


دلایل مختلفی می تواند مسبب این ترس ها و اضطراب های طولانی در کودک شود. بنابراین پدر و مادر باید با ریشه یابی علل ترس و نگرانی فرزند خویش را شناسایی و سپس با شناخت دقیق آن به کودک دلبندشان کمک کنند ​ بر این ترس و نگرانی غلبه کند. زمانی که علل ترس را متوجه شدید بهترین راهکار را انتخاب کنید، چرا که کودکی که تحت فشارهای روحی و روانی از طرف والدین خود باشد، اغلب با بی اشتهایی یا با پرخوری، کم خوابی، رفتارهای خشونت آمیز و لجبازی سعی در بروز اعتراض خود دارد.


بعضی اوقات علت این ترس ها ممکن است کوچک و مسخره به نظر برسد، ولی باید بدانید که هر علتی هر قدر هم کوچک و بی اهمیت برای کودک مهم است. بنابراین بررسی کنید فرزندتان در مدرسه مشکلی نداشته باشد و مورد آزار و اذیت قرار نگیرد.


​ روابط خانوادگی را بررسی کنید


گاهی تغییرات ناگهانی در وضع زندگی و روابط خانوادگی از قبیل درگیری میان پدر و مادر، جدایی آنها از یکدیگر، فوت یکی از آنها، تعویض خانه و رفتن به یک مدرسه جدید و... همه این موارد می تواند سبب بروز این گونه نگرانی ها شود که اغلب با برخورد صحیح پدر و مادر و همچنین کادر مدرسه حل می شود؛ پس روابط خانوادگی تان را بررسی کنید.


​ هنگام بروز ترس واکنش شدید نشان ندهید


گاهی اوقات ممکن است کودک به طور موقت​، بهانه گیری کند و یک روز به مدرسه نرود. لطفا در این مورد به تشویق و تنبیه های شدید متوسل نشوید، چرا که فرزندتان با تشویق زیاد بد عادت شده و با تنبیه از مدرسه بیزار می شود. هنگام روبه رو شدن با این مساله اول مطمئن شوید اتفاق خاصی از مواردی که ذکر شد وجود ندارد. بعد کودک را به حال خود رها کنید، ولی خیلی قاطع و جدی بر این امر تاکید کنید که رفتن به مدرسه لازم و ضروری است و شما به هیچ وجه موافق نرفتن او به مدرسه بدون علت کافی نیستید.


​با کودک صحبت کنید


​ از فرزندتان بخواهید درباره اتفاقاتی که در مدرسه و کلاس درس می افتد با شما صحبت کند. گرچه بیشتر بچه ها دوست دارند درباره کارهایی که در مدرسه انجام داده اند با مادرشان صحبت کنند، اما متاسفانه بعضی از والدین حوصله شنیدن حرف های کودک را ندارند، همین امر باعث می شود او از حرف زدن پشیمان شود. پس لطفا با صبر و حوصله با او همصحبت شوید و گوش خوبی برای شنیدن حرف هایش باشید.


​به او محبت کنید


لطفا یادداشت های پر از مهر و محبت برای فرزند دلبندتان بنویسید و در کیف مدرسه اش بگذارید تا با دیدن آنها خوشحال شود و انرژی بگیرد و همچنین بداند که به طور موقت از شما و خانه دور شده و بزودی شما را می بیند.


دوستان کودکتان را به منزل دعوت کنید


دوستان فرزندتان را به منزل دعوت کنید و اسباب بازی در اختیارشان قرار بدهید تا با هم بازی کنند و هنگام بازی اتاق را ترک کنید. بچه ها زمانی که غیر از مدرسه با یکدیگر بازی می کنند بسیار خوشحال می شوند و همین کار به آنها کمک می کند دوستان خوبی برای یکدیگر باشند و همچنین برای حضور در مدرسه اشتیاق بیشتری نشان دهند.


​در رفتارتان معتدل باشید


حفظ اعتدال در رفتار و گفتار والدین، مهم ترین امر در عدم بروز ترس و نگرانی ​کودک است. انتظارات بیش از حد پدر و مادر باعث بروز ترس کودک از حضور در مدرسه می شود، زیرا او فکر می کند توانایی و قدرت برآورده کردن توقعات پدر و مادرش را ندارد و همین مساله ناراحتش می کند. همچنین انتظارات پایین والدین ​ کودک را دچار تردید در توانایی هایش می کند.


والدین نباید میزان عشق و علاقه خود را با میزان موفقیت فرزندشان تغییر بدهند. کودک باید همیشه از محبت پدر و مادر نسبت به خودش مطمئن باشد و بداند که در هر شرایطی می تواند به آنها تکیه کند. به این ترتیب اعتماد به نفس فرزندتان هم تقویت می شود.


ـ در انجام تکالیف مدرسه به فرزندتان کمک کنید.

 


منبع: دانستنی های مادران
نظر شما :
لطفا از نوشتن نظرات خود به صورت حروف لاتین (فینگلیش) خودداری نمایید
captcha